Κυπρίων -και... αγρίων;- αφηγήματα και η εμπέδωση της διχοτόμησης!

Κι όμως: Με των Κυπρίων τα αφηγήματα -τελευταία για τις διάφορες βερσιόν επί των αποτελεσμάτων -πλην μη επιτυχούς κατάληξης και εν τέλει κατάρρευσης- του Κραν Μοντανά και της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα- αλλά και με των εκλογών τις... εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις, τελικά η ουσία πάει περίπατο. Η ουσία και του Κυπριακού, αλλά και της προεδρικής εκλογής... Για να μην πω, δηλαδή, ότι η ουσία -εις αμφότερα- πάει στο γάμο του Καραγκιόζη, κατά το λαϊκώς λεγόμενο... Κατά το πρότυπο -και την παροιμία- αφήκαμεν τα θέρη τζι’ επκιάσμεν τα ξικανναουρίσματα...

Αλήθεια, ποια είναι η ουσία του Κυπριακού; Μα η βάρβαρη τουρκική εισβολή και κατοχή. Η παραβίαση της κυριαρχίας, της ακεραιότητας και ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και η παραβίαση του Καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ. Και η εξ αυτών -και όχι μόνο- παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών του συνόλου του κυπριακού λαού. Κατά συρροήν εγκλήματα της κατοχικής Τουρκίας και κατά συρροήν παραβιάσεις, που έφεραν σωρεία αποφάσεων και ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών -καταδικαστικών για την Τουρκία και που δικαιώνουν τον κυπριακό λαό και τον αγώνα του- αλλά φευ, παραμένουν ανεφάρμοστα, αφού η Άγκυρα τα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της...

Και τι κάνουμε εμείς; Πέρα από το ότι οι διάφορες πολιτικές δυνάμεις αναλώνονται  να πείσουν εαυτόν και αλλήλους ποια είναι η πλέον πατριωτική και ποιανής η πολιτική είναι η σωστή που οδηγεί στην πιο σωστή λύση, επί της ουσίας επιτρέπουν να κυλά ο χρόνος και να απομακρυνόμαστε ολοένα και περισσότερα όχι μόνο από την ουσία του Κυπριακού, αλλά και από αυτά τούτα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Κατά τρόπον τραγικά επικίνδυνο, αφού:

Αντί άρσης των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής, αντί αποκατάστασης της εδαφικής ακεραιότητας, κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντί ακύρωσης του έκνομου και αποσχιστικού κατοχικού μορφώματος -που ακούει στο όνομα “τδβκ”- αντί αποκατάστασης και πλήρους σεβασμού των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών του λαού μας -ως απαιτούν τα περί Κύπρου ψηφίσματα και αποφάσεις του ΟΗΕ- η πολιτειακή και πολιτική μας ηγεσία κατ’ ουσίαν διαπραγματεύεται -σε μια λεγόμενης κυπριακής ιδιοκτησίας διαδικασία, πλην όμως με αποενοχοποιημένη την κατοχική Τουρκία- την νομιμοποίηση πλείστων όσων τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής! Με κυρίαρχες πτυχές αφ’ ενός την νομιμοποίηση της ντε φάκτο γεωγραφικής διχοτόμησης και αφ’ ετέρου της νομιμοποίησης του παράνομου κατοχικού μορφώματος -το οποίο τα ψηφίσματα του ΟΗΕ καλούν τη διεθνή κοινότητα να μην το αναγνωρίσει- ως μία των δύο νόμιμων συνιστωσών πολιτειών -κατ’ άλλους κράτη- της νέας, διζωνικής δικοινοτικής ομόσπονδης (κατ’ όνομα ενωμένης) Κύπρου!

Αν αυτό δεν είναι διαδικασία εμπέδωσης της διχοτόμησης -και μάλιστα με δική μας, τουλάχιστον, ανοχή, αν όχι και υπογραφή- τότε κάπου οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και η ουσία του Κυπριακού διυλίζεται και καταπίνεται, ακόμη και εξ ημών, ως άλλη κάμηλος...

Θέλω επί τούτου να αγγίξω μια μόνο πτυχή και παρακαλώ να μην θεωρηθώ αιρετικός ή απορριπτικός: Η συζήτηση και μόνο της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, με το περιεχόμενο που της προσδίδουν Άγκυρα και τ/κ ηγεσία, αφ’ εαυτής παραγνωρίζει μια θεμελιακή πραγματικότητα: ότι ο σημερινός γεωγραφικός διαχωρισμός της Κύπρου, όπως επεβλήθη από την κατοχική δύναμη, είναι αποτέλεσμα εθνοκάθαρσης. Ενός βίαιου ξεριζωμού των Ελληνοκυπρίων από τις πατρογονικές εστίες και περιουσίες τους. Αδιάψευστος μάρτυρας ο χάρτης στο χώρο της κεντρικής φωτογραφίας του παρόντος κειμένου, που απεικονίζει την κατανομή του πληθυσμού της Κύπρου στη βάση της εθνοτικής προέλευσης. Όπου παρατηρούμε πως το 18% του τ/κ πληθυσμού είναι κατάσπαρτο σε ολόκληρο το νησί...

Πως λοιπόν, μπορεί να ερμηνευθεί η δημιουργία -και μάλιστα σε ποσοστό κοντά στο 30% του κυπριακού εδάφους- σχετικώς αμιγώς τ/κ περιοχής, αφού Άγκυρα και κατοχικό καθεστώς απαιτούν διασφαλισμένη πλειοψηφία πληθυσμού και περιουσίας Τ/κυπρίων και εποίκων; Στα πλαίσια, βεβαίως βεβαίως, κατά την κοινώς λεγόμενη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία... Κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με εσαεί παραβίαση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών των Ε/κυπρίων και της συντριπτικής πλειοψηφίας των προσφύγων. Το οποίο, μάλιστα, Άγκυρα και κατοχικό καθεστώς ζητούν να γίνει πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο, αλά φευ, μόνο για την Κύπρο!

Γι’ αυτά, όμως, ες αύριον...

Υ.Γ.: Προτού σπεύσουν κάποιοι να με χαρακτηρίσουν αιρετικό, αντι-ομοσπονδιακό και απορριπτικό, ας διαβάσουν και προηγούμενα δικά μου σχετικά σημειώματα για το Κυπριακό ή ας αναμένουν και το αυριανό εν τύποις πόνημα. Μαζί, δε ας μελετήσουν και αναλύσουν με προσοχή και τον χάρτη (με κόκκινο χωριά/πόλεις που διαμένουν Τ/κ και με μπλε Ε/κ) που δημοσιεύω...

Κυπ. Κ.