Menu
Κωνσταντίνος Καρυωτάκης: …φτωχή καρδιά, θανάσιμα μα αιώνια λυπημένη

Κωνσταντίνος Καρυωτάκης: …φτωχή καρ…

• Εκατόν είκοσι τέσσερα χ...

Περιπλέκεται η διαπραγμάτευση της σχέσης ΕΕ - Τουρκίας

Περιπλέκεται η διαπραγμάτευση της σ…

Περιπλέκεται διαρκώς το π...

Κύπρος: Στα 166 τα νέα περιστατικά κορωνοϊού το τελευταίο 24ωρο

Κύπρος: Στα 166 τα νέα περιστατικά …

Σύμφωνα με ανακοίνωση του...

Ελληνοτουρκικά: Καταστροφική «δημιουργική ασάφεια» σε θέματα εθνικής κυριαρχίας

Ελληνοτουρκικά: Καταστροφική «δημιο…

• «Στένεψαν» οι… κόκκινες...

Πανδημία: Ραγδαία εξάπλωση, στο επίκεντρο η Ευρώπη

Πανδημία: Ραγδαία εξάπλωση, στο επί…

• Όλους τους προηγούμενου...

Το διακύβευμα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ

Το διακύβευμα των προεδρικών εκλογώ…

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους...

Εισαγγελική έφεση για μεγαλύτερες ποινές στο διευθυντήριο των ναζί της Χρυσής Αυγής

Εισαγγελική έφεση για μεγαλύτερες π…

Μεγαλύτερες ποινές θεωρεί...

Ευχαριστίες Γκουτέρες στον Μουσταφά Ακιντζί

Ευχαριστίες Γκουτέρες στον Μουσταφά…

• Για την εποικοδομητική ...

Τα… Αμερικανάκια και ο Λαβρόφ

Τα… Αμερικανάκια και ο Λαβρόφ

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*...

Prev Next

Κωνσταντίνος Καρυωτάκης: …φτωχή καρδιά, θανάσιμα μα αιώνια λυπημένη

Εκατόν είκοσι τέσσερα χρόνια από τη γέννηση του ποιητή

 

Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια, θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται, καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους, ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει για να ζυγίση μια «ελλειπή» μερίδα, θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι, κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης. Την Κυριακή θ’ ακούσουμε την μπάντα. Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία, «Υπάρχω;» λες, κ’ ύστερα «δεν υπάρχεις!» Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία. Ισως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία… Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

Read more...

Νίκος Καζαντζάκης: «Η Γης αλάκερη, με τα ζώα, με τους ανθρώπους και τους θεούς της μέσα στο στήθος σου φωνάζει»...

Σαν σήμερα, «έφυγε» από τη ζωή, πριν από 63 χρόνια ο Νίκος Καζαντζάκης


«Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι’ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.» 

“ 

Πνεύμα ανήσυχο και διψασμένος για την κάθε είδους γνώση, ο Νίκος Καζαντζάκης, που «έφυγε» από τη ζωή σαν σήμερα (26/10/1957), πριν από 63 χρόνια, διέτρεξε και κατέκτησε τις καλλιτεχνικές, αισθητικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις της εποχής του, δημιουργώντας το δικό του, αντίστοιχα, καλλιτεχνικό, αισθητικό και φιλοσοφικό σύμπαν, το οποίο, αν και φαινομενικά γεμάτο αντιφάσεις και αντιθέσεις, διαπνέεται, από τη μεγάλη, διαλεκτική ανάγκη και αγωνία της σύνθεσης.

Read more...

Πάμπλο Πικάσο: Πώς έγινα κομμουνιστής

• Ο Πάμπλο Πικάσο (1881-1973) γεννήθηκε, σαν σήμερα, 25 Οκτωβρίου 1881

 

«ΜΙΛΑΕΙ Ο ΠΙΚΑΣΣΟ
Πώς έγινα
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ
«Βρήκα τον εαυτό μου»

Σε αμερικανική Επιθεώρηση δημοσιεύεται η πιο κάτω συνέντευξη του γνωστού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσσο:

Read more...
Subscribe to this RSS feed