Ιράν: Γιατί οδύρονται οι «κροκόδειλοι»;

Ποτέ, ωστόσο, δεν πέρασε από το μυαλό μας πως θα φτάναμε να βλέπουμε και τηλεοπτικά πλάνα από επεισόδια στην παραλιακή της Θεσσαλονίκης ως δήθεν εικόνες από τις διαδηλώσεις στο Ιράν! Αυτό ξεπερνάει κάθε φαντασία! Τέτοια ήταν η «λαχτάρα» για ενημέρωση γύρω από τις εξελίξεις στο Ιράν…

Δεν θέλει πολύ μυαλό για να συνειδητοποιήσουμε πως όλα αυτά οφείλονται στη δικαιολόγηση των επικείμενων πολεμικών σχεδιασμών των «συμμάχων» της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ). Μιλάμε για τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, που από κοινού με το κράτος του Ισραήλ, μεθοδεύουν μια ακόμη ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν, ως συνέχεια αυτής στη Βενεζουέλα και των απειλών που ακολούθησαν απέναντι σε Κούβα, Κολομβία, Μεξικό, Γροιλανδία. ΗΠΑ και Ισραήλ επιδιώκουν να καθορίσουν τις πολιτικές εξελίξεις και στο Ιράν, προς όφελος των δικών τους γεωπολιτικών συμφερόντων.

Βεβαίως ο ιρανικός λαός, βγήκε στους δρόμους και παλεύει για τα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματά του, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, που διαχειρίζεται τις υποθέσεις ενός καπιταλιστικού κράτους, κάτι που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τα θρησκευτικά χαρακτηριστικά του.

Τα λαϊκά και εργατικά στρώματα έχουν αγανακτήσει από την ακρίβεια, από τους πολύ χαμηλούς μισθούς, από τη βίαιη καταστολή των λαϊκών κινητοποιήσεων ενός αστικού καθεστώτος που σκοτώνει διαδηλωτές, απαγορεύει τη δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος (Τουντέχ) και την άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων.  Γι’ αυτό το λόγο και το ΚΚΕ εκφράζει την αλληλεγγύη του στον αγωνιζόμενο ιρανικό λαό, που σαφώς και είναι ο μόνος αρμόδιος να καθορίσει τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα του. Περιφρουρώντας τις κινητοποιήσεις του μπορεί να οριοθετήσει και να υπερασπιστεί τα δικά του αυτοτελή συμφέροντα, κόντρα σε κάθε είδους ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις, καπηλεία και μηχανορραφίες που οργανώνουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Τα «κροκοδείλια δάκρυα» που χύνουν όχι μόνον οι ΗΠΑ, αλλά και η ελληνική κυβέρνηση, δεν είναι παρά ένα βολικό προσωπείο για την προώθηση επεμβατικών ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Η αξιοπιστία τους καταρρέει αν αναλογιστεί κανείς τις στενές σχέσεις τους με τις απολυταρχικές ηγεσίες της Σαουδικής Αραβίας και του Κόλπου, καθώς και τη στάση τους απέναντι στην καταπίεση του παλαιστινιακού λαού και τη γενοκτονία του στη Γάζα από το κράτος δολοφόνο, το Ισραήλ.

Όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πως τόσο οι σημερινές διακηρύξεις περί «δημοκρατίας», όσο και οι περσινές, για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, καθόλου δεν σχετίζονται με την πραγματικότητα.

Η ουσία πρέπει να εντοπιστεί στο γεγονός πως το Ιράν σταθερά βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ και του Ισραήλ λόγω της μεγάλης γεωστρατηγικής του σημασίας και των ενεργειακών του πηγών.

Η κομβική γεωγραφική του θέση εμπλέκεται σε δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας που εξασφαλίζουν συντομότερη και οικονομικότερη μεταφορά τους, όπως π.χ. είναι ο Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά-Νότου, που συνδέει το λιμάνι της Βομβάης (Ινδία) με το λιμάνι Μπαντάρ Αμπάς (Ιράν) και μέσω του σιδηροδρομικού και οδικού δικτύου του Ιράν φτάνει στην Κασπία Θάλασσα και από εκεί στο Αστραχάν (Ρωσία). Αυτός ο δρόμος από την Ασία προς την Ευρώπη υπολογίζεται πως μειώνει το χρόνο μεταφοράς εμπορευμάτων κατά 40% και το κόστος κατά 30% σε σύγκριση με τη διαδρομή μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.

Ακόμη το Ιράν αποτελεί βασικό κόμβο στο «Δρόμο του Μεταξιού», δηλαδή στη στρατηγική των κινεζικών μονοπωλίων για τη σύνδεση της Κίνας με την Ευρώπη μέσω ξηράς. Υπάρχουν ήδη εμπορευματικά τρένα που ξεκινούν από την Κίνα, διέρχονται από το Τουρκμενιστάν και το Ιράν, καταλήγοντας στην Τουρκία και την Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ, που ανησυχούν ιδιαίτερα για τον αυξανόμενο ρόλο της Κίνας, γνωρίζουν πως αυτή προμηθεύεται από το Ιράν έως το 10-15% των συνολικών εισαγωγών της σε πετρέλαιο, ενώ υπάρχουν σχέδια για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το Ιράν προς το Πακιστάν και την Κίνα. Η Κίνα έχει κάνει σημαντικές επενδύσεις, για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη ροή ενέργειας από το Ιράν.

Βεβαίως, υπάρχουν πολλές ακόμη πλευρές, όπως η διασύνδεση του Ιράν με Ιράκ, Ινδία, Τουρκία, Ρωσία κ.ά., που δεν μπορούμε εδώ να αναπτύξουμε, αλλά αξίζει να σημειώσουμε πως το Ιράν ελέγχει τη βόρεια πλευρά των στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται καθημερινά περίπου το 20-25% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και το 1/3 του υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Κι όλα τα παραπάνω συνδέονται με την επιδίωξη της αστικής τάξης του Ισραήλ, είτε με τις συμφωνίες του Αβραάμ, είτε με το «μαστίγιο» των πολεμικών μέσων να αδυνατίσει το ρόλο των ανταγωνιστικών αστικών τάξεων της περιοχής, όπως είναι το Ιράν και να ενισχύσει παραπέρα τη θέση της.

Αυτές οι εξελίξεις εκείνο που αναδεικνύουν είναι ο κίνδυνος μιας ακόμη μεγαλύτερης πολεμικής εμπλοκής και ένα μεγαλύτερο αιματοκύλισμα των λαών για τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Να γιατί και ο λαός μας χρειάζεται να δυναμώσει τη δράση του, καταδικάζοντας τις ιμπεριαλιστικές απειλές και επεμβάσεις κατά άλλων λαών και να απαιτήσει από την κυβέρνηση της ΝΔ την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψει κάθε τμήμα των ενόπλων δυνάμεων από ευρωατλαντικές αποστολές στο εξωτερικό, όπως η πυροβολαρχία Πάτριοτ που έχει σταλεί στη Σαουδική Αραβία και η φρεγάτα που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα.

* Ο Ελισαίος Βαγενάς, είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων

πηγή: 902.gr (Αναδημοσίευση από «Το Ποντίκι» 17/1/26)