Μάριος Πλωρίτης, αγάπησε και τον «αγάπησε» το θέατρο

Το πνευματικό του έργο αρχίζει μέσα στην κατοχή με μεταφράσεις έργων για το «Θέατρο Τέχνης» του Κάρολου Κουν. Το πρώτο θεατρικό έργο που μετέφρασε ήταν το «Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε» του Πιραντέλο. Την περίοδο 1952 – 1962 συνεργάστηκε ως σκηνοθέτης με διάφορους θιάσους (Λαμπέτη, Κυβέλης, Παπά, Χορν, Κατράκη, Αλεξανδράκη, Κατερίνας κ. άλλους), ενώ στο ενεργητικό του ως μεταφραστής αριθμούνται μεταφράσεις περισσότερων από 150 θεατρικών έργων  των σημαντικότερων θεατρικών συγγραφέων (Πιραντέλο, Τσέχωφ, Γουάϊλντ, Μπ. Σω, Στρίνμπεργκ, Ίψεν, Μπρεχτ, Ανουΐγ, Ουίλλιαμς, Μίλερ, Βάϊς, Πίντερ,  Γκολντόνι, Ζιρωντού, Ο’Νηλ, Φρις, Μπέκετ, Κέρρ, Σάϊμον, Μπέττι, καθώς και το «Master Class» του Τέρενς ΜακΝάλι κ. άλλων), για λογαριασμό μεγάλων αθηναϊκών θιάσων.

Για μια 20ετία, από το 1945, έγραφε κριτική θεάτρου και κινηματογράφου στην εφημερίδα «Ελευθερία». Σαν σκηνοθέτης εμφανίστηκε το 1952 στη σκηνή του θιάσου Λαμπέτη – Παπά – Χορν με το έργο «Βαθιά, γαλάζια θάλασσα». Συνολικά σκηνοθέτησε πάνω από 30 έργα για διάφορους θιάσους.

Διατέλεσε καθηγητής Δραματολογίας και Ιστορίας Θεάτρου στη Δραματική Σχολή του Κάρολου Κουν και πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου, μεταξύ πολλών άλλων. Από το 1974 συνεργαζόταν με την εφημερίδα «Το Βήμα», ενώ είχε και συγγραφική δραστηριότητα.

Ημεροδρόμος