Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Μπαίνω στο ασανσέρ και με παίρνει μια μπόχα άπλυτων ρούχων και σωμάτων που κόβει την αναπνοή. Δεν μπορώ να κρύψω καθώς φαίνεται αυτό που νιώθω γιατί δυο τρεις - διάολε σε νοσοκομείο βρίσκομαι - ψιθυρίζουν πως δεν αντέχουν ούτε τον εαυτό τους, αφού ο θερμοσίφωνας ανάβει μια φορά τη βδομάδα και το πλυντήριο μπαίνει μια φορά το δεκαήμερο. Στις καλές περιπτώσεις. Κι αναρωτιέμαι φωναχτά αν μυρίζουν απλυσιά και γιατροί και νοσοκόμες, αφού κι αυτοί άνθρωποι είναι, και μάλιστα στο Δημόσιο κακοπληρωμένοι. Το χειροκρότημα ζεσταίνει την καρδιά, προσωρινά, αλλά δεν ξεπλένει τον ιδρώτα της δουλειάς και της διπλοβάρδιας.

Η ένταση των τουρκικών προκλήσεων «ανέβηκε» τη βδομάδα που πέρασε, με νέες δηλώσεις αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, αλλά και της ίδιας της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ευθείες απειλές για επέμβαση. Ολα αυτά μέσα στο πεδίο που διαμορφώνουν τα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή, οι οποίοι από τη μία πλευρά επισημαίνουν συνεχώς τον «ενεργό ρόλο» της Αγκυρας σε όλο και περισσότερα ανοιχτά ζητήματα, από την άλλη πλευρά επιμένουν στη σημασία να εκλείψουν «αντιπαραγωγικές» επιλογές και να διασφαλιστεί η ΝΑΤΟική «ενότητα» που θα αναβαθμίσει την ικανότητα απόκρουσης των σχεδιασμών της Ρωσίας και της Κίνας στην περιοχή.

Από ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ*

Μέρος Γ’

Τα Σεπτεμβριανά του 55 στην Πόλη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μήνες πριν, οι ηγετικοί κύκλοι του Φαναρίου ελάμβαναν τα μηνύματα της όξυνσης της κατάστασης λόγω των εξελίξεων στο Κυπριακό ζήτημα και κυρίως την προσπάθεια των τουρκικών εφημερίδων να εμπλέξουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην ελληνοτουρκική διαμάχη για τη Μεγαλόνησο. Κι όλα αυτά σε συνδυασμό με την έξαρση φαινομένων θρησκευτικού φανατισμού σε πολλές πόλεις της Τουρκίας. Η εκστρατεία που άρχισε  την Άνοιξη κορυφώθηκε στις αρχές του καλοκαιριού. Στις 2 Ιουλίου  1955 η εφημερίδα «Tercuman» στο κύριο άρθρο της ζητά τελεσιγραφικά από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα να ανακαλέσει στην τάξη και να «καταγγείλει δημόσια» τον αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο ο οποίος, κατά τον αρθρογράφο, ήταν «ιεραρχικά υφιστάμενός του». Ο πατριάρχης ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στο θέμα της Κύπρου. Όχι μόνο δεν είχε εκκλησιαστική δικαιοδοσία για να «συνετίσει» τον Μακάριο, αλλά και σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης δεν μπορούσε να κάνει πολιτικές δηλώσεις.

• Μια τεράστια βιομηχανία με αντικείμενο την «ασφάλεια», τη συλλογή ψηφιακών δεδομένων και τις παρακολουθήσεις αναπτύσσεται ραγδαία με «ομπρέλα» το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ

Στις 30 Αυγούστου, η επιτροπή PEGA του Ευρωκοινοβουλίου πραγματοποίησε ακρόαση με θέμα τα «Κατασκοπευτικά λογισμικά που χρησιμοποιούνται κατά πολιτών».

Η ακρόαση επικεντρώθηκε στις καταγγελίες σχετικά με την «αδυναμία» των κρατών - μελών να ενεργήσουν όσον αφορά τη συμμετοχή εταιρειών και κρατικών φορέων της ΕΕ στην ανάπτυξη, διάδοση ή χρηματοδότηση του λογισμικού παρακολούθησης «Pegasus» και άλλων αντίστοιχων κατασκοπευτικών λογισμικών.