ΗΠΑ –-Ιούνιος 1971: Η εφημερίδα «Τάιμς της Νέας Υόρκης» φέρνει στο φως της δημοσιότητας αποσπάσματα από μια μυστική έκθεση του αμερικανικού Πενταγώνου για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχωρά σε δικαστική δίωξη, κατηγορώντας τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ότι λειτουργούν υπέρ της σοβιετικής κατασκοπίας… Το δικαστήριο αρχικά απορρίπτει το αίτημα της κυβέρνησης, αλλά το Εφετείο διατάζει την προσωρινή διακοπή των επίμαχων δημοσιευμάτων. Τελικά, το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή της κυβέρνησης.

Απ’ τις αρχές του 1971 ο πόλεμος του Βιετνάμ παίρνει εξαιρετικά αρνητική τροπή για τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους στην περιοχή. Οι απώλειες των αμερικανικών στρατευμάτων πολλαπλασιάζονται και μαζί με αυτές και οι αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπου γιγαντώνεται το αντιπολεμικό κίνημα. Ιδιαίτερη απήχηση έχουν στην αμερικανική κοινή γνώμη οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις των τραυματιών και των αναπήρων του «βρώμικου πολέμου».

• Πενήντα χρόνια από τον πόλεμο των “έξι ημερών” του σιωνιστικού Ισραήλ κατά των Αράβων

Γράφει: Αλέξανδρος Καζαμίας*

Τις μέρες αυτές συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από τότε που ο ισραηλινός στρατός επέφερε καταστροφική ήττα κατά των τριών Αράβων γειτόνων του, της Αιγύπτου, της Συρίας και της Ιορδανίας.

Ο «Πόλεμος των Έξι Ημερών», όπως τον αποκαλούν οι Ισραηλινοί, ή «η Νάκσα» (συμφορά) του ’67, όπως τη θυμούνται οι Άραβες, ήταν το δεύτερο μεγάλο πλήγμα που υπέστησαν οι χώρες τους από το κράτος των σιωνιστών.

Η πρώτη ήττα, «η Νάκμπα» (καταστροφή) του 1948, εδραίωσε το Ισραήλ πάνω στο 78 τοις εκατό του εδάφους της Βρετανικής Παλαιστίνης, πραγματοποιώντας αυτό που ο Ισραηλινός καθηγητής Ilan Pappé αποκαλεί στο ομότιτλο βιβλίο του, «Η Εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης» (Οξφόρδη, 2006).

* Με μειωμένες, ωστόσο, προσδοκίες, ενώ ο γ.γ. του ΟΗΕ σε απαντητική επιστολή του προς τον πρόεδρο Αναστασιάδη ανέφερε ότι λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες του Κύπριου προέδρου

Μετά από την χθεσινοβραδινή έντονη διπλωματική δραστηριότητα, κοινό δείπνο -διάρκειας μιάμιση ώρας- και διμερών επαφών των αντιπροσωπειών που θα λάβουν μέρος στη Διάσκεψη για την Κύπρο, αρχίζει οσονούπω -11:15 τοπική ώρα- στο Κραν Μοντάνα της Ελβετίας η συνέχεια της Διάσκεψης για την Κύπρο, ξεκινώντας από το σημείο που αυτή έμενε τον περασμένο Γενάρη στο Μον Πελεράν. Κι αυτό ενώ λίγο πριν τις 10 σήμερα το πρωί ξεκίνησε υπό τον πρόεδρο Αναστασιάδη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου στο ελβετικό θέρετρο για αλληλοενημέρωση επί των χθεσινοβραδινών διμερών επαφών, αλλά και ανταλλαγή απόψεων για το δέον γενέσθαι σήμερα και μετά, ενώ κοινή είναι η εκτίμηση όλων των μερών πως οι προσδοκίες της Διάσκεψης είναι μειωμένες.

27 του Ιούνη 1944: Ένα από τα λιγότερο γνωστά μπλόκα των Γερμανών και των ταγματασφαλιτών στην Αθήνα

Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης*

Μετά τη Συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβρη του 1943, οι Γερμανοί στην προσπάθειά τους να εξοικονομήσουν στρατιωτικές δυνάμεις, ενισχύουν δραστικά τα, δημιουργημένα τον Ιούλη του 1943, Τάγματα Ασφαλείας στα οποία αναθέτουν, για λογαριασμό τους, τις εσωτερικές υποθέσεις, την αντιμετώπιση των αντιστασιακών οργανώσεων και ιδιαίτερα του ΕΛΑΣ, τη συγκέντρωση, ακόμα και με μπλόκα, εργατών για τα γερμανικά στρατιωτικά εργοστάσια, την αστυνόμευση και την τήρηση της τάξης υπέρ των δυνάμεων κατοχής, σε συνεργασία με την Αστυνομία και την Χωροφυλακή.

Ο δωσίλογος Ιωάννης Ράλλης, δέχτηκε, την άνοιξη του 1943, τον διορισμό του από τις κατοχικές δυνάμεις, ως πρωθυπουργός, με προϋπόθεση τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας για να αντιμετωπιστεί ο «κομμουνιστικός κίνδυνος». Μπροστά στην άνοδο του αντιστασιακής πάλης του λαού μας και την κατακόρυφη αύξηση της πολιτικής επιρροής του ΕΑΜ, οι  κατοχικές αρχές και η δωσίλογη κυβέρνηση επιστράτευσαν τη βία και την τρομοκρατία. Μαζί τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις, αυξάνονται δραματικά τα περιοριστικά μέτρα και οι εκτελέσεις. Από το φθινόπωρο του 1943, τα Τάγματα Ασφαλείας εγκαινιάζουν συγκεντρωτικά χτυπήματα, εκτεταμένες και στοχευμένες επιχειρήσεις, τα γνωστά «Μπλόκα».