Menu
Ελληνική κυβέρνηση - Πανδημία: «Κάναμε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό”…

Ελληνική κυβέρνηση - Πανδημία: «Κάν…

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλο...

Πώς η επέκταση των χωρικών υδάτων σε 12 ν.μ. γίνεται ευκαιρία πλουτισμού των ενεργειακών ομίλων

Πώς η επέκταση των χωρικών υδάτων σ…

Γράφει: Νίκος Παπαναστάση...

Τι ισχύει για τα εμβόλια της Κούβας

Τι ισχύει για τα εμβόλια της Κούβας

• Συνέντευξη της πρέσβειρ...

Η αλήθεια για τις εκποιήσεις αποκαλύπτει τη γύμνια της Κυβέρνησης

Η αλήθεια για τις εκποιήσεις αποκαλ…

• Γιατί δεν εφαρμόζεται η...

Τουρκία: Επαφές με την ΕΕ με όλες τις αξιώσεις στο τραπέζι

Τουρκία: Επαφές με την ΕΕ με όλες τ…

• «Να προετοιμαστεί η κοι...

ΗΠΑ: Ο Τζο Μπάιντεν ορκίστηκε πρόεδρος

ΗΠΑ: Ο Τζο Μπάιντεν ορκίστηκε πρόεδ…

Ο Τζο Μπάιντεν και η Κάμα...

Θλιβερή κατάντια

Θλιβερή κατάντια

Γράφει: Γιαννάκης Λ. Ομήρ...

Κουμάσια

Κουμάσια

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλο...

Διερευνητικές επαφές: Made in ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και με τη σφραγίδα ενεργειακών ομίλων

Διερευνητικές επαφές: Made in ΗΠΑ -…

• Ερωήσεις και απαντήσεις...

«Κύπρος - Από το “οικονοµικό θαύµα” στην ενεργειακή ανεξαρτησία»

«Κύπρος - Από το “οικονοµικό θαύµα”…

Γράφει: Ιωάννης Κασουλίδη...

Prev Next

Ομόνοια: Ξεπούλημα δια της πλαγίας...

Ομόνοια: Ξεπούλημα δια της πλαγίας...

* Τέλος -μας ένδοξης- εποχής;

 

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Το τέλος μιας -ένδοξης- εποχής για την Ομόνοια δεν είναι σχήμα λόγου. Ούτε είναι απλά ορατό, κατά τη συνήθη έκφραση, όταν θέλουμε να περιγράψουμε κάτι που -εκτός απροόπτου- επίκειται να γίνει. Το τέλος εποχής -καλύτερα το τέλος μιας ένδοξης εποχής- για την Ομόνοια είναι πλέον εδώ!  Όχι επί θύραις -δηλαδή στο ’ξωπόρτι του λαοφιλούς σωματείου της Λευκωσίας και πάσης Κύπρου- αλλά εντός των θυρών. Και προσπέρασε το κατώφλι του πράσινου οικοδομήματος το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, 2 του Μάη 2018. Σημειώστε αυτή την ημερομηνία, διότι θα μείνει πλέον σημαδιακή για το “τριφύλλι” και ότι αυτό από το 1948 εκφράζει και υποβάλλει. Διότι την ημέρα αυτή -το βράδυ της 2ας Μαΐου, δηλαδή- το ξεπούλημα είχε συντελεστεί. Και μάλιστα δια της... πλαγίας!

Θα πει κάποιος: Μα καλά, πως εγώ ισχυρίζομαι ότι έγινε ξεπούλημα -και μάλιστα δια της πλαγίας- τη στιγμή που έγινε μια καθόλα δημοκρατική διαδικασία στη γενική συνέλευση των μελών του σωματείο εκείνη την ημέρα; Κι ακόμη: πως εγώ μιλώ για ξεπούλημα της Ομόνοιας, τη στιγμή που τα παριστάμενα μέλη -τα περισσότερα που πήραν μέρος ποτέ σε συνέλευση της Ομόνοιας- ψήφισαν δημοκρατικώ τω τρόπω και κατά πλειοψηφία έδωσαν την ετυμηγορία τους; Εκλέγοντας, στο τέλος της ημέρας, κορδόνι τον συνδυασμό του Λώρη Κυριάκου;

