Menu
Πανεπιστήμιο Κύπρου: Αγώνας δρόμου από ομάδα επιστημόνων για διαχείριση δεδομένων του κορωνοϊού

Πανεπιστήμιο Κύπρου: Αγώνας δρόμου …

Γράφει: Θάλεια Νεοφύτου* ...

Μακροχρόνιοι άνεργοι - Τα παιδιά ενός κατώτερο Θεού*

Μακροχρόνιοι άνεργοι - Τα παιδιά εν…

Μια ενδιαφέρουσα επιστολή...

Κύπρος: Ακόμη ένας θάνατος και 16 νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid19

Κύπρος: Ακόμη ένας θάνατος και 16 ν…

Ένας νεκρός, ηλικίας 77 ε...

ΠΙΣ: Ανάγκη διαμόρφωσης χώρων που να περιθάλπουν αποκλειστικά ασθενείς με κορωνοϊό

ΠΙΣ: Ανάγκη διαμόρφωσης χώρων που ν…

• Δεν μπορείς να νοσηλεύε...

Πιο αυστηρά μέτρα κυκλοφορίας, ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας

Πιο αυστηρά μέτρα κυκλοφορίας, ανακ…

Κατ’ εξαίρεση διακίνηση μ...

Ο Μπελογιάννης ζει (Νανούρισμα)...

Ο Μπελογιάννης ζει (Νανούρισμα)...

Γράφει: Στάθης Αλλουμερίτ...

Κραυγή αγωνίας από τους νοσηλευτές, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση εξουθένωσης

Κραυγή αγωνίας από τους νοσηλευτές,…

• Ζητούν επάρκεια σε προσ...

Έφυγε από τη ζωή ο Μανώλης Γλέζος

Έφυγε από τη ζωή ο Μανώλης Γλέζος

• Σε ηλικία 98 χρόνων... ...

Μπόρις Τζόνσον: «Υπάρχει κοινωνία»...

Μπόρις Τζόνσον: «Υπάρχει κοινωνία».…

• 20.000 γιατροί και νοση...

Prev Next

"Εγώ σ’ έκτισα φούρνε μου κι εγώ θα σε χαλάσω"... και η των μεγαλόσχημων Ευρωπαίων υποκρισία

"Εγώ σ’ έκτισα φούρνε μου κι εγώ θα σε χαλάσω"... και η των μεγαλόσχημων Ευρωπαίων υποκρισία

* Άλλως πώς: η εξεύρεση τρόπων για την εξισορρόπηση της εργασίας και της ιδιωτικής ζωής Vs η απαίτηση της Κομισιόν για... σύνδεση ορίων ηλικίας, επαγγελματικού βίου και προσδόκιμου επιβίωσης!

 

Και το δούλεμα -και μάλιστα χοντρό δούλεμα- συνεχίζεται. Όχι από οποιοσδήποτε τυχαίους, αλλά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα υπουργικά της συμβούλια... Έτσι, λοιπόν, πραγματοποιήθηκε στις 19 και 20 του μηνός αυτού -τουτέστιν Τετάρτη και Πέμπτη- υπό την αιγίδα της εσθονικής Προεδρίας, η διήμερη διάσκεψη των Υπουργών κοινωνικής προστασίας και εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου διεξήχθη συζήτηση -είπανε- και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών -ξαναείπανε- σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη μπορούν να υποστηρίξουν τους πολίτες στην εξεύρεση τρόπων για την εξισορρόπηση της εργασίας και της ιδιωτικής ζωής...

Τώρα, πως το διαβάζει, πως το μεταφράζει, πως το αντιλαμβάνεται, πως το ερμηνεύει και -πρωτίστως πως το αντιλαμβάνεται ο καθείς εξ ημών των Ευρωπαίων πολιτών -και κοινών θνητών, εννοείται- είναι άλλων υπουργών αφήγημα... Ναι, ναι καλά γράφω, όχι άλλου παπά ευαγγέλιο, ως η γνωστή παροιμιώδης ρήση, αλλά άλλων υπουργών αφήγημα.

Το σίγουρο, βέβαια, είναι πως για να λένε τέτοιο πράγμα οι υπουργοί κοινωνικής πρόνοιας και να χρειάζεται να συνέλθουν ειδικώς επί του θέματος -τουτέστιν να συζητήσουν την ανάγκη να υποστηρίξουν τους πολίτες στην εξεύρεση τρόπων για την εξισορρόπηση της εργασίας και της ιδιωτικής ζωής- πάει να πει υπάρχει πρόβλημα. Δεν υπάρχει ισορροπία της εργασίας με την ιδιωτική ζωή.

