Περί κυβέρνησης εθνικής ενότητας και/ή ευρύτερης κοινωνικής αποδοχής...

Αυτό, βέβαια, το προσπερνώ, έστω και αν από την δεύτερη μέρα άρχισαν στον Τύπο να “πίπτουν” ονόματα για την σύνθεση της νέας -υπό τον Νίκο Χριστοδουλίδη- κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εξάλλου αυτά είναι γνωστό ότι είναι εικασίες και/ή συμφραζόμενα λειτουργών του Τύπου, ή ακόμη και υποβολές -ενδεχομένως και... αυθυποβολές ενδιαφερομένων- με “αποδέχτη” τον εκλεγμένο πρόεδρο. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι το ζητούμενο του πονήματος που ακολουθεί. Ζητούμενο είναι η απάντηση το ερώτημα: Μπορεί να υπάρξει, στο ισχύον κοινωνικο-οικονομικό σύστημα στην Κυπριακή Δημοκρατία, κυβέρνηση είτε εθνικής ενότητας είτε κυβέρνηση ευρύτερης αποδοχής; Ή, για να το θέσω όπως το είπε ο Νίκος Χριστοδολίδης το βράδυ της Κυρακής, «κυβέρνηση ευρείας κοινωνικής αποδοχής»;

Στη δική μου ταπεινή άποψη, οι πιο πάνω όροι είναι μύθοι και μόνο ως εύηχα συνθήματα και κενές περιεχομένου επικοινωνιακές ατάκες υπάρχουν. Κι αυτά προς άγραν ψήφων σε προεδρικές εκλογές. Χρησιμοποιώντας ως “εφαλτήριο” το Κυπριακό, καλούμαστε να ψηφίσουμε ένα υποψήφιο για να μας ενώσει. Πώς, όμως, αφού στο μείζον θέμα του Κυπριακού απουσιάζει η απαιτούμενη κοινή και ενιαία πολιτική βάση; Βλέπετε, ακόμη και οι ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989 και το 2009 έχουν γίνει κουρελόχαρτα και κάποιοι τράβηξαν τον δικό τους δρόμο... Ξεφτισμένος μύθος, λοιπόν αυτή η κυβέρνηση. Τελεία και παύλα!

Μέγα σφάλμα, βέβαια, είναι και η θεώρηση περί κυβέρνησης ευρείας αποδοχής, αφού παρακάμπτει την πιο ουσιώδη παράμετρο: Την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας και την κοινωνική διαστρωμάτωση του πληθυσμού, κρύβοντας κάτω από το χαλί την ταξική πάλη, χαρακτηριστικό γνώρισμα της αστικής καπιταλιστικής κοινωνίας μας. Παράμετρος εξόχως καθοριστική που μετατρέπει κάτι τέτοιο σε ουτοπία. Έτσι απλά...

Ακόμη: Ο όρος «κυβέρνηση ευρύτερης αποδοχής» (χωρίς την γαρνιτούρα του όρου “κοινωνική”), στην πράξη -βλέποντάς το ιστορικά- δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο διαμοιρασμός κι η νομή της εξουσίας από τις όποιες πολιτικές δυνάμεις/ προσωπικότητες συνεργάστηκαν για τη στήριξη του επιτυχόντα υποψηφίου. Αυτό αποδεικνύεται από όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ερχόμενοι στο σήμερα -Φλεβάρης 2023, λίγα εικοσιτετράωρα πριν αλλάξει ο ένοικος στο νπροεδρικό λόφο- η ιστορία, παρά τις πρότερες δηλώσεις του εκλεγμένου προέδρου, επαναλαμβάνεται. Το τραγελαφικό -πολιτικά ομιλούντες- βέβαια είναι ότι ο μεν εκλεγμένος πρόεδρος εξακολουθεί να μιλά για κυβέρνηση ευρείας κοινωνικής αποδοχής και για νέα πρόσωπα, αλλά από τη δεύτερη μέρα από την εκλογή δημοσιεύθηκε ότι σχεδόν το μισό υπουργικό του Συμβούλιο θα προέρχεται από τα κόμματα που το στήριξαν. Εκπέμποντας έτσι, τα οποία κόμματα διαφορετικό λόγο. Που παραπέμπει όχι μόνο σε “δούναι και λαβείν” αλλά και σε ρυθμιστικό λόγο των συνεργαζομένων κομμάτων στη σύνθεση του νέου Υπουργικού Συμβουλίου. Με τον Μαρίνο Σιζόπουλο να δηλώνει ότι “τα κόμματα που στήριξαν τον νέο πρόεδρο, θα πρέπει να έχουν λόγο και ρόλο στο νέο Υπουργικό Συμβούλιο»..

