Από Κώστας Λουλουδάκης (Ιουλιανός)*

Η πτώση του Τείχους ήταν ένα καταλυτικό γεγονός, που επέτρεψε στην Γερμανία να ανασάνει τον καθαρό, από κομμουνιστικούς βάκιλους, αέρα της επανένωσης και όλο τον πλανήτη να ανακουφίζεται από το «τέλος της Ιστορίας» με την έννοια της εξελικτικής διαδικασίας και τον θρίαμβο της «ορθότητας της φιλελεύθερης δημοκρατίας». Αυτά τα έγραψε το 1989, αμέσως μετά την πτώση του Τείχους  σε ένα άρθρο του στο περιοδικό National Interest  και τα επανέλαβε το 1992 στο βιβλίο του με τίτλο «The End of History and the Last Man»,  ο νεοφιλελεύθερος στοχαστής Francis Fukuyama.

Του Δημήτρη ΚΟΙΛΑΚΟΥ*

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης είναι όλο και πιο έντονα τα φαινόμενα κυβερνητικής αστάθειας και αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, με εμφάνιση και νέων δυνάμεων που αναζητούν αναβαθμισμένο, έως και κυβερνητικό ρόλο.

Στη Βρετανία, για παράδειγμα, έχουν αλλάξει 7 πρωθυπουργοί την τελευταία δεκαετία. Στις τελευταίες εκλογές, τον Ιούλη του 2024, τα δύο μέχρι πρότινος κυρίαρχα αστικά κόμματα, οι νυν κυβερνώντες Εργατικοί και οι προκάτοχοί τους Συντηρητικοί, κατέγραψαν τις χειρότερες επιδόσεις τους σε απόλυτο αριθμό ψήφων από το 2000 και μετά. Το εθνικιστικό - λαϊκιστικό Reform και οι «Πράσινοι» φαίνεται ότι διεκδικούν ισχυρή παρουσία στη νέα διάταξη του αστικού πολιτικού συστήματος, με τις δημοσκοπήσεις να φέρνουν το πρώτο ακόμα και σε θέση διεκδίκησης της εκλογικής πρωτιάς.