Τα όρια για την κριτική
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Ένας από τους βασικούς πυλώνες της σύγχρονης δημοκρατίας είναι η ελευθερία του λόγου και με την ψηφιακή επανάσταση αυτή έφθασε στο απόγειο της.
Λόγω αυτής της μορφής επέκτασης, άρχισαν να παρατηρούνται μορφές λογοκρισίας που επιβάλλουν οι νόμοι ή αυτολογοκρισία που στοχεύει να θωρακισθούν υπολήψεις ατόμων ή ομάδων από την κακόβουλη κριτική και επίθεση που έχει μεταμορφωθεί σε δημόσια διαπόμπευση και bulling.
Η λογοκρισία είναι ένα δυνατό χαρτί στα χέρια των αυταρχικών καθεστώτων και τον αστικών φιλελεύθερων δημοκρατιών στο όνομα της εθνικής ασφάλειας, αντιμετώπισης της τρομοκρατίας και άλλων επινοημένων απειλών.
Θύματα της λογοκρισίας είναι τα ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και όσοι δημοσιοποιούν τις σκέψεις τους στο κοινό.
Σκοπός της λογοκρισίας είναι να παρεμποδισθεί η δυσφήμιση, η προσβολή της προσωπικότητα και άλλων μορφών με κοινωνικοπολιτικό αντίκτυπο.
Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια μορφή λογοκρισίας είναι αποδεκτή και αυτή εξαρτάται από τις εκάστοτε ιστορικές συνθήκες καθώς επίσης και από τον συσχετισμό δυνάμεων στην οικονομία, πολιτική, των αξιών και ιδεολογιών.
Στις μέρες μας, η λογοκρισία δεν είναι αποδεκτή όταν αυτή παρεμποδίζει την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του ανθρωπου στην σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας.
Γι’ αυτό επιβάλλεται όπως η κρητική γίνεται με κατανόηση και δε θα μειώνει την ηθική και κοινωνική αξία του κρινόμενου και γι’ αυτό το λόγο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εισήγαγε την θεμελιώδη διάκριση μεταξύ γεγονότων και αξιολογικών κρίσεων για δημόσιες πράξεις.
Στόχος των μηνύσεων είναι η παγίωση του δημόσιου διαλόγου και γι’ αυτό το λόγο σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες είναι πως ο μηνυμένος αθωώνεται και καταβάλλονται σε αυτό αποζημιώσεις.
Συχνά, στα ΜΜΕ παρατηρείται εξουσιαστικός μονόλογος που αναπαράγει ρητά την εκπεφρασμένη σχέση εξουσίας και κοινωνικού πολιτικού ή πολιτισμικού ηγεμονισμού.
Η διαχρονική πείρα απέδειξε και αποδεικνύει πως η χειραγώγηση του διαλόγου απαξιώνει την δημοκρατική ανεκτικότητα και κινητικότητα των ιδεών.