Κι όμως, αμφότεροι οι ισχυρισμοί μου είναι καθόλα ορθοί και απεικονίζουν μια πικρή, σκληρή πραγματικότητα. Και εξηγούμαι:

Παρατήρηση πρώτη: Το ξεπούλημα -κάποιοι το αποκαλούν επενδυτή που φέρνει χρήματα για να σώσει την Ομόνοια- έγινε όχι μετά από συζήτηση -ως το καταστατικό ορίζει- αν θα αλλάξει ο χαρακτήρας και η οικονομική βάση του σωματείου, αλλά μέσα από μια εκλογική συνέλευση. Για τη σύγκληση της οποίας είναι ρητές οι διατάξεις του Καταστατικού. Φευ, όμως: Κατά την συνέλευση αυτή ένας συνδυασμός -παντελώς αυθαίρετα και έξω από την επιβαλλόμενη διαδικασία- καθόρισε πως: Υπερψήφιση του συνδυασμού θα σημαίνει αυτόματα και υπερψήφιση της πρότασης για να κλείσει η συμφωνία με τον συγκεκριμένο επενδυτή! Την προώθηση του οποίου, μάλιστα, ανέλαβαν εντός συνέλευσης αυτοί που διαπραγματεύονταν μαζί του!!!
Με άλλα λόγια: διαπραγματεύονταν μαζί του -υποτίθεται για το συμφέρον της Ομόνοιας, ως καθορίζει και το καταστατικό του σωματείου- αλλά ταυτόχρονα ενεργούσαν και ως εκπρόσωποι του επενδυτή εντός της συνέλευσης των μελών του σωματείου! Είναι ή δεν είναι αυτό είσοδος του επενδυτή στο πράσινο οικοδόμημα από την πίσω πόρτα; Άστε αν εγώ, για να το θέσω πιο κομψά, γράφω πως το ξεπούλημα έγινε δια της πλαγίας...
Η ουσία είναι ότι μπήκε ο επενδυτής -συγνώμη, διορθώνω: μπήκε συγκεκριμένος επενδυτής -αποκλείοντας διαπραγμάτευση με τυχόν άλλους- από την πίσω πόρτα. Χωρίς πρώτα να αποφασιστεί από τη συνέλευση αν το σωματείο θα καλέσει επενδυτές να δείξουν ενδιαφέρον -και συνακόλουθα να φέρουν τις προτάσεις τους- και μετά στη βάση των προτάσεων να διαπραγματευτεί μαζί τους. Συγνώμη, αλλά για κάποιο που θέλει να λέγει τα πράγματα με το όνομά τους αυτό δεν είναι μόνο αντιδημοκρατικό, αλλά είναι και -καταστατικά και όχι μόνο- κολάσιμο. Που μπορεί να φέρει -το γράφω και τρέμω από το ενδεχόμενο να γίνει και μάλιστα πολύ σύντομα- νέους κλυδωνισμούς και φουρτούνες πολλών μποφόρ στο πράσινο καράβι...

Παρατήρηση δεύτερη: Ήταν η διαδικασία καθόλα δημοκρατική; Κι απαντώ: Από τη στιγμή που η συνέλευση που συγκλήθηκε ήταν εκλογική, στο βαθμό που αυτή θα αφορούσε την εκλογή της νέας επιτροπής για να υλοποιήσει τυχόν αποφάσεις που θα παίρνονταν μετά από συζήτηση στη συνέλευση, τότε ναι, αυτό θα βρισκόταν εντός της δημοκρατικής διαδικασίας. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν έγινε. Κι όχι μόνο δεν έγινε, αλλά: Ενώ μπήκε τέτοια πρόταση -την έθεσα και εγώ προσωπικά, όπως και άλλα μέλη, πέρα από το ότι το πρότεινα και άλλοι υποψήφιοι για το νέο συμβούλιο- κι ενώ η πρόταση αυτή απέσπασε θερμό υποστηρικτικό χειροκρότημα από την τεράστια πλειοψηφία των παριστάμενων μελών, το προεδρείο έκανε πως δεν καταλάβαινε τι γινόταν και συνέχισε σφυρώντας -κυριολεχτικά- αδιάφορα! Κι όχι μόνο αυτό: μέλος του προεδρείου επιχείρησε να μεταφέρει πως οι νομικοί δεν βρίσκουν αν η διαδικασία που κάποιοι μεθόδευσαν να ακολουθηθεί ήταν αντικαταστατική! Προφανώς ο φίλος του προεδρείου -διερωτούμαι γιατί εκεί δεν μίλησε ο πρόεδρος και ανέλαβε να απαντήσει άλλο μέλος του προεδρείου- δεν έβλεπε το θερκό και γύρευε την... κωλοσυρμαθκιά του, κατά πώς πολύ παραστατικά περιγράφει και η γνωστή παροιμία (εθ θωρείς το θερκόν τζιαι γυρεύκεις την κωλοσυρμαθκιάν του;)

