Για να είναι πραγματικά Ευτυχισμένος κι Ειρηνικός ο Καινούργιος Χρόνος...

Ελάχιστες μόνο στιγμές πριν το γύρισμα του χρόνου κι οι όποιες ευχές μας για το νέο χρόνο, για να είναι ευτυχισμένος κι ειρηνικός -και όχι μόνο- δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εφόσον εκατομμύρια παιδιά ανά την υφήλιο δεν έχουν φαγητό στο πιάτο τους. Εφόσον εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από την πείνα και από αρρώστιες οι οποίες στον λεγόμενο αναπτυγμένο κόσμο έχουν προ καιρού πολλού εξαλειφθεί. Δεν μπορούν οι ευχές μας να πραγματοποιηθούν εφόσον τα παιδιά -και λαοί ολόκληροι- υποφέρουν από τους πολέμους, εφόσον τα παιδιά -και εκατομμύρια κόσμου- γίνονται πρόσφυγες, εφόσον... εφόσον... εφόσον...

Και για όσο καιρό η κοινωνία των μεγάλων ανέχεται αυτά τα πράγματα, για όσο καιρό ανεχόμαστε το άδικο σύστημα που κυριαρχεί στον πλανήτη μας και κτυπά κυρίως τα παιδά και τους νέους, για όσο καιρό δεν λέμε “φτάνει πια, ένας καλύτερος, ειρηνικός και ασφαλής κόσμος μας αρμόζει και τον δικαιούμαστε!”, αυτός ο κόσμος δεν θα έλθει. Γιατί για να έλθει δεν θα είναι ούτε θείο δώρο, ή έστω δώρο του καλοκάγαθου Άι Βασίλη, μηδέ χάρισμα των ισχυρών της γης.