* Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη της και όλη η δομή του ευρωενωσιακού ιμπεριαλισμού αποτελεί ένα Κολοσσαίο εκμετάλλευσης των εργαζομένων, κατάλυσης των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών που στέκονται εμπόδιο στην «ανταγωνιστικότητα» των μονοπωλίων

56 χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Ελλάδα υπέγραψε τη Συμφωνία Σύνδεσης με την Ε.Ο.Κ. Η συμφωνία υπογράφτηκε στις 9 Ιουλίου 1961. Ορισμένα απαραίτητα στοιχεία και δεδομένα, για τη σύνδεση και την ένταξη της χώρας στο «λάκκο των λεόντων» -όπως ήδη από το 1960 αποκαλούσε η ΕΔΑ την τότε ΕΟΚ και σημερινή ΕΕ- είναι χρήσιμα για μια σύντομη αποτίμηση. 

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η ένωση των καπιταλιστών, είναι η ένωση των ιμπεριαλιστών ενάντια στους λαούς της Ευρώπης. Στο εσωτερικό της βασιλεύει ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης, βασιλεύει το δίκαιο του ισχυρού. Οι άρχουσες τάξεις των κρατών – μελών που την απαρτίζουν, οι πολυεθνικές, οι τραπεζίτες, οι κεφαλαιοκράτες, οι πλουτοκράτες, ακόμα κι όταν τσακώνονται μεταξύ τους για την μοιρασιά, συμφωνούν και διατηρούν αδιατάρακτο το νήμα που τους ενώνει: Την εκμετάλλευση των λαών.

* Οριακή και σε πολύ κρίσιμη φάση η κατάσταση, λέει ο ΓΓ του ΑΚΕΛ

Πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί η προγραμματισμένη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος και ενημέρωσε τα μέλη του σώματος για όσα έγιναν κατά τις συνομιλίες για το Κυπριακό στο Κραν Μοντάνα της Ελβετίας. Το Εθνικό Συμβούλιο θα συνέλθει εκ νέου την ερχόμενη Δευτέρα για ανταλλαγή απόψεων

Στη σημερινή συνεδρία συμμετείχαν ο πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Συλλούρης, ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος, η αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΕΚ Μαρία Βασιλειάδου, ο πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών Γιώργος Λιλλήκας, η πρόεδρος του Κινήματος Αλληλεγγύη Ελένη Θεοχάρους και ο πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων Συνεργασία Πολιτών, Γιώργος Περδίκης. Από κυβερνητής λευράς συμμετείχαν, ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης και ο αναπληρωτής κυβερνητικός Εκπρόσωπος Βίκτωρας Παπαδόπουλος, ο υφυπουργός παρά τω Προέδρω Βασίλης Πάλμας και ο διαπραγματευτής της ελληνοκυπριακής πλευράς Ανδρέας Μαυρογιάννης.

* Και οι κρατικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις της χώρας έχουν προχωρήσει -όπως και πολλές ιδιωτικές καπιταλιστικές- σε συμπράξεις με πολυεθνικές επιχειρήσεις με έδρα κυρίως την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία, την Κίνα

Γεάφει: Χρήστος Μπαλωμένος

Το τελευταίο διάστημα, οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα έχουν τροφοδοτήσει - τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο - την όξυνση της αντιπαράθεσης για τον λεγόμενο «σοσιαλισμό του 21ου αιώνα». Πέρα από το κάθε φορά άμεσο πολιτικό επίδικο υπό το πρίσμα του οποίου διαμορφώνονται οι σχετικές πολιτικές θέσεις (π.χ. των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στην Ελλάδα), η προσπάθεια αστικής και οπορτουνιστικής ερμηνείας των γεγονότων στη Βενεζουέλα με συνεχείς αναφορές στο σοσιαλισμό συσκοτίζει την πραγματική κατάσταση.

Από τις ίδιες τις εξελίξεις και τη σχετική αντιπαράθεση τίθενται τα εξής ερωτήματα: Τι σχέση έχει ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα» με το σοσιαλισμό - κομμουνισμό; Ποια είναι η σχέση της Βενεζουέλας και των άλλων κρατών που συμμετέχουν στη λεγόμενη Μπολιβαριανή Διαδικασία με το σοσιαλισμό; Ποιος είναι ο πραγματικός χαρακτήρας των συγκεκριμένων κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής;

* Με ορατές τις σοβαρές αντιθέσεις και ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα - Ανάλυση υπό μια ευρύτερη διάσταση του Κυπριακού σε συνδυασμό με τ προβλήματα και αντιπαραθέσεις στην περιοχής

Τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ανακοίνωσε πως η Διάσκεψη για το Κυπριακό στο Κραν Μοντάνα «έκλεισε χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία». Υπογράμμισε, βέβαια, ότι αυτό έγινε παρά την «πολύ ισχυρή δέσμευση και συμμετοχή όλων των αντιπροσωπειών και διαφορετικών πλευρών», αλλά και ότι το γεγονός πως «μια συμφωνία δεν ήταν δυνατή» «δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να αναπτυχθούν άλλες πρωτοβουλίες για να αντιμετωπιστεί το κυπριακό πρόβλημα».

Η ολοκλήρωση του τελευταίου αυτού γύρου διπλωματικών επαφών για την προώθηση ενός ακόμα σχεδίου διχοτόμησης της Κύπρου χαρακτηρίστηκε από ορισμένους «τέλος μιας εποχής για το Κυπριακό», ακόμα και «ναυάγιο», αναζωπυρώθηκαν κατευθείαν προσπάθειες όλων των αστικών επιτελείων, καταρχήν σε Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία, για να στρατευθούν τα λαϊκά στρώματα πίσω από τις μεθοδεύσεις της μιας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου.