Ο τραυματισμός του αστυνομικού, ο υπουργός Υγείας και τα δημόσια νοσηλευτήρια

«Σε σχέση με το περιστατικό σοβαρού τραυματισμού επί καθήκοντι αστυνομικού, θα ήθελα πρώτα από όλα να ευχαριστήσω και να συγχαρώ όλες τις Υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας για την άμεση κινητοποίησή τους. Ειδικότερα, θα ήθελα να συγχαρώ το ιατρικό, το νοσηλευτικό και το παραϊατρικό προσωπικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για την πραγματικά υπεράνθρωπη προσπάθεια που κατέβαλαν και τις υπηρεσίες υγείας που προσέφεραν στον ασθενή, καταφέρνοντας να σταθεροποιήσουν την κατάσταση της υγείας του, μετά από πολύωρη χειρουργική επέμβαση».

Να σημειώσω ακόμη πως ο κ. υπουργός υπογράμμισε, παράλληλα, ότι οι επαγγελματίες υγείας των δημόσιων νοσηλευτηρίων, παρά τις επικρίσεις που δέχονται κατά καιρούς, έδειξαν επαγγελματισμό και συνέπεια στην αντιμετώπιση του περιστατικού και τους αξίζουν συγχαρητήρια.

Παρατήρηση πρώτη: Ο λαός μας θέλει και απαιτεί η ίδια φροντίδα που -καλώς και μπράβο τους- παρεσχέθη στον τραυματία αστυνομικό, να παρέχεται από τον πρώτο, ίσαμε τον τελευταίο πολίτη αυτού του τόπου που καταφεύγει στα δημόσια νοσηλευτήρια για θεραπεία. Ανεξαρτήτως -και το τονίζω αυτό- ανεξαρτήτως πολιτειακής και/ή κοινωνικής θέσης, επαγγέλματος, οικονομικού εκτοπίσματος ή ονόματος. Αυτό σημαίνει ότι της μέγιστης φροντίδας και κάλλιστης ιατροφαρμακευτικής αρωγής δικαιούνται τόσον οι επώνυμοι, όσο και οι ανώνυμοι πολίτες αυτού του τόπου. Αυτό σημαίνει ότι της ίδιας αγωγής και θεραπείας δικαιούται τόσον πρώτος πολίτης αυτού του κράτους -τουτέστιν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας- όσο, ασφαλώς και ο τελευταίος και πλέον άσημος και/ή άγνωστος, μη έχοντας -κατά το κοινώς λεγόμενο- από τον ήλιο μοίρα, πολίτης αυτού του τόπου.

Παρατήρηση δεύτερη: Ο λαός μας, ο απλός πολίτης γνωρίζει ότι τα δημόσια νοσηλευτήρια του τόπου έχουν άξιους λειτουργούς σε όλες τις βαθμίδες της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψη και αρωγής. Γνωρίζει ο λαός μας ότι τα δημόσια νοσηλευτήρια έχουν ικανότατους και αξιολογότατους επαγγελματίες στον τομέα της δημόσιας υγείας. Φευ, όμως, αυτοί που δεν το γνωρίζουν είναι τις πλείστες φορές οι κρατούντες και ασκούντες την εξουσία.

Παρατήρηση  τρίτη: Οι επικρίσεις που τα δημόσια νοσηλευτήρια που κατά καιρούς -σύμφωνα με τον κ. υπουργό- δέχονται, στο  βαθμό που αυτές ευσταθούν, ουδόλως έχει να κάνει με την επιστημονική επάρκεια και επαγγελματισμό των λειτουργών -σε όλες τις βαθμίδες και υπηρεσίες- της δημόσιας υγείας. Είναι αποτέλεσμα συνειδητής πολιτικής αποδυνάμωσης, αποδιοργάνωσης, απαξίωσης, αποδόμησης και ευτελισμού της δημόσιας υγείας, από τους ίδιους τους κυβερνώντες, δίνοντας τον τομέα βορά στα ιδιωτικά συμφέροντα. Αφήνοντας τα δημόσια νοσηλευτήρια να ζουν στη μιζέρια και την εγκατάλειψη και αποστερώντας τα από το απαιτούμενο ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, από τα απαιτούμενα αναλώσιμα και άλλα βασικά είδη, απαραίτητα για την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία τους. Γιατί απλά θέλουν να τα ξεπουλήσουν. Ακριβώς όπως και τόσους άλλους τομείς -και Ημικρατικούς Οργανισμούς- από το κοινωνικό κράτος και το κράτος πρόνοιας...

Αλλά τι λέω, ο αφελής;... Αυτό, κ. υπουργέ, είναι στο χέρι σας  να το διορθώσετε, έτσι;