• Καθηλωμένες εδώ και πολλά χρόνια στο 0,5% του συνόλου οι κρατικές δαπάνες για την πυρόσβεση...

Τη βδομάδα που πέρασε, πολυήμερες πυρκαγιές έπληξαν πολλές χώρες της Ευρώπης, μετατρέποντας σε στάχτη εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων και επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τις τραγικές συνέπειες της εγκληματικής πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεών της που αντιμετωπίζουν ως «κόστος» τη λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας των λαών και του περιβάλλοντος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Ενημέρωσης για τις Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS), για τις 27 χώρες της ΕΕ, η καταστροφή είναι ήδη πολύ μεγαλύτερη από αυτή που είχε συντελεστεί ολόκληρο το περσινό έτος, ενώ είμαστε ακόμα στα μισά της «αντιπυρικής περιόδου»...

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*

Η ιστορία διδάσκει, αρκεί να τη διαβάζεις. Αν οι ιθύνοντες της κυβέρνησης διάβαζαν την πρόσφατη ιστορία θα είχαν κατανοήσει ότι δεν αρκούν τα δισεκατομμύρια για να εξασφαλιστεί η απαραίτητη και αναγκαία δύναμη αποτροπή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Το παράδειγμα της κυβέρνησης Σημίτη είναι πρόσφατο και αποκαλυπτικό: μετά την κρίση των Ιμίων η κυβέρνηση των εκσυγχρονιστών Σημίτη-Πάγκαλου και …σία εκτέλεσαν το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας (αν και πριν τα Ίμια ως υπουργοί της κυβέρνησης Παπανδρέου είχαν καταψηφίσει τις κατά πολύ χαμηλότερες δαπάνες του υπουργείου άμυνας στον προϋπολογισμό).

Η Γερμανία θα έπρεπε να συνεισφέρει στο κόστος του πυρηνικού οπλοστασίου της Γαλλίας, για την παραπέρα ενίσχυσή του έναντι μιας «κοινής πυρηνικής αποτροπής», αναφέρει σε συνέντευξή του ο «βετεράνος» Γερμανός πολιτικός Β. Σόιμπλε, σε μια ακόμα τοποθέτηση που επιβεβαιώνει ότι η μεγάλη όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έχει φέρει τα πυρηνικά οπλοστάσια όλων των πλευρών της αντιπαράθεσης στην «ημερήσια διάταξη», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους λαούς.

Σαν σήμερα, 23 Ιουλίου 1920 γεννήθηκε  η φωνή της Πορτογαλίας, η Αμάλια Ροντρίγκεζ· η Αμάλια για τους συμπατριώτες της. Γεννήθηκε στη Λισσαβώνα το 1920 και πέθανε το 1999 στην ίδια πόλη, την οποία ύμνησε σε πολλά τραγούδια.

Ήταν η αδιαμφισβήτητη «βασίλισσα του φάντο», μια βασίλισσα από πολύ φτωχή οικογένεια. Η καριέρα της στο τραγούδι ξεκίνησε το 1939 και σύντομα το μεγάλο της ταλέντο έγινε γνωστό, οπότε οι καλύτεροι μουσικοί της Πορτογαλίας άρχισαν να γράφουν τραγούδια ειδικά για τη φωνή της.