Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Θάλασσα πλατιά, σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις. Θάλασσα βαθιά, μια στιγμή δεν ησυχάζεις. Λες κι έχεις καρδιά. Τη δικιά μου τη μικρούλα την καρδιά.... Οταν ο Γιώργος Ρούσσος άκουγε τους στίχους του ντυμένους με τη μουσική του μεγάλου Μάνου, του Χατζιδάκι, να βγαίνουνε από το στόμα της Μανταλένας (Αλίκης) ή μπορεί κι από τα σπλάχνα της ομώνυμης βάρκας, σίγουρα δεν είχε στον νου του μια μικρή καρδιά, ενός εμβρύου στην κοιλιά της μάνας του, ή την άλλη του παιδιού, από κείνα που κλειδωμένα στ' αμπάρια θα σκυλοπνίγονταν σ' ένα γιγάντιο φέρετρο από σκουριασμένη λαμαρίνα στην ...άκαρδη καρδιά της Μεσογείου. Το τραγούδι λέει παρακάτω, έχω έναν καημό... Ποιος έχει σήμερα καημό για το ναυάγιο της Πύλου; Πραγματικό καημό. Τόσο μεγάλο και τόσο βαθύ, που να θέλει να καταφύγει στον βασιλιά Νέστορα της Πύλου, στην Ιλιάδα. Στον Νέστορα τον σοφό, που συμβούλευε τους Αχαιούς, τον φορτικά φιλόξενο που είχε το βασίλειο της Πύλου ικανό να συγκεντρώνει ενενήντα πλοία για την εκστρατεία στην Τροία, και να μεσολαβεί στην κόντρα Αχιλλέα και Αγαμέμνονα. Δεν ξέρω πόσο σοφός ήταν ο Νέστορας, αλλά περίσσεψαν μετά την ανείπωτη τραγωδία τόσοι πολλοί νεστορίσκοι στη θέση του, να ξεφτιλίζουνε τον άνθρωπο, παλεύοντας να βρουν μια χρήσιμη για τα συμφέροντά τους θέση, διπλωματική, αποδοτική, ψηφοθηρική. Και μιλάω για τον πνιγμένο άνθρωπο που φεύγει από στεριές θανάτου, πολέμου, πείνας και τρόμου, για να συναντήσει μεσοπέλαγα τον χάρο, επειδή είναι ντυμένος πρόσφυγας.

Το ποίημα έχει τίτλο «Σπίτι» και δεν περιμένουμε να γίνει κατανοητό από τους μισανθρώπους. Απευθύνεται σε ανθρώπους. 

Το ποίημα είναι της Warsan Shire. Γεννήθηκε το 1988. Είναι Σομαλή, γεννήθηκε στην Κένυα και ….βρέθηκε στο Λονδίνο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής της.

Πριν χρόνια (6/3/2016) το Λύκειο Άμφισσας είχε φτιάξει βίντεο με το ποιήμα. Ακολουθεί το βίντεο και στη συνέχεια ολόκληρο το ποιήμα.

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*

Ο Ερντογάν εγκαινίασε την τρίτη δεκαετία της κυριαρχίας του στην τουρκική πολιτική σκηνή εξασφαλίζοντας στις εκλογές που κέρδισε μία ακόμη (την τρίτη στη σειρά) προεδρική θητεία. Το όραμά του για τον 21ο τουρκικό χρυσό αιώνα επιβραβεύτηκε από το 52% του εκλογικού σώματος, που φαίνεται πως πιστεύει ότι η Τουρκία μπορεί βάσιμα να διεκδικήσει την ανεξάρτητη (όχι υποτελή) και ισότιμη παρουσία στο μεγάλο τραπέζι όπου οι ισχυροί της Γης μοιράζουν την πίτα.

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

«Η προπαγάνδα είναι σαν την τέχνη. Δεν χρειάζεται να σέβεσαι την αλήθεια». Κάπως έτσι είχε διατυπώσει ο διαβόητος Γιόζεφ Γκέμπελς τον πυρήνα της ναζιστικής του στρατηγικής και τακτικής στη χειραγώγηση των μαζών. Δεκαετίες μετά ο γκεμπελισμός έχει ξεφύγει από τα όρια της ...τέχνης κι έχει γίνει επιστήμη, με μεθόδους εφαρμόσιμες από τη διαφήμιση μέχρι τον σχεδιασμό πολιτικών εκστρατειών. Στην Ελλάδα, σε καθόλου ερασιτεχνικό επίπεδο, και με πολλή βοήθεια, κι άλλη τόση άγνοια από τα ΜΜΕ, το ζήσαμε τον γκεμπελισμό ως χρυσαυγίτικο κοινοβουλευτισμό. Η αλήθεια είναι, χωρίς τέχνες κι επιστήμες, από την εμπειρία και μόνο αιώνων και συλλογικής και υποκειμενικής μνήμης, πως ο εχθρός είναι πάντα εντός, αλλά κι όταν απλώς πολιορκεί τα όποια τείχη τα καταφέρνει καλύτερα όταν έχει «βοήθεια εκ των έσω».