Εθνική αδράνεια
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Διαχρονικά διακατεχόμεθα από προσχηματικούς λόγους που δεν μας επιτρέπουν να αντικρύσουμε τα καυτά προβλήματα που μας αγγίζουν καθημερινά -πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, ανάπτυξη, μεταρρύθμιση, μετακίνηση του πλούτου, φορολογικό, δικαιοσύνη κ.λπ.- όπου όλα αυτά να βρίσκονται στην κορύφωση και στην ωρίμανση για λήψη οριστικών λύσεων.
Ενώ είμαστε με σπασμένες φτερούγες σε όλους τους τομείς και συρόμαστε προς τα βράχια με τον καρό, εξακολουθούμε να εμμένουμε να δέσουμε στο πέρασμα εκεί που κόβει ο καιρός.
Δυστυχώς η δύναμη της αδράνειας, το πολιτικό κόστος, το πολιτικό θρησκευτικό-κοινωνικό σύστημα, που είναι εθισμένο να καλλιεργεί και να συντηρεί κάλπικες κοινωνικές ανησυχίες, μαζί με το γεγονός ότι είμαστε λαός της υπερβολής και των ακραίων θέσεων, επιθέτων και χαρακτηρισμών -και πολλές φορές και πράξεων-συντηρούν διαχρονικά το είναι μας.
Αυτές οι ακραίες διαχρονικές τοποθετήσεις δεν μας επέτρεψαν να τοποθετηθούμε υπεύθυνα και μεθοδικά στους στόχους και προσεγγίσεις μας και ως αποτέλεσμα είναι να βρισκόμαστε στο τέλμα και σε βάρος των θεμάτων που μας απασχολούν χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τη σημασία του σωστού «timing», προθέσεων, διαλόγου κ.λ.π. εμμένοντας σε πρακτικές και πολιτικές αποδιαρθρωμένων κοινωνικών όπως είναι και η δική μας.
Το να αναπτύσσουμε σκληρές θέσεις και συντηρητισμούς που τείνουν σε ακραίους εθνικισμούς, εγωισμούς και σε σωβινισμούς ευζωίας δεν οδηγούν σε διεξόδους αλλά σε περιχαρακώσεις και διαλύσεις όπως συνέβη και με τα γεγονότα του 1963 και 1964 που είναι από τις πιο θλιβερές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας που δρομολόγησαν καταστάσεις, εξελίξεις και στην κατοχή της πατρίδας μας ένεκα απουσίας ιστορικών αποφάσεων που βαραίνουν ιδιαίτερα τη δική μας πλευρά.
Με αυτούς τους ασυμβίβαστους εθνικισμούς που αναπτύσσονται και από τις δυο πλευρές στο εθνικό μας λόγω υδρογονανθράκων, αγωγών, διάφορων μορφών περιφερειακών συνεργασιών κ.λ.π. γίνονται απειλή για τη φυσική ύπαρξη των κυπρίων ανεξάρτητου καταγωγής.
Είναι καιρός εάν θέλουμε πραγματικά αμφότερες οι πλευρές την παραμονή μας στο νησί είναι να ρίξουμε πέτρα πίσω μας στα τραγικά γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1963 και των οποίων νοοτροπιών περί καθήλωσης και εξαναγκασμού της άλλης πλευράς που οδηγούν σε αποκλίσεις και σε λαϊκισμούς που χρησιμοποιήθηκαν και στο παρελθόν για να διατηρηθούν κόμματα και ευαισθησίες.
Εάν δεν θέλουμε να παραπατούμε συνέχεια και να μη διαιωνίζεται η αστάθεια, αβεβαιότητα και η επανάληψη των συγκρούσεων του παρελθόντος είναι να αποφασίσουμε οριστικά για το μέλλον του νησιού μας.
Η ψευδαίσθηση του να λειτουργούμε μεμονωμένα ότι επιλύουμε τα καυτά προβλήματα που μας ταλανίζουν για δεκαετίες μοιάζει με το κύμα που δεν μπορεί να υπάρξει για τον εαυτό του εάν δεν συμμετέχει στον κυματισμό του ωκεανού σύμφωνα με τον Γαλλοεβραίο Albert Schweitzer θεολόγο – φιλόσοφο – γιατρό 1875 – 1965.
Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας, όπως σημειώνει ο Δανός φιλόσοφος Spreh Klereguard, πως: οι αντιξοότητες φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά και βοηθούν να αναδυθεί η όμορφή ενδόμυχη φιλία όπου και η θερμότητα σχηματίζονται στα τζάμια από το κρύο του χειμώνα. Ενώ ο διάσημος Άγγλος συγγραφέας W. Somerset Mauchan σημειώνει πως η μεγάλη τραγωδία της ζωής δεν είναι ότι οι άνθρωποι χάνονται αλλά που παύουν να αγαπούν.