• Τριάντα τέσσερα χρόνια από το θάνατο του μεγάλου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη • «Κάθε κραυγή σου θα ’ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων»

     «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
     δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
     Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
     το πρόσωπό σου θα ματώσει απ’ τις σφαίρες, μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
     Κάθε κραυγή σου θα ’ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
     Κάθε χειρονομία σου θα ’ναι για να γκρεμίζει την αδικία.

Η Ρωσία υποστηρίζει ότι τα τηλεχειριζόμενα, μη επανδρωμένα οχήματα επιφανείας που επιτέθηκαν στον στόλο της στη Μαύρη Θάλασσα χρησιμοποίησαν τον «ασφαλή διάδρομο» που προορίζεται για τη μεταφορά των σιτηρών αλλά και ότι το ένα από αυτά ενδέχεται να εκτοξεύτηκε από «πολιτικό πλοίο».

«Τα θαλάσσια μη επανδρωμένα κινούνταν στη ζώνη ασφαλείας του διαδρόμου των σιτηρών», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας, προσθέτοντας ότι ανακτήθηκαν τα συντρίμμια τους.

Από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ*

Παρακολουθούμε αποσβολωμένοι τις «ειδήσεις» γύρω από την υπόθεση της εκπόρνευσης μιας 12χρονης κοπέλας από έναν μέχρι πρότινος «κύριο», που είχε τοποθετήσει την ύπαρξή του στο ασφαλές άλλοθι που προσφέρει το τρίπτυχο «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια».

Καταναλώνουμε / καταπίνουμε τις «πληροφορίες» οι οποίες διοχετεύονται από τη δικογραφία που διαρκώς μεγαλώνει και προσφέρεται στο φιλοθεάμον κοινό από αστυνομικές / δικαστικές πηγές αλλά και τους συνηγόρους που εμπλέκονται και πράττουν κάθε τι δυνατό προκειμένου να διευκολύνουν τους κατηγορούμενους πελάτες τους.

Χωρίς πρόεδρο, και με υπηρεσιακή κυβέρνηση είναι πλέον ο Λίβανος, λίγα 24ωρα μετά την υπογραφή της αμερικανόπνευστης συμφωνίας για τον καθορισμό της ΑΟΖ με το Ισραήλ, που συνιστά έμμεση αναγνώριση του κράτους.

Ο απερχόμενος πρόεδρος του Λιβάνου Μισέλ Αούν αναχώρησε πεζός σήμερα από το προεδρικό μέγαρο της Μπαάμπντα, υπό τις επευφημίες των εκατοντάδων υποστηρικτών του που είχαν συγκεντρωθεί εκεί, ενώ παιάνιζε ο εθνικός ύμνος.