Ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία: «Ευκαιρία» για λύση «εκκρεμοτήτων» σε Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό

«Είναι καλά γνωστό ότι η ΕΕ ζητά εναλλακτικές πηγές Ενέργειας. Αυτές οι πηγές Ενέργειας προσφέρονται στη λεκάνη της Λεβαντίνης, στην Ανατολική Μεσόγειο, είτε από τα ισραηλινά, τα αιγυπτιακά είτε από τα κυπριακά κοιτάσματα. Και όχι μόνο, διότι μπορεί οι αγωγοί να βοηθήσουν, ώστε να έχουμε και από τις χώρες του Αραβικού Κόλπου. Συνεπώς, είναι η ευκαιρία, εάν ο κ. Ερντογάν εννοεί αυτά που είπε χτες (σ.σ. ανάμεσα σε άλλα είπε ότι "η Τουρκία βρίσκεται σε σημείο στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ κυρίως στους τομείς ασφάλειας και Ενέργειας") (...) να αναλάβουν πρωτοβουλίες».

Εξήγησε δε ότι, πέρα από τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, ο ίδιος επιδίωκε να εισηγηθεί «την ανάληψη μιας πρωτοβουλίας και από πλευράς ΕΕ», ενώ μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία -πρόσθεσε- «τώρα καθίσταται ακόμη επιτακτικότερο να αναληφθεί μια πρωτοβουλία από πλευράς ΕΕ, Ηνωμένων Εθνών, αλλά και ΗΠΑ, οι οποίες διεμήνυσαν ότι θα ήθελαν να δουν την Τουρκία να εμπλέκεται στη Μεσόγειο, έτσι ώστε να οριοθετηθεί η ζώνη αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Τουρκίας». Για την πρωτοβουλία αυτή, όπως είπε, συζήτησε μεταξύ άλλων και με την Νούλαντ κατά την πρόσφατη επίσκεψή της.

Κατά τα άλλα, επανέλαβε ότι πρέπει να αρθούν τα τετελεσμένα και οι παράνομες και έκνομες ενέργειες της Τουρκίας, ενώ η λύση που θα εξεταστεί να διαμορφωθεί με βάση όρους «που να επιτρέπουν τη λειτουργικότητα του κράτους», καταλήγοντας ότι μια τέτοια λύση του Κυπριακού θα έφερνε και πρόοδο στις σχέσεις Τουρκίας - ΕΕ, εκσυγχρονισμό της Τελωνειακής Ενωσης, πρόοδο «στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, στα θέματα Ενέργειας, στα θέματα που ενδιαφέρουν την περιοχή». Επίσης, σχολιάζοντας την αναθέρμανση των σχέσεων της Τουρκίας με χώρες όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος, ισχυρίστηκε ότι «εάν και εφόσον επιτευχθεί, αποτρέπει από μονομερείς ενέργειες εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Στο μεταξύ, νέα «κρίση» ξέσπασε στην «κυβέρνηση» του ψευδοκράτους, ελάχιστους μόνο μήνες μετά την ανάδειξή της. Ο «πρωθυπουργός» Φαΐζ Σουτζούογλου φέρεται προχτές να επέδωσε επιστολή παραίτησης στον «πρόεδρο» Ερσίν Τατάρ, μετά από την άρνηση του δεύτερου να αποπέμψει τον «υπουργό Δημοσιονομικών» Σουνάτ Ατούν. Σουτζούογλου και Ατούν διαφωνούν εδώ και μέρες για ζητήματα που αφορούν την «αρχή ηλεκτρισμού».

Και στο βάθος Λοζάνη

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, νέες δηλώσεις έκανε ο Τούρκος υπουργός Αμυνας, Χουλούσι Ακάρ, που μιλώντας σε Διάσκεψη με θέμα «Αμυνα και Ασφάλεια σε κρίση», είπε ότι «παρόλο που εμείς τείνουμε χέρι φιλίας και προσπαθούμε να καταστήσουμε τη Μεσόγειο μία θάλασσα ειρήνης, ερχόμαστε αντιμέτωποι με προκλητικές και παράνομες ενέργειες, καθώς και με δηλώσεις ορισμένων Ελλήνων αξιωματούχων». Επέμεινε ότι «η Ελλάδα προβαίνει σε κάθε είδους άδικες και παράνομες ενέργειες, τις οποίες αντικρούουμε στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας και σε διπλωματικό επίπεδο και στο πεδίο της δράσης», για να καταλήξει πως «η πιο ειλικρινής μας επιθυμία είναι ο τουρκικός και ο ελληνικός λαός να ζήσουν με ειρήνη, ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία, επωφελούμενοι από τα πλούτη της περιοχής».

Για το Κυπριακό επανέλαβε ότι «δύο ισότιμα, κυρίαρχα και ανεξάρτητα κράτη στην Κύπρο αποτελούν πλέον τη μόνη λύση. Η Κύπρος αποτελεί εθνική μας υπόθεση (...) Δεν θα επιτρέψουμε να παραβιαστούν τα δικαιώματα και το δίκιο μας. Οπως δεν έχουμε επιτρέψει κανένα τετελεσμένο μέχρι στιγμής, έτσι δεν θα το κάνουμε και στο μέλλον».

Στο μεταξύ, σειρά υπερπτήσεων από τουρκικά μαχητικά σημειώθηκε και χτες στο Αιγαίο πάνω από νησιά όπως η Ζουράφα, η Παναγιά και οι Οινούσσες, ενώ καταγράφηκαν και πολλές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, πάντα εντός πλαισίου ΝΑΤΟ. Με βάση τα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, ήδη στο πρώτο τρίμηνο φέτος έγιναν 35 υπερπτήσεις, σχεδόν τριπλασιασμός σε σχέση με τις 13 το αντίστοιχο τρίμηνο πέρσι.

Την ίδια ώρα, διπλωματικές πηγές από τη μεριά της ελληνικής κυβέρνησης δεν αποκλείουν έξαρση της τουρκικής προκλητικότητας, σε όλα τα επίπεδα, όσο πλησιάζουμε το 2023, και κατά τη διάρκεια του έτους, καθώς του χρόνου συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάνης. Συγκεκριμένα, δεν αποκλείουν η τουρκική αστική τάξη να βάλει ακόμα πιο πιεστικά θέμα αναθεώρησής της, αποδίδοντάς το κατά το σύνηθες σε λόγους «εσωτερικής κατανάλωσης», καθώς στη γείτονα έρχονται εκλογές, παρότι το γενικό πλαίσιο αφορά τις πάγιες διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης και τα παζάρια με την ελληνική για τα μερίδια της καπιταλιστικής λείας σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, πάντα υπό το πρίσμα του στόχου για τη «διασφάλιση της ΝΑΤΟικής συνοχής» κόντρα σε άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Φωτογραφία: Από την πρόσφατη επίσκεψη Νούλαντ στην Αθήνα

πηγή: Ριζοσπάστης