Από Ανδρέας Δενεζάκης*

Από τις αρχές του Φθινοπώρου του ’43 έχει αρχίσει η συστηματική προσπάθεια των Γερμανών και των γερμανοτσολιάδων του Ράλλη να ελέγξουν τις συνοικίες της Αθήνας, να φρενάρουν και να εξοντώσουν τις δυνάμεις του ΕΑΜ που αρχίζει να γιγαντώνεται και να οργανώνει την αντίσταση του λαού της πρωτεύουσας.

Πριν ακόμα ξημερώσει η Τρίτη, 30 Νοέμβρη του 1943, τα Τάγματα Ασφαλείας, με τις πλάτες των γερμανοφασιστών κατακτητών κάνουν έφοδο στα νοσοκομεία της Αθήνας. Οι ταγματασφαλίτες έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο, τους ανάπηρους του ελληνοϊταλικού πολέμου γιατί ήταν η πρωτοπορία της μεγάλης ΕΑΜικής αντίστασης, οι μπροστάρηδες σε κάθε κινητοποίηση, διεκδίκηση και αγώνα  του λαού της Αθήνας.

Γράφει: Παύλος Κ. Παύλου*

Δεν σας προσφωνώ με το εξοχότατε κύριε πρόεδρε, όχι διότι είμαι αγενής, ούτε εθνικιστής, ούτε λυσοφοβικός, ούτε διχοτομιστής. Ένας απλός άνθρωπος είμαι, που πολύ θα ήθελα να επανενωθεί η κοινή πατρίδα μας και να ζήσουμε όλοι ειρηνικά σ’ αυτό το όμορφο νησί. Ο  λόγος είναι ότι θεωρείτε μεν τον εαυτό σας πρόεδρο, αλλά ενός κράτους που δεν υπάρχει και που με βούλα ευρωπαϊκού δικαστηρίου είναι «υποτελής στην Τουρκία διοίκηση». Το γνωρίζετε και εσείς. Γνωρίζετε επίσης ότι το φανταχτερό κτήριο όπου εγκατασταθήκατε, είναι δημιούργημα της Τουρκίας και φτιάχτηκε με δική της δαπάνη, για να εκφράζει κάτι συγκεκριμένο: Την ύπαρξη ενός κράτους-δορυφόρου, για την εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων.

• Η εισήγηση της Γραμματείας στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα

Στις 22 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η συνεδρίαση της Ολομέλειας της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης (ΕΚΔ) την οποία φιλοξένησε στην Αθήνα το ΚΚΕ.

Εκ μέρους της Γραμματείας της ΕΚΔ την εισήγηση έκανε ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο Όσκαρ Ουάιλντ, έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 30 Νοεμβρίου του 1900. Ο Άγγλος συγγραφέας και κριτικός, ιρλανδικής καταγωγής γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1854.

Η πρώτη του ποιητική συλλογή το 1881 σημείωσε επιτυχία. Στα πρώτα βήματά του είναι επηρεασμένος από το κίνημα του αισθητισμού και υποστηρίζει την αναγκαιότητα της αναγέννησης της ομορφιάς στην καθημερινή ζωή ως μέσο καταπολέμησης του πρακτικισμού της αστικής κοινωνίας.