Της Σεμίνας ΔΙΓΕΝΗ*

Υπάρχουν καλλιτέχνες που γίνονται μύθοι από τις ταινίες τους. Κι ελάχιστοι που γίνονται μύθοι από τη ζωή τους. Η Μάρλεν Ντίτριχ κατάφερε και τα δύο. Υπήρξαν σταρ πιο διάσημες απ' αυτήν. Καλλιτέχνες πιο παραγωγικοί, πιο υπάκουοι, πιο «βολικοί» για τη βιομηχανία. Αλλά υπήρξε μόνο μία, που κοίταξε τον 20ό αιώνα κατάματα, τον προκάλεσε, αναμετρήθηκε μαζί του και τελικά νίκησε. Οχι με όπλα, όχι με πολιτικά αξιώματα, αλλά με την αλύγιστη αξιοπρέπειά της. Γοητευτική, αινιγματική, επαναστατική, ποτέ «υπάκουη», ποτέ «καθώς πρέπει», υπήρξε μια προσωπικότητα που δεν χώραγε πουθενά, γι' αυτό και άφησε παντού το αποτύπωμά της. Πριν ακόμη γίνει σύμβολο του κινηματογράφου, υπήρξε σύμβολο ελευθερίας, πριν ακόμη λατρέψει ο κόσμος τις ερμηνείες και τη φωνή της, εκείνη είχε ήδη επιλέξει να μιλάει, όταν οι άλλοι σιωπούσαν.

Δεν υπήρξε μόνο σπουδαίος δημιουργός, δεν υπήρξε μόνο συγκλονιστικός ερμηνευτής του έργου του, ήταν ένα ιδιοφυές πνεύμα, ανήσυχο, ένας βαθιά καλλιεργημένος διανοητής, ένας γενναίος μαχητής της ζωής, διεκδικητής του ακατόρθωτου. Στις 28 Δεκέμβρη 2019 ο Θάνος Μικρούτσικος ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι στις «γραμμές των οριζόντων» περνώντας στην αιωνιότητα, αφήνοντας το δικό του, μοναδικό αποτύπωμα στον πολιτισμό μας.