Ο Πούτιν στο σημερινό του διάγγελμα έφτασε να παραλληλίζει τη στάση του ιδιωτικού στρατού Βάγκνερ και της ηγεσίας του με τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση τον Οκτώβρη του 1917.

Για άλλη μια φορά ο Πρόεδρος της Ρωσίας επέλεξε να κάνει σαφές και στον πιο δύσπιστο ότι ο αντικομμουνισμός είναι βασικό στοιχείο της πολιτικής της ρωσικής κυβέρνησης και ότι η οποία επίκληση στο ηρωικό παρελθόν της ΕΣΣΔ δεν είναι τίποτα άλλο παρά το καμουφλάζ της στράτευσης στις επιδιώξεις της ρωσικής αστικής τάξης.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

Την ώρα που στην καπιταλιστική Ρωσία παίζεται ένα ακόμα επεισόδιο της καπιταλιστικής παλινόρθωσης, με την ενδοαστική σύγκρουση στο εσωτερικό της να παίρνει ένοπλο χαρακτήρα και μάλιστα στο φόντο του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία, είναι απαραίτητο να θυμηθούμε για ποια Ρωσία μιλάμε και για ποιους αντιπαρατιθέμενους εκπροσώπους των ολιγαρχών πρόκειται.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Πάμε να ψηφίσουμε την Κυριακή! Με μυαλό. Με καρδιά. Με αντοχή. Με εξάντληση. Με πάθος. Αφοβα. Με πείσμα. Χωρίς γινάτι. Με οργή. Οχι αγανάκτηση. Με πειθώ. Χωρίς ψυχαναγκασμό. Με αυτοπεποίθηση. Χωρίς εκτίμηση στο κενό. Στοχευμένα. Καλοζυγιασμένα. Μαχητικά. Οχι εκδικητικά. Δημιουργικά. Κόντρα ακόμα και στον κακό μας εαυτό. Για την ειρήνη και όχι για τον εκμεταλλευτικό πασιφισμό. Πάμε ωρέ να ψηφίσουμε παλικαρίσια, για τους εργάτες, που στον κόσμο τον δικό μας μπορεί να γίνουν αστροναύτες, σαν τον Γκαγκάριν. Τον γελαστό μεταλλουργό, που εκτοξεύθηκε στο άγνωστο Διάστημα κι έμεινε να πεθάνει ως το τέλος με το αεροσκάφος του σ' ένα χωράφι, για να μην εκτιναχθεί και τ' αφήσει να πέσει σε σχολείο. Αυτό το γελαστό σοβιετικό παιδί που το βρήκε τσακισμένο μια αγρότισσα με τα γελάδια της, που τον είχε υποδεχτεί η Ακαδημία Αθηνών, κι έγινε κι επίτιμος δημότης αυτής της πρωτεύουσας, πρότυπο εργάτη - ήρωα - εκπαιδευτή - δασκάλου, έγινε άγαλμα σε πολλά σημεία της Γης και τώρα εμείς δεν γίνεται να πάμε να ψηφίσουμε απαθείς, μαθαίνοντας πως στο Κίεβο γκρεμίζουν τον ανδριάντα του! Την ώρα που ζητάνε αεροπλάνα πληρωμένα από μας...

Δηλώνει ότι είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κάνει «εποικοδομητική» και «αξιόπιστη» αντιπολίτευση στην επόμενη κυβέρνηση. Δηλώνει ότι θα είναι «ο κύριος αντίπαλος της ΝΔ και του Μητσοτάκη στην επόμενη Βουλή». Και ζητά την ψήφο από όσους δεν θέλουν να υπάρχει μία «ανεξέλεγκτη δεξιά». Αυτό είναι το κυρίαρχο αφήγημα του ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές της 21ης Μαΐου, και θα μπορούσε να είναι κυριολεκτικά το ανέκδοτο της προεκλογικής περιόδου...

Οταν μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ, μιλάμε για το κόμμα που η πορεία του είναι μακρά και με περγαμηνές άκρως αντιλαϊκές και επικίνδυνες. Το ΠΑΣΟΚ δεν εφάρμοσε μόνο ως κυβέρνηση την πολιτική που τώρα λέει ότι θα «αντιπολιτευτεί». Δεν συγκυβέρνησε μόνο με τη «δεξιά», που τώρα τη βαφτίζει ξανά «αντίπαλό» του. Αλλά, επιπλέον, ως αντιπολίτευση την τετραετία 2019 - 2023 ήταν ο καλύτερος σύμμαχος της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στο ξεδίπλωμα της αντιλαϊκής πολιτικής. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει ότι κορυφαία στελέχη του συζητούσαν ανοιχτά το ενδεχόμενο να συγκυβερνήσουν «χωρίς τον Μητσοτάκη», αλλά με ίδια κι απαράλλακτη την πολιτική της ΝΔ!