Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

α) «Το 1/3 των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κερδίζει τόσο λίγα που μόλις τους φτάνει για να ζήσει. Είναι πάνω από μισό εκατομμύριο. Για τη δουλειά τους παίρνουν κάτω από 376 ευρώ το μήνα ή 60% λιγότερο από το μεσαίο μισθό… Ο κίνδυνος ακόμη και με σταθερή εργασία να συγκαταλεχθεί κανείς στους φτωχούς στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλος, όσο πουθενά αλλού στην ΕΕ» (ανταπόκριση Spiegel από Ελλάδα). Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο το κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι δραματικό καθώς «στο Βερολίνο οι τιμές για προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης είναι μόλις 14,5% υψηλότερα από ότι στην Αθήνα, παρά το ότι στη γερμανική πρωτεύουσα η αγοραστική δύναμη είναι 117% μεγαλύτερη». 

β) Το 2016 η κατανάλωση των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 2,7 δις ευρώ (ΕΛΣΤΑΤ).

• Tα εξοπλιστικά πίσω από τον ξαφνικό έρωτα

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*

Ο «έρωτας» των Αμερικανών για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ και ειδικά για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα δεν κρύβεται. Φροντίζει γι’ αυτό με δημόσιες δηλώσεις του ο ίδιος ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, ο οποίος, στις «ιδιωτικές» του συνομιλίες στις οποίες περιγράφει την κατάσταση στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, είναι πολύ περισσότερο διαχυτικός και αποκαλυπτικός. Ομορφύναμε, λοιπόν, ξαφνικά ή οι Αμερικανοί έχουν πολύ καιρό να πηδήξουν;

Η αλήθεια είναι ότι ισχύουν και τα δύο: Πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ «σενιαρίστηκε» κατά τα αμερικανικά πρότυπα αισθητικής πετώντας μια για πάντα τα αριστερά – επαναστατικά αμπέχονα. Δεύτερον, οι Αμερικανοί αντιμέτωποι με την χυλόπιτα της Τουρκίας είναι επιτακτικό να διασφαλίσουν ότι θα συνεχίσουν να ξεχαρμανιάζουν άνετα στην περιοχή. 

Τα πράγματα είναι, λοιπόν, πολύ απλά και ξεκάθαρα: Μέσα σε ένα χρόνο οικοδομήθηκε με δουλειά παρασκηνίου -στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Τζέφρυ Πάιατ- αυτό που σήμερα βλέπουμε και περιγράφεται ως αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Βασική, αν όχι μόνη, παράμετρος αυτής της αναβάθμισης είναι η στρατιωτική της πτυχή.