Της Λιάνας Κανέλλη*

Η Ελλάδα, η πατρίδα μας, θα συρρικνωθεί, θα μικρύνει και θα πουληθεί ίσως και χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά. Αυτή τη «μαντεψιά», επιμένω να τη λέω δημόσια, καιρό τώρα, και κανείς από τους πωλητές, διεκδικητές, θωρακιστές και πλασιέ του ελληνικού μύθου δεν μου αντιγυρίζει μήτε καν την ερώτηση «τι εννοείς». Βεβαίως άμα έχεις λερωμένη και την εθνοφωλιά και την ευρωφωλιά και την αστική σου σπηλιά, τέτοιες ερωτήσεις δεν κάνεις. Και κυρίως ούτε διαβάζεις ούτε αποστηθίζεις, όπως οφείλουμε όλοι μας, την αποστομωτική ανακοίνωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, που ξεδιπλώνει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πώς το Αιγαίο έγινε τουρκοαιγαίο (Turkaegean) και κατοχυρώθηκε από ένα «ιδιωτικό γραφείο» πνευματικής ιδιοκτησίας στην ΕΕ ως εμπορικό σήμα της Τουρκίας.

Οι δυνάμεις της Ρωσίας σημείωσαν εδαφικά κέρδη στην πόλη Λισιτσάνσκ, αναγνώρισαν επίσημα ουκρανικές πηγές.

«Στην περιφέρεια Ντανιέτσκ, οι δυνάμεις κατοχής επικεντρώνονται ή εδραιώνουν τις θέσεις τους στις πόλεις Λισιτσάνσκ και Βερχνοκάμγιανκα», ανέφερε το ουκρανικό γενικό επιτελείο.

Το έγκλημα κατά των μεταναστών και των προσφύγων συνεχίζεται με τους θύτες να προσπαθούν είτε να παραστήσουν τους… ανθρωπιστές, είτε να ρίχνουν ο ένας το μπαλάκι της ευθύνης στον άλλον για την πολιτική που απο κοινού ακολουθούν. Αυτό συμβαίνει και μεταξύ της Κομισιόν με τα κράτη - μέλη της ΕΕ. 

Ετσι η κορυφαία αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τη μετανάστευση, Ιλβα Γιόχανσον, κάλεσε την Ελλάδα να σταματήσει τις «βίαιες» απελάσεις μεταναστών (από in.gr) διαφορετικά κινδυνεύει να χάσει κονδύλια.

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας *

Τα ελληνοτουρκικά είναι το ενοχλητικό χαλίκι στο παπούτσι των Αμερικανών που αυτήν την περίοδο «τρέχουν» μια νέα στρατηγική αντίληψη (για τη διαιώνιση της παγκόσμιας ηγεμονίας τους), επιδιώκοντας να δέσουν στο άρμα τους τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ.

Στην τρέχουσα σύνοδο κορυφής της συμμαχίας στη Μαδρίτη το ελληνοτουρκικό «χαλίκι» ήταν ιδιαίτερα ενοχλητικό, καθώς η Τουρκία απείλησε να το τοποθετήσει στο τραπέζι των κρίσιμων διαβουλεύσεων, δίπλα ακριβώς από τα μείζονα ζητήματα για τα οποία κλήθηκαν να συμφωνήσουν (με τους Αμερικανούς) οι σύμμαχοι: