Στις 25 Οκτώβρη/ 7 Νοέμβρη η πρωτεύουσα ήταν στα χέρια των επαναστατών μπολσεβίκων. Στις 10 το πρωί εκείνης της ιστορικής ημέρας η εφημερίδα του Σοβιέτ της Πετρούπολης «Ραμπότσι ι Σολντάτ» (Εργάτης και Στρατιώτης) κυκλοφόρησε δημοσιεύοντας το παρακάτω διάγγελμα της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής, γραμμένο από τον Λένιν:
«Κι εμείς οι Αθηναίοι γνωρίζουμε, όπως κι εσείς, ότι κατά τον ανθρώπινο νόμο τα δίκαια κρίνονται μόνον από ίσους, ενώ τα δυνατά τα πράττουν οι ισχυροί και τα παραδέχονται οι ασθενείς...».
Αυτό ήταν το επιχείρημα των Αθηναίων στον, κατά Θουκυδίδη, περίφημο διάλογο με τους Μηλίους. Κι ήταν η σφαγή των Μηλίων που μας παρέδωσε τον πυρήνα του Δικαίου της Πυγμής, αφού εξανδραποδίστηκαν, θέλοντας να μείνουν ουδέτεροι και να μην προσχωρήσουν στην Αθηναϊκή Συμμαχία (Ε' βιβλίο Ιστορίας Θουκυδίδη).
Δεν ξέρω τι σόι γράμματα μαθαίνουμε στο σχολείο, σύντροφοι, ξέρω όμως πόσες ουσιαστικές και βαθιές συζητήσεις όφειλε ένα λαϊκό και έντιμο εκπαιδευτικό σύστημα να ανοίγει στις αίθουσές του. Γιατί αν ο Θουκυδίδης δεν μετατρεπόταν απλώς σε τσιτάτο - κλισέ της σύγχρονης πολιτικής, τότε ίσως τα παιδιά από νωρίς, αλλά και μεγαλώνοντας, θα κατανοούσαν και τη βία και τον πολιτισμό, αλλά κυρίως το δίκαιο, διαφορετικά.
Στις 5 Νοεμβρίου του 1959, με νόμο που είχε ψηφίσει στη Βουλή η τότε κυβέρνηση της ΕΡΕ, αποφυλακίστηκε και απελάθηκε από την Ελλάδα ο διαβόητος εγκληματίας πολέμου Μαξ Μέρτεν, ο Ναζί αξιωματικός που οργάνωσε το Ολοκαύτωμα των 50.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Επρόκειτο για μία ακόμη πράξη δουλοπρέπειας των μεταπολεμικών κυβερνήσεων απέναντι στους ξένους «προστάτες» της χώρας αλλά και στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα της εποχής.
Ο Ναζί Μαξ Μέρτεν, είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 25 ετών, καθώς με τη στενή συνεργασία του με την ειδική ομάδα SD, που είχε στείλει στη Θεσσαλονίκη ο διαβόητος Άντολφ Άιχμαν (Αλόϊς Μπρούνερ- Βισλιτσένι), είχε οργανώσει τον εκτοπισμό του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης στα κρεματόρια του Άουσβιτς.
Λίγο μετά τις ανεκδιήγητες δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης, ο οποίος αντί να απαντήσει στην οργή των λαϊκών νοικοκυριών, το έριξε στη γνωστή... αντικομμουνιστική τρελίτσα (λέγοντας «καλά τα αστεία για τον καπαμά, αλλά στη Σοβιετική Ένωση τα ράφια ήταν άδεια»), στο mail του 902.gr ήρθαν δεκάδες μηνύματα αγανάκτησης. Μεταφέρουμε μόνο ορισμένα από όσα μας έστειλαν οι αναγνώστες:
