Πρόταση Ακιντζί: Κίνηση ματ, ή... μπλόφα;

Τι θα φέρει, όμως, μια τέτοια εξέλιξη; Στα σίγουρα την παράταση επ’ αόριστο του αδιεξόδου και -συνακόλουθα- τη νομιμοποίηση της τουρκικής πλευράς -κυρίως της Άγκυρας- να προχωρήσει στο σχέδιο Β’. Για το οποίο βολιδοσκόπησε -όπως έγινε γνωστό- την τ/κ πολιτική ηγεσία την περασμένη βδομάδα ο Τσαβούσογλου.

Βέβαια, ενώ ο Ακιντζί προφανώς θα ανέμενε τις αντιδράσεις -και πρωτίστως την απόρριψη- από την ε/κ πλευρά, η πρώτη τέτοια αντίδραση -αρνητική- ήλθε από τα κατεχόμενα και τον πρώην λεγόμενο “υπουργό Εξωτερικών” του ψευδοκράτους, Ταχσίν Ερτουγρούλογλου. Ο οποίος, αφήνοντας υπονοούμενα για τις προθέσεις του Μουσταφά Ακιντζί, υποβάλλει πως: “Το Κυπριακό είναι μεγαλύτερη υπόθεση από τον εαυτό του καθενός και την καριέρα του”.

Συγκεκριμένα, ο Ερτουργούλογλου σε μια σύντομη γραπτή δήλωση, που εξέδωσε προχθές, μετά το διάγγελμα Ακιντζί και την πρότασή του για «στρατηγική συμφωνία πακέτο» το πλαίσιο Γκουτέρες, εάν η ε/κ πλευρά το αποδέχεται ως κατατέθηκε, ανέφερε: “Θεωρώ ότι πρέπει να υπενθυμίσω ξανά ότι η κυπριακή υπόθεση είναι πολύ πιο μεγάλη υπόθεση από τον εαυτό και την καριέρα κάποιων ατόμων”.

Ανεξάρτητα τούτου, ωστόσο, στην ε/κ πλευρά η πρόταση Ακιντζί έφερε πολύ γρήγορα αντιδράσεις, όπως και αντιπαράθεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Με την αποδοχή της από μία -το ΑΚΕΛ- και πρόσκληση προς τον πρόεδρο Αναστασιάδη να την αποδεχθεί, αλλά και την απόρριψή της, από τα μικρότερα κόμματα, που καλούν τον πρόεδρο σε απόρριψή της. Κάτι που καταδεικνύει πως: Στο βαθμό που αυτός ήταν ο -επί μέρους- στόχος του, τα κατάφερε. Κι αυτό χωρίς ακόμη να έχουμε -μέχρι την ώρα που σύρονταν οι γραμμές αυτές- την επίσημη αντίδραση του προέδρου Αναστασιάδη. Ο οποίος, όταν έγινε η πρόταση, βρισκόταν ήδη στο εξωτερικό. Και ο οποίος, ασφαλώς, θα πρέπει με την επιστροφή του στην Κύπρο να εγκύψει επί του θέματος και να δώσει την απάντησή του...

Βέβαια, ο κ. Ακιντζί, είτε μπλοφάρει είτε όχι, κατά κάποιο τρόπο παίζει και με τη φωτιά στη δική του κοινότητα. Με ότι αυτό συνεπάγεται. Να πω, ωστόσο, πως: την ώρα που σύρονταν αυτές οι γραμμές, στον γράφοντα ήταν άγνωστη τυχόν άλλη αντίδραση στα κατεχόμενα επί της πρότασης. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να μην μνημονεύσουμε τις δηλώσεις της τέως λεγόμενης προέδρου της ψευδοβουλής των κατεχομένων Σιμπέλ Σιμπέρ -που ανήκει στο αριστερό Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα και το οποίο, θυμίζω, ηγείται με τον πρόεδρό του του συνασπισμού που σχημάτισε την τετρακομματική λεγόμενη κυβέρνηση στο ψευδοκράτος- η οποία είπε πως: Μια πρόταση συνομοσπονδίας ή δύο κρατών θα μπορούσε να συζητηθεί τώρα στην Κύπρο αντί του ομοσπονδιακού μοντέλου πάνω στο οποίο διαπραγματεύσεις 50 ετών τώρα δεν είχαν αποτέλεσμα. Αποδίδοντας, μάλιστα, ευθύνη για το αδιέξοδο στην ε/κ πλευρά, δηλώνοντας πως “η ε/κ πλευρά δεν είναι έτοιμη για μια ομοσπονδία”.

Η σημασία των δηλώσεων αυτών είναι διπλή: Πρώτα έρχονται σε αντίθεση με τις δηλώσεις Ακιντζί, που τάχθηκε ενάντια στη συνομοσπονδία ή τη λύση δύο κρατών. Και κατά δεύτερο, προέρχεται από τις αναλύσεις στα κατεχόμενα πως: Η Σιμπέλ Σιμπέρ θα είναι σίγουρα υποψήφια για τις «προεδρικές εκλογές» το 2020. Αυτό, τουλάχιστον γράφει ο αρθρογράφος της Κίπρις ποστασί, Γκιοκχάν Αλτινέρ.

