Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Σ' ένα πικρό γεμάτο αντιφάσεις σε όλη τη Μεσόγειο καλοκαίρι, οπότε θεωρητικά τουλάχιστον τα ανοίγματα και τα ξωπετάγματα του κουρασμένου μυαλού του καθενός μας είναι ευκολότερα, έγινε αισθητή η απουσία δύο πραγμάτων. Της διαλεκτικής και της αναλυτικοσυνθετικής μεθόδων και τρόπων έκφρασης και σκέψης. Κι αν ειδικά στο πολιτικό διεθνές και εγχώριο γίγνεσθαι, η ιδεαλιστική χεγκελιανή διαλεκτική έχει προ πολλού αντικατασταθεί από μια κυνική επίδειξη ισχύος, κι έναν εκβαρβαρισμό ακόμα και της απλής συζήτησης, η υλιστική προσέγγιση των Μαρξ και Ενγκελς δυστυχώς δεν πρωταγωνιστεί στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των αντιθέτων.

Από Νίκος Μπογιόπουλος*

Η τελική πράξη του εγκλήματος εκτυλίχτηκε, σαν σήμερα, στις 23 Αυγούστου 1927.
Η σκευωρία είχε στηθεί από τις 15 Απρίλη του 1920. Στη χώρα της «ελευθερίας», στις ΗΠΑ, συλλαμβάνονται δύο από τους γνωστότερους ηγέτες του εργατικού κινήματος, οι Ιταλοί εργάτες Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι.

Το «έγκλημά» τους ήταν ότι πρωτοστάτησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου και ήσαν πρωτοπόροι οργανωτές των εργατικών συνδικάτων. Η υπόθεσή τους έμελλε να καταγραφεί στα παγκόσμια χρονικά ως υπόδειγμα για το πώς δουλεύουν τα εργαστήρια κατασκευής προβοκατσιών και εγκλήματος.

Εναν «στρατό» από βιομηχανικά και τεχνολογικά μεγαθήρια στην κατασκευή συμβατικών και προηγμένων οπλικών συστημάτων, στο Ισραήλ και σε «σύμμαχες» χώρες, τροφοδοτεί ο πόλεμος που κλιμακώνεται στη Μέση Ανατολή, την ώρα που το κράτος - δολοφόνος ανοίγει νέο κύκλο αίματος και εκτοπισμού των Παλαιστινίων.

Στις 23 Αυγούστου 2020, σε ηλικία 79 ετών, πέθανε ο τραγουδιστής Γιάννης Πουλόπουλος, ένας από τους σημαντικούς Έλληνες ερμηνευτές, του οποίου η φωνή του έχει ταυτιστεί με ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ελληνικής δισκογραφίας.