Παρατήρηση τρίτη: Σωστά τα πιο πάνω, θα μου αντιτείνει κάποιος, αλλά δεν παύει η συνέλευση να ψήφισε και δημοκρατικά -και κατ’ άλλους ίσως και πανηγυρικά- εξέλεξε ολόκληρο το συνδυασμό του Λώρη Κυριάκου, ο οποίος δήλωνε εξ αρχής ότι ζητά την ψήφο των μελών για να ολοκληρώσει την συμφωνία με τον συγκεκριμένο επενδυτή, τον κ. Παπασταύρου... Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει; Όχι δα... Γι' αυτό: αφήνω ότι αυθαίρετα και αντικαταστατικά ζητούσε κάτι τέτοιο ο Λώρης Κυριάκου και ο συνδυασμός του, δεν παύει επί του προκειμένου το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας να δέχεται και διαφορετική ανάγνωση. Και η οποία είναι εν προκειμένω -κατά την ταπεινή μου άποψη- η ορθότερη ανάγνωση. Και εξηγούμαι:

  1. Αριθμητική ανάγνωση: Εκλέγηκε ο συνδυασμός Λώρη Κυριάκου με ισχυρή πλειοψηφία και πανηγυρικά; Ούτε κατά διάνοια: Συνυπολογίζοντας τα σχετικά με την ψηφοφορία νούμερα, ο συνδυασμός του Λώρη Κυριάκου μόλις και μετά βίας πήρε το 50% των παριστάμενων ψήφων. Κι αυτό βλέποντας, περίπου, ότι: ένας στους δέκα ψήφους ήταν άκυρο κι από κει και πέρα: πέντε πήγαιναν στο συνδυασμό του Λώρη Κυριάκου, τρεις στο συνδυασμό “πορεία αλλαγής” και ένας στους ανεξάρτητους... Μια τέτοια αναλογία θα έπρεπε, ακόμη και στην περίπτωση που η συνέλευση συγκαλείτο για καταστατική αλλαγή- να φέρει δεύτερες και τρίτες σκέψεις, και όχι να προχωρήσει να κλείσει μια συμφωνία που δεν έπεισε το 50% των παριστάμενων μελών!
  2. Πολιτική ανάγνωση: Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη πιο καθαρά, επιχειρώντας απλά μια παραμετροποίηση της ψηφοφορίας σε κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες και παραδείγματα. Ξέρετε, κι ο Νίκος Αναστασιάδης εκλέγηκε κατά πλειοψηφία -στη δεύτερη θητεία, μάλιστα, με μεγαλύτερη διαφορά από την πρώτη εκλογή του- αλλά αυτά που κάνει -κι έκανε και στην πρώτη του θητεία- ουδόλως εκφράζουν και/ή τυγχάνουν της στήριξης της πλειοψηφίας του λαού. Θα μου πείτε, βέβαια, ότι αυτός εκλέγηκε ενώ δεσμεύτηκε να μην κάνει μια σειρά πράγματα που ο λαός διαφωνούσε -και δεν θα τον ψήφιζε αν έλεγε πως θα τα κάνει- ενώ ο εκλεγείς συνδυασμός στην Ομόνοια εκλέγηκε δεσμευόμενος ότι θα ολοκλήρωνε και θα υπέγραφε τη συμφωνία με τον επενδυτή Παπασταύρου. Θα προχωρούσε δηλαδή στο ξεπούλημα της Ομόνοιας στον επενδυτή, αφού ιδεολογικά βλέποντας το θέμα, επενδυτής στην Ομόνοια -όπως π.χ. στο Συνεργατισμό- σημαίνει ξεπούλημα της Ομόνοιας - όπως ακριβώς και στο Συνεργατισμό... Να, λοιπόν, που κάπου κι η Αριστερά -όχι βέβαια ο λαός της Αριστεράς- πρωτοτύπησε!

