Οι λαοί είναι το μεγάλο θύμα της πολεμικής αναμέτρησης ΝΑΟικών και Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας, όπως άλλωστε δείχνουν και τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR). 

Ακούγοντας κάποιος τις δηλώσεις του Ισραηλινού Πρέσβη, προς στιγμήν σκέφτεται πως αυτός ο Πρέσβης εκπροσωπεί κάποιο άλλο κράτος που δεν διαπράττει πολέμους, εγκλήματα πολέμου, δεν κατέχει παράνομα εδάφη άλλων χωρών, δεν ασκεί Απαρτχάιντ. Πιο συγκεκριμένα, η προσπάθεια του κατοχικού Κράτους του Ισραήλ να παρουσιαστεί σαν τη δύναμη σταθερότητας στην περιοχή, καταλήγει να είναι μια προσπάθεια για να παραμυθιάσει τις γειτονικές χώρες πως με τις δυνατότητες που έχει μπορεί να προσφέρει σταθερότητα, οικονομική ευημερία και ανάπτυξη. Αναρωτιόμαστε, ωστόσο, μήπως ταιριάζει στο παράδειγμα του Ισραήλ, η παροιμία «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»; Δηλαδή πως μπορεί μια χώρα όπως το Ισραήλ που καθημερινά αντιμετωπίζει τους Παλαιστίνιους με βαρβαρότητα, τους εκτελεί εν ψυχρώ, οδηγεί τον λαό μας στην εθνοκάθαρση να προσφέρει όλα τα παραπάνω;

Οπου σταθεί κι όπου βρεθεί, ο Έλληνας πρωθυπουργός μνημονεύει τη Συμφωνία Λιβάνου - Ισραήλ για τις θαλάσσιες ζώνες ως «πρότυπο» για ανάλογες διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά. Στην Εσθονία μάλιστα, όπου βρέθηκε προχτές, ήταν ακόμα πιο αποκαλυπτικός, βάζοντας στο κάδρο και την Αίγυπτο!

Είπε ο Κυρ. Μητσοτάκης: «Εχουμε δείξει στην Ελλάδα ότι μπορούμε να λύσουμε με αυτόν τον τρόπο τα θέματα, όπως κάναμε με την Αίγυπτο. Το Ισραήλ και ο Λίβανος είναι σε πόλεμο και πέτυχαν λύση. Δεν υπάρχει λόγος να μην κάνουμε το ίδιο με την Τουρκία».

Στο χείλος άμεσης ένοπλης σύγκρουσης» βρίσκονται οι πυρηνικές δυνάμεις, σύμφωνα με την Μόσχα.

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε σήμερα τον φόβο ότι οι πέντε πυρηνικές δυνάμεις παρασύρονται «στο χείλος μιας άμεσης ένοπλης σύγκρουσης» και ότι η Δύση πρέπει να σταματήσει «να ενθαρρύνει τις προκλήσεις με όπλα μαζικής καταστροφής, που μπορεί να οδηγήσουν σε καταστροφικές συνέπειες».