Έτσι, αυτό που ημείς οι εργαζόμενοι και -κατά τα λοιπά- κοινοί θνητοί της Ευρώπης γνωρίζουμε στο πετσί μας, αφού καθημερινά το βιώνουμε, εδέησαν οι πολυχρονεμένοι της κοινωνικής πρόνοιας υπουργοί μας να το συζητήσουν. Για να μας βοηθήσουν, λένε να εξισορροπήσουμε τη ζωή μας με την εργασία μας. Ή, αν θέλετε, να βρουν αυτοί για πάρτι μας τρόπους για την εξισορρόπηση της εργασίας και της ιδιωτικής μας ζωής. Όσης, βέβαια, ιδιωτικής ζωής μάς αφήσανε με τις πολιτικές τους...

Εμ πως, δεν είναι αυτοί -και οι κοινωνικές και οικονομικές τους πολιτικές- που έφεραν στην Ευρώπη του 21ου αιώνα την τρομακτική ανεργία; Δεν είναι αυτοί που έφεραν την πρωτόγνωρη υποαπασχόληση και τα σπαστά ωράρια; Δεν είναι αυτοί και οι πολιτικές τους που έφεραν την δραματική μείωση μισθών, φτιάχνοντας τις γενιές των πεντακόσιων, τετρακόσιων και τριακόσιων ευρώ το μήνα; Για όσους, μάλιστα, “τυχερούς” έχουν δουλειά: Ακόμη, δεν είναι αυτοί που ετοιμάζουν τις γενιές των... εκατόν -ναι, ναι των εκατόν- ευρώ τον μήνα;

Αλήθεια, δεν είναι αυτοί και οι πολιτικές τους που εισήγαγαν νέες ορολογίες και νέες πρακτικές στην εργασία και τις εργασιακές σχέσεις, οδηγώντας μας στον εργασιακό μεσαίωνα και στην ραγδαία φτωχοποίηση της μάζας των εργαζομένων και της πάλαι ποτέ μεσαίας τάξης, που κινδυνεύει να εξαλειφθεί ολοκληρωτικά από τον κοινωνικό χάρτη της Ευρώπης;

Θέλετε μερικές ορολογίες και πρακτικές εργασίας που πιστοποιούν τα πάρα πάνω; Σας παραπέμπω, λοιπόν, στο δημοσίευμα της ιστοσελίδας μας της περασμένης Παρασκευής, 14 του Ιούλη, για τις... δεκατέσσερις μορφές «ευελιξίας» που το σύστημα έφτιαξε και έθεσε στη διάθεση των εργοδοτών στην τουριστική βιομηχανία της Ελλάδας. Όχι μία, όχι δύο, όχι τρεις όχι τέσσερις, αλλά ολόκληρες δεκατέσσερις μορφές εργασίας, παρακαλώ. Για να σου φύγει το καφάσι... Και να σκεφτείτε ότι ο τουρισμός πετάει στην Ελλάδα. Αλλά οι εργαζόμενοι -το γράψανε και στη Γερμανία- παρά τα τεράστια κέρδη ζουν στον εργασιακό μεσαίωνα και παίρνουν ψίχουλα από τα έσοδα στον τουρισμό. Βλέπετε, τον μισό χρόνο πετάνε τους ξενοδοχοϋπαλλήλους στην ανεργία, τον άλλο μισό τους βγάζουν το λάδι

Τώρα, θα μου πείτε: Ε, καλά ρε Κυπραίε, μα γιατί θυμήθηκες όλα αυτά, από μια πράξη που φαντάζει σωστή και επιβαλλόμενη; Και θα νομίζετε ότι έχετε δίκαιο και ότι μου πήρατε το πόδι... Αμ, δεν είναι έτσι μηδέ το πόδι μου πήρατε! Γιατί στάχτη στα μάτια μάς ρίχνουνε οι καρεκλοκένταυροι των Βρυξελλών και κροκοδείλια δάκρυα χύνουν για λόγου μας και ιδιαίτερα για τις νέες γενιές και τη δημιουργία από τους νέους οικογένειας. Ότι πασκίζουν, τάχατες, και μάχονται -τρομάρα μας- για την εξεύρεση λύσεων που θα μπορούσαν να δώσουν στους εργαζόμενους καλύτερες ευκαιρίες για να φτιάξουν οικογένεια και να φροντίσουν τους συγγενείς τους, ενώ παράλληλα δραστηριοποιούνται στην αγορά εργασίας. Αλλά πόσοι, πως και κυρίως με ποιους όρους δραστηριοποιούνται στην αγορά εργασίας, οι Ευρωπαίοι υπουργοί κάνουν πως δεν γνωρίζουν και σφυρίζουν αδιάφορα...

