Menu
Νταχάου: Μάρτης 1933 - Το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης μπαίνει σε λειτουργία

Νταχάου: Μάρτης 1933 - Το πρώτο στρ…

• Γερμανοί κομμουνιστές κ...

Στις φλόγες η Μέση Ανατολή - Επικίνδυνη κλιμάκωση και συνεχόμενα αντίποινα από το Ιράν

Στις φλόγες η Μέση Ανατολή - Επικίν…

• Πλήγματα Αμερικανο-ισρα...

Απ' το μπαλόνι στον τομογράφο

Απ' το μπαλόνι στον τομογράφο

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ* Ο κό...

Τι κρύβει η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Ευρώπης για την επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ;

Τι κρύβει η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Ευρώ…

• Το κάλπικο αφήγημα ότι ...

Πόλεμος ηγεμονίας και επεκτατισμού ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν

Πόλεμος ηγεμονίας και επεκτατισμού …

• Στόχος των ΗΠΑ η εξασθέ...

Ο σφαγέας παρομοίασε το κράτος-τρομοκράτη με τον Τζένκινς Χαν ενώ για την «ευλογημένη Νέα Μέση Ανατολή» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ χτυπά ξανά τη Συρία

Ο σφαγέας παρομοίασε το κράτος-τρομ…

• Την ίδια στιγμή ο Τραμπ...

Μια άλλη ματιά στον πόλεμο

Μια άλλη ματιά στον πόλεμο

Επιπλέον 200 δισ. δολάρια...

Ανεπίστρεπτη πορεία

Ανεπίστρεπτη πορεία

Καθώς ο ιμπεριαλιστικός π...

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του Ιράν και οι προεκτάσεις

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του…

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους...

ΗΠΑ: Παραίτηση του διευθυντή του Κέντρου Αντιτρομοκρατίας με κριτική στον Τραμπ

ΗΠΑ: Παραίτηση του διευθυντή του Κέ…

• «Το Ιράν δεν συνιστούσε...

Prev Next

Οδός Ελλήνων... - Χρονογράφημα, με τον Μάκη Αντωνόπουλο

  • Written by 
Οδός Ελλήνων... - Χρονογράφημα, με τον Μάκη Αντωνόπουλο
Γράφει: Μάκης Αντωνόπουλος

Όλο έλεγα...

Αύριο, έλεγα, θα πω στο γιο μου, όσα δεν μ’ άφησε να του πω η κούραση της δουλειάς. Πέρασαν χρόνια και δεν βρήκα χρόνο. Κι ο γιος μου μαγάλωσε. Και έφυγε. Εγώ έμεινα οπίσω κι εκείνος πέταξε. Εκείνος πήρε το φαρί της νιότης κι εγώ ξέμεινα πίσω, αυτή τη φορά κουρασμένος όχι απ’ την δουλειά, αλλά απ’ τα χρόνια.

Αύριο, σκεφτόμουν, θα προγραμμάτιζα διακοπές για το καλοκαίρι. Με την γυναίκα μου, τον γιο μου, την κόρη μου. Η δουλειά όμως με είχε απορροφήσει τόσο που δεν βρήκα χρόνο να την προγραμματίσω.

Μάζευα παραμύθια να τα πω στα παιδιά μου, αλλά τις νύχτες που γύριζα ή εκείνα είχαν αποκοιμηθεί, ή εγώ ήμουν πολύ κουρασμένος. Μετά σκεφτόμουν κι έλεγα, ας είναι. Θα τα πω στα εγγόνια μου. Κι όταν ήρθαν εκείνα στη ζωή μου, τα είχα ξεχάσει. Θυμόμουν ότι κάποτε μάζευα παραμύθια που δεν μπόρεσα να πω.

back to top