Παρατήρηση τέταρτη: Ενώ ξεκαθαρίζω ότι προσωπικά -και βλέποντας το θέμα από ιδεολογικής σκοπιάς, όπως πραγματικά είναι το θέμα της Ομόνοιας- είμαι υπέρ της λύσης των οικονομικών προβλημάτων του σωματείου και εισροής χρημάτων σ’ αυτό σε μια συμμετοχική λαϊκή βάση, με την πλειοψηφία των μετοχών εσαεί στον πράσινο λαό, αν τα μέλη αποφάσιζαν επενδυτή, η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι και λανθασμένη και αντιδημοκρατική και αντικαταστατική και σε βάρος της Ομόνοιας. Κι αυτό διότι κάποιοι μεθόδευσαν -όχι ο λαός μηδέ τα μέλη της Ομόνοιας- να έλθει μεν επενδυτής, αλλά αυτός να είναι ένας και συγκεκριμένος. Με τον οποίο κάποιοι -όχι το συμβούλιο ή εκπρόσωποί του- έκαναν διαπραγματεύσεις κι αυτοί οι ίδιοι κάποιοι το πέρασαν από την εκλογική συνέλευση από την πίσω πόρτα. Απορρίπτοντας, ενώ μπήκε τέτοια πρόταση, να αξιοποιηθεί -τουλάχιστον- ένα “όπλο” του καπιταλιστικού συστήματος: η πρόσκληση επίδειξης ενδιαφέροντος και από άλλους επενδυτές όπου: μέσα από τον ανταγωνισμό να επιλεγεί η πιο συμφέρουσα -για το σωματείο- πρόταση. Με κίνδυνο -επαναλαμβάνω- να βρει στη συνέχεια το πράσινο καράβι ένα ανυπολόγιστης έντασης τσουνάμι. Αλλά και αφήνοντας -και λυπάμαι που το λέω- στα μάτια του Ομονοιάτικου λαού να αιωρείται πάνω από κάποιους -σε βάρος των συμφερόντων της Ομόνοιας- η υπόνοια της σύγκρουσης συμφερόντων και όχι μόνο...

 

Υ.Γ.1.: Ο δεύτερος επενδυτής που δήλωσε ενδιαφέρον να επενδύσει στην Ομόνοια -προσδοκώντας βέβαια και στο δικό τους κέρδος, όπως ασφαλώς και ο κ. Παπασταύρου- κατάθεσε και δημοσιοποίησε χθες την πρότασή του προς την Ομόνοια. Θέλω να πιστεύω πως το νέο συμβούλιο θα την μελετήσει και αν την βρει συμφέρουσα, να την διαπραγματευθεί. Αλλιώς αν και πάλιν προχωρήσει -κατά πως έλεγε στη συνέλευση και τις μέρες που ακολούθησαν- με τον κ. Παπασταύρου και συνεχίσει τον -μοναχικό- δρόμο του, σφυρίζοντας αδιάφορα, φοβούμαι ότι δύσκολα θα μπορέσει να συγκρατήσει τις -δικαιολογημένες- αντιδράσεις του κόσμου Και πως ακόμη πιο δύσκολα θα μπορεί να πείσει περί το αγαθό των προθέσεων και ενεργειών του...
Υ.Γ.2.: Θα αρθεί το νεοεκλεγέν συμβούλιο της Ομόνοιας στο ύψος των περιστάσεων, θέτοντας την ομάδα, ως αναφέρει και το λογότυπο στην φωτογραφία, πάνω απ’ όλα -εγώ θα πρόσθετα, βέβαια και το λαό, διότι ομάδα χωρίς λαό είναι δάσος χωρίς δέντρα και θάλασσα χωρις νερό- επιλέγοντας την πραγματικά πιο συμφέρουσα για την Ομόνοια πρόταση, ή θα επισημοποιήσει το τέλος μιας -ένδοξης- για την Ομόνοια εποχής...;
Υ.Γ. 3.: Αλήθεια ποιος είναι ο -Ανορθωσιάτης- κ. Παπασταύρου, ο οποίος, εξ Αμερικής ορμώμενος, με τα δολάρια του θα σώσει -και γιατί, άραγε;- την λαοφιλή Ομόνοια;

 

Κυπ. Κ

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top