Ε, το λοιπόν, σας πληροφορώ φίλοι στην μακαρία νήσο αγαπητοί πως θυμήθηκα -και σας αράδιασα- όλα τα πιο πάνω, για ένα πολύ απλό λόγο: Διότι τις προάλλες, με αφορμή τη δημοσίευση της φετινής έκθεσης για τις τάσεις στην αγορά εργασίας και την κοινωνία που δημοσίευσε η Κομισιόν, στην οποία καταγράφονται- λένε- αυξημένες προκλήσεις για τη βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς ο πληθυσμός γερνάει, το νομίζετε ότι κάνει η καλή μας Κομισιόν; Ζητά, λέγει, την "κατάλληλη σύνδεση μεταξύ της διάρκειας του επαγγελματικού βίου και του προσδόκιμου ζωής". Και τη διάθεση κονδυλίων για την εκπαίδευση και την προώθηση της... απασχολησιμότητας των ηλικιωμένων! Τουτέστιν -με δυο λόγια- επέκταση του ορίου αφυπηρέτησης.

Έτσι, η πολυχρονεμένη μας Κομισιόν, με πρόεδρο τον Γιούνγκερ, προτείνει -λένε- προώθηση της δια βίου μάθησης, τη χορήγηση παροχών κοινωνικής προστασίας, τη συμβολή στον σχεδιασμό και την εφαρμογή της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης, καθώς και ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας... Προσέξτε, κύριοι, μην κρεπάρει η μηχανή από την πολλή ενέργεια που θα δώσετε!

Αλλά τι θα γίνει αν βάλουμε και τα δύο μαζί στο ίδιο τσουβάλι; Δηλαδή την υπουργική σύναξη στο Ταλίν και τις... απαιτήσεις της Κομισιόν; Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από την εφαρμογή στην πράξη της γνωστής κυπριακής παροιμίας “εγώ σ’ έκτισα φούρνε μου, εγώ θα σε χαλάσω”... Άλλως πως: Καμώνονται ότι μας γνοιάζονται και θα μας δώσουν ένα, αλλά πάλιν στο τέλος της ημέρας θα μας πάρουν όχι μόνο το ένα, αλλά τα υπάρχοντά μας όλα! Και θα υποθηκεύσουν τη ζωή και το μέλλον δεν ξέρω κι εγώ πόσων γενιών στη σειρά... Υποκριτές... ρε υποκριτές. Φτάνει πια ρε τζι’ εμάθαμέν σας!

Και όχι μόνο αυτό. Επειδή κινδυνεύουν, λένε, τα συνταξιοδοτικά συστήματα στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης -βλέπετε, ο πληθυσμός απλά γερνάει και δεν... πεθαίνει, ως προφανώς θα θέλανε οι ηγήτορες της Ευρώπης- ανακάλυψαν ότικαθήκον” τους είναι να φτιάξουν και εφαρμόσουν την "κατάλληλη σύνδεση μεταξύ της διάρκειας του επαγγελματικού βίου και του προσδόκιμου ζωής". Τουτέστιν -επαναλαμβάνω- να επεκτείνουν την απασχόληση σε μεγαλύτερες από ότι σήμερα ηλικίες. Αν είναι δυνατόν ίσαμε τον θάνατό μας -ή έστω κοντά στο θάνατό μας- έτσι που να μην αντιμετωπίζουν τα συνταξιοδοτικά συστήματα πρόβλημα βιωσιμότητας! Που θα οδηγούν -όπως κακή ώρα στην Ελλάδα- σε συνεχείς περικοπές στις συντάξεις...

Μα ρε κερατάδες, τις συντάξεις μας τις προπληρώνουμε εμείς ως εργαζόμενοι. Από τον μισθό μας, μήνα με τον μήνα. Κι οι εργοδότες βάζουν το αντίστοιχο, όχι από τα κέρδη τους, αλλά από την παραγώμενη υπεραξία της δικιάς μας εργασίας. Και, για να συνεχίσουμε με όρους πολιτικής οικονομίας -καθότι χωρκάτες μεν, αλλά δκυο κουτσιά μόρφωση και γνώσεις έχουμε κι εμείς, τα γέρημα- εσείς, ως κράτος, συμβάλλετε -καλύτερα οφείλετε να συμβάλλετε- αναλογικά, μέσα από το σύστημα μιας δίκαιης κατανομής του παραγώμενου εθνικού προϊόντος και -συνακόλουθα- εθνικού πλούτου. Τον οποίο -στο κάτω κάτω- εμείς οι εργαζόμενοι φτιάχνουμε! Αν είστε ανίκανοι να το κάνετε, άστε την εξουσία στους εργαζόμενους. Πριν σας την πάρουνε ο ίδιοι, δηλαδή. Γιατί με τις πολιτικές σας κατά κει μας πάτε!

 

Διατελώ μετά πάσης τιμής

Ο Κυπραίος

(χωρκάτης με το νάμιν)

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top