Από Νίκο Μπογιόπουλο*

Ήταν 24 Μάρτη 1999 όταν άρχιζε το μακελειό, το στυγερό έγκλημα, που κράτησε 78 μέρες. Ήταν το οριστικό τέλος για την Γιουγκοσλαβία. Μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των χιλιάδων νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), αυτοί που το Διεθνές Δίκαιο το κόβουν και το ράβουν αλλιώς όταν πρόκειται για το Κόσσοβο, αλλιώς για το Κίεβο, αλλιώς για την Γάζα κι αλλιώς για την Κύπρο, υποστήριζαν τότε ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.

• Aπό το αρχείο του τηλεοπτικού «902»

Σήμερα συμπληρώνονται 25 χρόνια (24/3/1999) από την έναρξη των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία. Η μαύρη αυτή επέτειος για τους λαούς σηματοδοτεί ακόμα περισσότερα αυτές τις μέρες, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, με τον λαό της να έχει μετατραπεί σε κινούμενο στόχο των σφοδρών ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

• «Όσοι το χάλκεον χέρι του φόβου βαρύ αισθάνονται, ζυγόν δουλείας, ας έχουσι. Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία» (Αντρέας Κάλβος). ΄Η όπως το έλεγε 120 χρόνια μετά την Επανάσταση του ’21 ο ύμνος του ΕΛΑΣ: «Αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι, πάντα είναι ο ίδιος ο λαός».

Από Νίκος Μπογιόπουλος*

 «Ο,τι ξέρουμε για το 1821 μοιάζει με αντεστραμμένο είδωλο στον καθρέφτη. Υπάρχουν δύο ’21, αυτό των αρχόντων, των Φαναριωτών και της επίσημης διπλωματίας και αυτό του λαού και των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου…»

(Δ. Φωτιάδης, από την ιστορική μονογραφία «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ»)

Πώς γίνεται η Καλαμάτα να έχει απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό στις 23 Μάρτη του 1821, αλλά να γιορτάζουμε την έναρξη της Επανάστασης στις 25 Μάρτη;

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Πάνε εικοσιπέντε χρόνια από τότε που συγκλονισμένη έπαιρνα τους δρόμους μαζί με χιλιάδες των χιλιάδων Ελληνες και Ελληνίδες, με το ΚΚΕ μπροστάρη. Ο καθένας κι η καθεμιά διαδηλώναμε συγκλονισμένοι από την ξεφτίλα της περιφοράς του Οτσαλάν, τους «μεγάλους τραγουδιστές» και την Ευρώπη με τις μαραγκιασμένες «ελιές», να παίζει και θεσμικά και νομικά, τάχα μου δημοκρατικά, την έννοια αυτή καθ' αυτή του ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα στα ζάρια της γραφειοκρατίας. Του το χορήγησαν, αφού παραδόθηκε στα πρακτόρια με τις μάσκες κι έκτοτε αγνοείται φυλακισμένος σε απομόνωση χειρότερη από του Μαντέλα.