Η κατά Ιωνά προτεραιότητα της κυβέρνησης για την ασφάλεια του πολίτη και διασφάλιση της ζωής των ανθρώπων...

Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του ΚΥΠΕ, “με αφορμή τις πρόσφατες τρομοκρατικές ενέργειες που έχουν συγκλονίσει το παγκόσμιο και το πρωτοφανές έγκλημα που άφησε άφωνη την κυπριακή κοινωνία, o υπουργός Δικαιοσύνης Ιωνάς Νικολάου διαβεβαιώνει ότι η ασφάλεια του πολίτη είναι προτεραιότητα της Κυβέρνησης και αξιοποιείται κάθε μέσο για τη διασφάλιση του πολυτιμότερου αγαθού της ζωής των ανθρώπων, των ατομικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών”...

Κι αυτά, παρακαλώ πότε; Την ίδια μέρα που οι αποκαλύψεις για το πρωτοφανές έγκλημα που συγκλονίζει την κυπριακή κοινωνία τρέχουν ταχύτατα. Με τον αριθμό των θυμάτων να αυξάνεται ραγδαία και “Κύριος οίδε” που και πότε θα σταματήσει! Και την κοινωνία να βάλλει πανταχόθεν στην αστυνομία, τον αρχηγό και πολιτικό της προϊστάμενο κι αυτοί -οι δύο τελευταίοι- να σφυρούν αδιάφορα! Αρνούμενοι να πράξουν το αυτονόητο: Να παραιτηθούν και να πάνε σπίτι τους να κρυφτούν.

Βλέπετε, όλα αυτά τα θύματα -επτά τον αριθμό μέχρι αυτή τη στιγμή, με δύο εξ αυτών ανήλικα παιδιά!- είναι γυναίκες της διπλανής πόρτας. Γυναίκες που είχαν την ατυχία να βρεθούν στον δρόμο του δράστη. Γυναίκες που δηλώθηκαν ελλείποντα πρόσωπα, αλλά η αστυνομία και οι καθ’ ύλην αρμόδιοι -πολιτικοί και όχι μόνο- για μήνες κοιμούνταν τον ύπνο του "δικαίου". Είχαν, βλέπετε, την ατυχία όλες να είναι αλλοδαπές!

Δεν κάνω τον κριτή κανενός. Δηλώνω, για κάτι τέτοιο, αναρμόδιος. Ως ενεργός πολίτης, ωστόσο, ως μέλος τη κυπριακής κοινωνίας αισθάνομαι ιδιαίτερα προσβεβλημένος. Και έντονα αγανακτισμένος. Γιατί το φρικτό, το φρικιαστικό κουβάρι αυτών των αποτρόπαιων φόνων, δεν ξετυλίχτηκε από την αστυνομία κατά τον ουσιώδη -όπως λένε οι νομικοί- χρόνο, αλλά εντελώς τυχαία και συμπτωματικά. Και τρέμω σύγκορμα από τη σκέψη ότι αν δεν αποκαλύπτετο εντελώς τυχαία το πρώτο θύμα, η κυπριακή κοινωνία θα βρισκόταν ακόμη στον ύπνο του "δικαίου"! Φευ, όμως, οι Ερινύες δύσκολα πλέον θα μας εγκαταλείψουν...

Και κοντά σε όλα αυτά, έχουμε τον αρμόδιο υπουργό να κομπάζει πως προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η ασφάλεια του πολίτη. Και ότι “αξιοποιείται κάθε μέσο για τη διασφάλιση του πολυτιμότερου αγαθού της ζωής των ανθρώπων, των ατομικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών”! Πείτε τα αυτά, κύριε υπουργέ, στα θύματα. Πράγμα δύσκολο, βέβαια, αφού αυτά δεν βρίσκονται στη ζωή. Κατά τεκμήριο τραγική απόδειξη ότι η διαβεβαίωση Ιωνά Νικολάου για αξιοποίηση κάθε μέσου “για τη διασφάλιση του πολυτιμότερου αγαθού της ζωής των ανθρώπων, των ατομικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών” είναι λόγια κενά περιεχομένου. Τα οποία, όμως, εφόσον λέγονται τέτοιες μέρες από τον κομπάζοντα υπουργό, ε ναι, συνιστούν μέγιστο και απύθμενο θράσος. Πολιτικό και όχι μόνο!

Υ.Γ. 1.: Όσο άκαιρη και προκλητική είναι η υπουργική διαβεβαίωση ότι τάχαμου προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι “η ασφάλεια του πολίτη” και ότι δήθεν “αξιοποιείται κάθε μέσο για τη διασφάλιση του πολυτιμότερου αγαθού της ζωής των ανθρώπων, των ατομικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών”, άλλο τόσο άκαιρη και προκλητική είναι η διάσκεψη Τύπου του Συνδέσμου Αστυνομίας Κύπρου. Για να πουν στην κυριολεκτικά εμβρόντητη κυπριακή κοινωνία πως τα μέλη του αστυνομικού σώματος Κύπρου “έπραξαν το καθήκον τους βάση της Νομοθεσίας”!!! Θεωρώ πως, τουλάχιστον μέχρι να κοπάσει -αν ποτέ μπορέσει να γίνει τούτο- ο φρικτός αυτό κουρνιαχτός των κατά συρροή φόνων, η σιωπή θα ήταν από μέρους του Συνδέσμου Αστυνομίας Κύπρου η φρονιμότερη κίνηση...
Υ.Γ. 2.: Εφόσον ο υπουργός Δικαιοσύνης έκρινε σκόπιμο στο πασχαλινό μήνυμά του να αναφερθεί στον πρόεδρο της Δημοκρατίας και κάλεσε όλους μας να συμπορευθούμε "με τις προσπάθειες που καταβάλλει για εθνική ανάσταση, ώστε να θωρακίσουμε την πατρίδα μας και να διασφαλίσουμε τη διαβίωση του κυπριακού λαού σε ένα υγιές και ασφαλές περιβάλλον ανάπτυξης και προόδου", δεν αντέχω στον πειρασμό να παρατηρήσω πως: προκαλεί, το ολιγότερο, σοβαρά ερωτηματικά η ομολογουμένως εκκωφαντική σιωπή του πρώτου πολίτη αυτού του κράτους...
Κυπ. Κ.