Όπως μετέδωσε αργά το βράδυ της Δευτέρας από τα κατεχόμενα το ΚΥΠΕ, αναφερόμενος στην σύσκεψη στο «προεδρικό» της τ/κ πολιτικής ηγεσίας με τον Τούρκο ΥΠΕΞ, ο Αλτινέρ είπε ότι ο Τσαβούσογλου ζήτησε από τον Ακιντζί να φέρει το θέμα της συνομοσπονδίας στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων. Ο Ακιντζί, πρόσθεσε ο Τ/κ αρθρογράφος, αρνήθηκε και η στάση του Τούρκου ΥΠΕΞ έγινε πιο σκληρή, προκαλώντας ένταση μεταξύ των δύο ανδρών.

Ο Αλτινέρ εκτιμά ότι αυτός είναι ο λόγος πίσω από τη δήλωση της κ. Σιμπέρ ότι πρέπει να εξεταστούν διαφορετικά μοντέλα λύσης προσθέτοντας ότι η Σιμπέλ Σιμπέρ λέει αυτά που η Άγκυρα περιμένει να ακούσει από τον Ακιντζί, αλλά δεν τα ακούει. Θεωρεί δε ότι πίσω από την εν λόγω δήλωση της κ. Σιμπέρ βρίσκεται ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Τσαβούσογλου.

Τι υποδεικνύουν τα πιο πάνω; Στο βαθμό που οι εκτιμήσεις του Τ/κ αρθρογράφου ευσταθούν και/ή είναι βάσιμες, τότε αυτός που βρίσκεται σε δύσκολη θέση είναι ο ίδιος ο Μουσταφά Ακιντζί. Και -είτε το εννοεί, είτε όχι- έριξε το χαρτί του πλαισίου Γκουτέρες, έτσι που να ρίξει την μπάλα στο γήπεδο της ε/κ πλευράς, η οποία καλείται είτε να παίξει σ’ αυτό το παιγνίδι, με ό,τι ήθελε προκύψει στην πορεία, είτε να απορρίψει την πρόταση, με τις ευθύνες να βαραίνουν την ε/κ και την τουρκική πλευρά να αισθάνεται “ελεύθερη” για το σχέδιο Β’, που υπέδειξε ο Τσαβούσογλου.

Αυτό το σκηνικό φέρνει -στη δική μου αντίληψη- επανάληψη του σκηνικού της περιόδου 2003 - 2004, και παραπέμπει στο σχέδιο Ανάν και την πρόταση των Ην. Εθνών για επιδιαιτησία. Την οποία η ε/κ πλευρά αποδέχτηκε, υπολογίζοντας -κακώς- ότι ο Ραούφ Ντενκτάς θα απέρριπτε. Αλλά αυτός την αποδέχθηκε και έτσι η ζημιά έμεινε στην ε/κ πλευρά. Γιατί η επιδιαιτησία -για το τελικό κείμενο του σχεδίου Ανάν- ασκήθηκε τότε από τους κυρίαρχους κύκλους της Γραμματείας του ΟΗΕ που ετοίμασαν το σχέδιο Ανάν κατά απόλυτα ετεροβαρή για την ε/κ πλευρά -θυμίζω ότι ο, τότε πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι τα 11 από τα 12 αιτήματα της τουρκικής πλευράς ικανοποιήθηκαν από την πλευρά του ΓΓ!- που οδήγησε την ε/κ κοινότητα στην απόρριψή του. Με όλα τα αρνητικά για την πλευρά μας επακόλουθα. Ίσως η τουρκική πλευρά να προσδοκά σε επανάληψη του σεναρίου αυτού, στην περίπτωση αποδοχής της πρότασης Ακιντζί από την ε/κ πλευρά... Αλλιώτικα, διερωτούμαι αν θα τα έβαζε ανοικτά με την Άγκυρα και τον Τσαβούσογλου, προτείνοντας κάτι που υποτίθεται η Άγκυρα απορρίπτει.

Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη, τυχόν απόρριψη της πρότασης Ακιντζί θα φέρει την ε/κ πλευρά σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση. Από την άλλη η αποδοχή της, θα προκαλέσει νέους τριγμούς στο εσωτερικό μέτωπο. Το ουσιαστικό, ωστόσο, είναι -κατά την άποψή μου- τούτο: Η εμμονή στις αρχές του διεθνούς δικαίου και στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την Κύπρο και τη λύση του Κυπριακού. Κι αυτός ο όρος -αν εκλαμβάνεται ως όρος ή προϋπόθεση- δεν θα αναφέρεται στον Ακιντζί, αλλά στην γραμματεία του ΟΗΕ και προσωπικά στον γενικό του γραμματέα.