Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, ο Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε χθες Κυριακή στην Αίγυπτο πως η Μόσχα επιδιώκει ανατροπή της κυβέρνησης της Ουκρανίας.
«Οπωσδήποτε θα βοηθήσουμε τον ουκρανικό λαό να απαλλαγεί από το καθεστώς, που είναι απόλυτα αντιλαϊκό και εναντίον της ιστορίας», είπε ο κ. Λαβρόφ στο Κάιρο, προσθέτοντας ότι ο ρωσικός και ο ουκρανικός λαός θα ζήσουν μαζί στο μέλλον.
Πυραυλικό πλήγμα σε εγκαταστάσεις στο λιμάνι της Οδησσού εξαπέλυσαν το Σάββατο οι ρωσικές δυνάμεις, με την επίθεση να εξελίσσεται σε ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης στο πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία, καθώς πραγματοποιήθηκε μία μόλις μέρα μετά τη συμφωνία στην Κωνσταντινούπολη για την εξαγωγή ουκρανικών σιτηρών από τη Μαύρη Θάλασσα και κάθε αντιμαχόμενη πλευρά προβάλλει διαφορετική εκδοχή για τους στόχους και το περιεχόμενο της επίθεσης.
Ο “στρατηγός άνεμος”, τα “ασύμμετρα φαινόμενα”, η “κλιματική αλλαγή”, η ευθύνη να γίνεται πινγκ – πονγκ ανάμεσα σε δημάρχους που τσακώνονται, στους κυβερνώντες που εξοργίζουν και σε… μοιραίες κακοδαιμονίες που περιλαμβάνουν από τον “τρελό” σαν “μπακλαβά” (!) Υμηττο μέχρι το… πουλί που πήραν φωτιά τα φτερά του. Αυτά τον περασμένο Ιούνη. Και τώρα πια, με την Αττική να καίγεται από άκρη σε άκρη, φτάσαμε και στα «διαγγέλματα»… αυτοθαυμασμού του Μητσοτάκη!
Ο,τι ακολουθεί είναι άρθρο που γράφτηκε πέρσι της ώρα της καταστροφής στην Εύβοια. Πέρασε ένας χρόνος. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Τί-πο-τα!
* * *
Να μην έχεις τσίπα σημαίνει να “κλαις” και να “οδύρεσαι” όταν καίγεται κανένας σκουπιτοτενεκές σε καμιά διαδήλωση, αλλά όταν καίγεται η Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη να αλληλοσυγχαίρει η “επιτελικότητα” την “αριστεία” σου - και τις δυο μαζί η μιντιακή αλητεία.
Τώρα που τον κόσμο θερίζει η ανασφάλεια, η φτώχεια, η απειλή της γενίκευσης του πολέμου και ξετυλίγεται το χρονικό της επικείμενης πείνας κι ο βαρύς χειμώνας της πιο εξειδικευμένης ενεργειακής φτώχειας, θαρρώ πως ο καλύτερος τρόπος να αντισταθεί κανείς είναι να κατεβαίνει, όσο γίνεται πιο συνειδητά, στον μικρόκοσμο του λεγόμενου Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην ουσία να σταθεί στο μπόι του ανθρώπου.
