Η χειρότερη ξηρασία εδώ και χρόνια στην Ευρώπη έριξε τη στάθμη του ποταμού Δούναβη σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί ποτέ εδώ και έναν αιώνα, με αποτέλεσμα κοντά στην πόλη Πράχοβο να εμφανιστούν μέσα από τα νερά τα απομεινάρια δεκάδων γερμανικών πολεμικών πλοίων που βυθίστηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Oι εικόνες από τον ισπανικό θύλακα της Μελίγια στη βόρεια Αφρική είναι ένα ακόμα ανοσιούργημα του καπιταλισμού. Ένας σωρός από ανθρώπινα σώματα. Άλλα ήδη ήταν πτώματα, άλλα χτυπημένα από δυνάμεις καταστολής, όλα μαζί στοιβαγμένα. Ακόμα ένα «στιγμιότυπο» για το που μπορεί να φτάσει η αντιμετώπιση της ανθρώπινης ύπαρξης ως εμπόρευμα, το να γίνονται οι ξεριζωμένοι από τους πολέμους και την φτώχεια που προκαλεί ο καπιταλισμός, «σάκος του μποξ» στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Και θα «εξηγηθούμε» για όλα αυτά στη συνέχεια του κειμένου.
Παιδάκι ήμουνα πριν από τον ερχομό της τηλεόρασης στην Ελλάδα, μέσα της δεκαετίας του '60, όταν η διασκέδαση και η ενημέρωση μας κρέμαγε τ' αυτιά στο ραδιόφωνο. Αμυδρά θυμάμαι τη γιαγιά μου που εκεί κοντά στις εννιά το βράδυ άκουγε μια εκπομπή με θρυλιάρικη μουσική και μια βαθιά ανδρική φωνή. Τίτλος της, «Στον ιστό της αράχνης». Ιστορούσε τις περιπέτειες ανθρώπων πιασμένων στα νύχια των κομμουνιστών. Εκεί άκουσα το ...σιδηρούν παραπέτασμα κι άλλα τέτοια βαρύγδουπα. Υστερα έμπαινε ο πατέρας μου γυρνώντας αργά απ' το γραφείο, και έλεγε γεμάτος κατανόηση στην πεθερά του, πάλι τέτοιες αηδίες ακούτε; Η γιαγιά δεν άκουγε. Παράξενο πράμα. Επασχε από τη νευρασθένεια της αϋπνίας, λέγανε. Κι όμως, με τον «Ιστό» κοιμόταν μια χαρά στην πολυθρόνα! Ποτέ δεν ήξερε τίποτε για το περιεχόμενο.
Οι ΗΠΑ κρύβονται πίσω από τους βομβαρδισμούς του πυρηνικού σταθμού στη Ζαπορίζια πιστεύει η Ρωσία και ανοιχτά Ρώσοι αξιωματούχοι το δηλώνουν επιρρίπτοντας ευθύνη στην Ουάσιγκτον.
