Έργα και ημέραι “αριστερών” στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
* Σιμπέλ Σιμπέρ: Πρέπει να συζητηθεί λύση συνομοσπονδίας ή δύο κρατών
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Οι Ελληνοκύπριοι δεν είναι έτοιμοι να ιδρύσουν κοινό ομοσπονδιακό κράτος, υποστήριξε η τέως "πρόεδρος" της "βουλής" στα κατεχόμενα, Σιμπέλ Σιμπέρ (φωτογραφία), προσθέτοντας ότι πρέπει να συζητηθεί λύση συνομοσπονδίας ή δύο κρατών.
Όπως μετέδωσε χθες από την Κωνσταντινούοπλη η ανταποκρίτρια του ΚΥΠΕ, Άννα Ανδρέου, σε δηλώσεις της στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ντογάν, η Σιμπέρ είπε ότι στο σημείο που φτάσαμε πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να σπάσουμε τα ταμπού (!). “Δεν πρέπει να φοβόμαστε την αναζήτηση νέων επιπέδων”, είπε η Σιμπέλ Σιμπέρ, λέγοντας ότι αυτό πλέον λέγεται και από διεθνείς παρατηρητές, από διπλωμάτες πίσω από κλειστές πόρτες. Υποστήριξε ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν θέλουν ομοσπονδία και πρόσθεσε: “Πρέπει να δούμε αυτή την πραγματικότητα".
Εάν ένας από τους "δύο λαούς", κατά την έκφρασή της, δεν το θέλει, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. “Σε τελική ανάλυση και το 1960 είχαν εξαναγκάσει σε μια λειτουργική ομοσπονδία αλλά μόνο τρία χρόνια κράτησε”, ανέφερε η εν λόγω κυρία...
Θα μου πείτε: μα γιατί αναφέρω τα πιο πάνω ωσάν μα μένω έκπληκτος; Κι απαντώ: Έκπληκτός δεν μένω. Λυπημένος, ναι, απογοητευμένος και πάλιν ναι... Θυμωμένος, μήπως; Ίσως... Όχι γιατί ακούγεται μια τέτοια φωνή από τα κατεχόμενα, αλλά γιατί ο φορέας αυτής της φωνής προέρχεται από το πάλαι ποτέ “αριστερό” Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα... Ένα κόμμα το οποίο, κάποτε -στα πρώτα μετά την εισβολή χρόνια- υποστήριζε και αγωνιζόταν για επανένωση της Κύπρου και του λαού μας. Αυτό ακούγαμε, αυτό μάθαμε και αυτό μου έλεγε, από το 1989, κατ’ επανάληψη -και δημοσίευσα όταν ήμουν στη “Χαραυγή”-ο μακαριστός σύντροφος Οζκέρ Οζγκιούρ. Ένα κόμμα, μάλιστα, που μιλούσε για μια πατρίδα και ένα λαό. Την Κύπρο και το κυπριακό λαό, εννοείται. Κι αφού μιλούσε για μια πατρίδα κι ένα λαό, τότε αναπόδραστα ένα θα ήταν και το επανενωμένο κράτος. Ανεξάρτητα από την μορφή και δομή διακυβέρνησης. Ανεξάρτητα, δηλαδή, αν θα είναι ενιαίο ή ομόσπονδο το κράτος αυτός. Αρκεί να ήταν ένα...
Φευ όμως, τα χρόνια παρέρχονται, ο Αττίλας δεν λέει να ξεκουμπιστεί από εδώ και -ω του θαύματος- ακόμη και οι συναγωνιστές “αριστεροί” στα κατεχόμενα μιλούν πλέον για δύο λαούς και δύο κράτη... Και τα φορτώνουν -κι από πάνω- στους Ελληνοκύπριους, ότι τάχατες δεν θέλουν ομοσπονδία! Αν δε τολμήσει κάποιος εξ ημών των -πραγματικών- αριστερών στην ε/κ κοινότητα να ψέξει αυτή την πολιτική συμπεριφορά, μας κολλούν τη ρετσινιά του... εθνικιστή!
Ως καιροί ω ήθοι, ή... έργα και ημέραι πάλαι ποτέ αριστερών στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη; Ότι πάρετε, μέσα θα είστε. Αυτό, βέβαια, που η Σιμπέρ και ο κάθε θιασώτης της λύσης δύο κρατών δεν μας λέγει είναι τούτο: Πόσες αρχές, πόσα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και πόσες βασικές ελευθερίες των Κυπρίων θα παραβιαστούν -και εσαεί θα παραβιάζονται- για να δημιουργηθούν τα δύο κράτη που επαγγέλλονται; Κι από πότε μια παράνομη στρατιωτική εισβολή σε τρίτη χώρα -ως αυτή της Τουρκίας το 1974 στην Κύπρο- και από πότε η παράνομη κατοχή μέρους αυτής της χώρας δημιουργούν δίκαιο για δημιουργία δύο νόμιμων κρατών στη χώρα αυτή; Και μην μου πει κάποιος ότι είμαι εθνικιστής, διότι πολύ απλά δεν είμαι!