Βέβαια ο Νίκος Χριστοδουλίδης δηλώνει ότι ο τελευταίος λόγος στη σύνθεση τιυ Υπουργικού θα είναι δικός του. Ενώ από το περιβάλλον του αρχικά διοχετευθηκε στον Τύπο ότι στην κυβέρνηση που θα σχημτίσει δεν θα μετέχουν κομματικοί, αλλά “τεχνοκράτες οι οποίοι θα έχουν και ένα πολιτικό υπόβαθρο”. Ξεκαθαρίζω ότι στη δική μου αντίληψη δεν είναι διόλου κακό να υπάρχουν κομματικοί υπουργοί σ’ ένα Υπουργικό Συμβούλιο. Αρκεί τούτοι να σκέφτονται και να δρουν όχι ως κομματικοί που προωθούν την κομματική ατζέντα, αλλά ως υπουργοί του κράτους όλων των Κυπρίων. Λαμβανομένου δε υπόψη ότι οι υπουργοί είναι πολιτικοί ποϊστάμενοι του υπουργείου οιυ ανέλαβαν το χαρτοφυλάκιο, αλλά και ότι το πολιτικό υπόβαθρο λίγο ή καθόλου απέχει από την κομματική - ιδεολογική τοποθέτηση, το αυτό ασφαλώς ισχύει και για τους τεχνοκράτες υπουργούς. Είπαμε: Λίγα 24 μείνανε για να μάθουμε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης...

Πάντως χθες (Πέμπτη) ανέφερε στο ΣΙΓΜΑ ότι είναι σχεδόν έτοιμο το Υπουργικό, ενώ πρόσθεσε ότι έλαβε τετραψήφιο αριθμό βιογραφικών! Υποστήριξε δε ότι «η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των βιογραφικών είναι τεχνοκρατών», αναφέροντας ακόμη πως τα κόμματα θα δώσουν κάποιες εισηγήσεις τις οποίες θα μελετήσει, όπως είπε.

Υ.Γ. 1.: Η αποδοχή από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, πολιτειακών θεσμών και δομών του κράτους ενός κυβερνητικού σχήματος, που συγκροτείται στη βάση των προνοιών του Συντάγματος, πρέπει να είναι δεδομένη. Η αποδοχή, όμως, του ίδιου κυβερνητικού σχήματος από τους πολίτες δεν είναι και δεν μπορεί να είναι δεδομένη, αλλά αποτέλεσμα πράξεων, έργων και δράσεων του εν λόγω κυβερνητικού σχήματος. Ίδωμεν...

ΥΓ. 2.: Πριν καν αναλάβει την προεδρία ο εκλεγμένος πρόεδρος έλαβε πρόσκληση από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να παραστεί στη σύνοδο της 25ης Μαρτίου. Θα πείτε, βέβαια, ότι και ο Νίκος Ανασασιάδης μετείχε στις συνόδους του ΕΛΚ. Υπάρχει, όμως, επί τούτου μια ουσιώδης διαφορά: Ο απερχόμενος προεδος εκλέγηκε στην προεδρία του κράτους όντας πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ο οποίος μετέχει στο ΕΛΚ, ενώ ο Νίκος Χριστοδουλίδης εκλέγηκε πρόεδρος ως ανεξάρτητος και ασφαλώς μη εκπροσωπώντας τον ΔΗΣΥ. Με άλλα λόγια η “ανεξαρτησία” του Νίκου Χριστοδουλίδη πήγε στράφι πριν καν αναλάβει πρόεδρος...