Ιστορία, μορφές και... παρασκήνιο - με τον Μάκη Αντωνόπουλο
- Written by eKypros
* Αίμα μου, αίμα μου, φώναζε η Περουβιανή γιαγιά, αγκαλλάζοντας την ελληνική σημαία...
Ένα τυχαίο περιστατικό του 1880 στο Περού, στο οποίο βρέθηκαν από τις συμπτώσεις της ζωής 7 Έλληνες , εγκαταστάθηκαν οριστικά και έζησαν και δημιούργησαν τις οικογένειές τους , έγινε παράδοση και διατηρείται δυναμικά με την παρουσία όλων των ηλικιών η άσβεστη φλόγα της καταγωγής τους μέχρι και σήμερα, που ακόμη και χωρίς την ελληνική γλώσσα, τιμούν τις Εθνικές Επετείους.
Το 1880, κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Περού και Χιλής, συνέβη το εξής: Σε μια αιματηρή επιδρομή των Χιλιανών κατά του χωριού Σαν Αντρές του Περού, οι Χιλιανοί στρατιώτες σκότωναν αδιακρίτως τους κατοίκους του χωριού. Ανάμεσα σε αυτούς όμως, ήταν και 7 Έλληνες ναυτικοί, οι οποίοι αγάπησαν το Περού από τα ταξίδια τους και είχαν εγκατασταθεί εκεί για να ζήσουν.
Κάποιοι από αυτούς είχαν παντρευτεί με Περουβιανές γυναίκες και είχαν δημιουργήσει τις οικογένειές τους. Όταν λοιπόν έγινε η φονική επιδρομή, μαζεύτηκαν όλοι οι Έλληνες σε ένα σπίτι, μαζί με πολλούς Περουβιανούς κατοίκους, κλειδώθηκαν μέσα, ύψωσαν την ελληνική σημαία και περίμεναν με αγωνία. Και τότε έγινε το θαύμα!
Οι Χιλιανοί στρατιώτες που είχαν ξεκληρίσει το χωριό, δεν πείραξαν καθόλου το σπίτι με την ελληνική σημαία, έχοντας αγάπη για τον Ελληνισμό. Οι απόγονοι 6ης, 7ης και τώρα πια 8ης γενιάς αυτών των 7 Ελλήνων ναυτικών, είναι περίπου 650 άτομα και αποτελούν την ελληνική κοινότητα του Σαν Αντρές. Οι περισσότεροι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Γιορτάζουν την μέρα που σώθηκαν, αλλά και ελληνικές γιορτές, όπως την 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου με επίσημο τρόπο και στις γιορτές τους ακούγεται πάντα ο ελληνικός Εθνικός Υμνος μαζί με τον Εθνικό Υμνο του Περού. Ονόματα όπως Komninos, Gikas, Papafavas, Falkonis και Constantinou είναι τα πιο συνηθισμένα στο SanAndres. Κάποιοι από αυτούς δεν μοιάζουν σε τίποτα στην όψη με Έλληνες.
Όπως η γιαγιά στην φωτογραφία που της παραδίδουν την ελληνική σημαία. Δεν μοιάζει με Ελληνίδα εξωτερικά και μιλάει ισπανικά. Όμως σφίγγει τη σημαία στην αγκαλιά της λέγοντας: “Μisangre! mi sangre!” (το αίμα μου! το αίμα μου!)
Latest from eKypros
- Νταχάου: Μάρτης 1933 - Το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης μπαίνει σε λειτουργία
- Στις φλόγες η Μέση Ανατολή - Επικίνδυνη κλιμάκωση και συνεχόμενα αντίποινα από το Ιράν
- Απ' το μπαλόνι στον τομογράφο
- Ο σφαγέας παρομοίασε το κράτος-τρομοκράτη με τον Τζένκινς Χαν ενώ για την «ευλογημένη Νέα Μέση Ανατολή» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ χτυπά ξανά τη Συρία
- Μια άλλη ματιά στον πόλεμο









