• «Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα», λένε κυβερνητικοί παράγοντες για να δικαιολογήσουν την εμπλοκή και την πρεμούρα της ντόπιας αστικής τάξης να πάρει μέρος στο καπιταλιστικό «φαγοπότι»

Την «πάπια» κάνει η ελληνική κυβέρνηση απέναντι στη χθεσινή αποκάλυψη του «Ριζοσπάστη» ότι ικανοποίησε αμερικανικό αίτημα να φιλοξενηθεί σε στρατιωτικές αποθήκες μεγάλη παρτίδα πυρομαχικών από τις ΗΠΑ.

Από Γιώργος Γεωργίου*

Ο αθλητισμός είναι κοινωνικό αγαθό με στρατηγική σημασία. Ένας  υγιής αθλητισμός  αντικατοπτρίζει,  σε μεγάλο βαθμό, την ίδια την κοινωνία και τον πολιτισμό της. Το όραμά της για το παρόν και το μέλλον.

Το αθλητικό πνεύμα, στις μέρες μας πλανάται πλέον σαν φάντασμα ενώ η «φλόγα» του, έχει ξεπουληθεί σε εργαλεία marketing και διαφημίσεις, γεννώντας φαινόμενα διαφθοράς και κερδοσκοπίας, δημιουργώντας αθλητές δύο ταχυτήτων.

Σαν σήμερα, 7 Απριλίου 2005, έφυγε από τη ζωή ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης (1922-2005), που με τη φωνή του καθόρισε τη μουσική στη χώρα μας, ερμηνεύοντας αξεπέραστα μεγάλα τραγούδια.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Καλά αυτό δεν είναι «ρημέηκ» (νέα εκδοχή σίριαλ ή ταινίας ή μουσικού κομματιού), αυτό που γίνεται με τους Σπαρτιάτες. Είναι κάτι σαν τον θόρυβο που ξέσπασε πρόσφατα με το αν θα γίνει ή όχι ταινία μια σειρά του MEGA πίσω στο 2000, πετυχημένη, που κόπηκε απότομα στο έβδομο επεισόδιο, χωρίς να μάθουμε το πώς και το γιατί. Ο τίτλος της ήταν «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;». Βάλτε στη θέση της λέξης ψυχή τη λέξη ψήφος, και θα δείτε να γράφονται, να λέγονται, από σοβαρά μέχρι ξεδιάντροπα, κάμποσα σενάρια για πετυχημένα (;) ρημέηκ του ναζισμού και του φασισμού, και στην Ελλάδα και αλλαχού. Αλλά τέρμα τα αστεία και οι εύκολοι σαρκαστικοί συνειρμοί.