Το 1944 βρίσκει την Αντιστασιακή δράση του λαού της Αθήνας και του Πειραιά σε άνοδο, οι κάτοικοι των συνοικιών οργανώνονται μαζικά στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ. Οι Γερμανοί κατακτητές και η δωσίλογη κυβέρνηση του Ράλλη ανησυχούν. Κύριος στόχος τους το ξήλωμα των αντιστασιακών οργανώσεων και το γονάτισμα των συνοικιών.
Ο Βενετσιάνος συνθέτης και βιολονίστας Αντόνιο Λούτσιο Βιβάλντι (Antonio Lucio Vivaldi) γεννήθηκε στη Βενετία στις 4 Μάρτη 1678.
Ηταν γιός του κουρέα Τζιοβάνι Μπατίστα Βιβάλντι και της Καμίλα Καλίτσιο. Από τον πατέρα τους, που εκτός από κουρέας υπήρξε και αξιόλογος βιολιστής της Ορχήστρας του Αγίου Μάρκου, διδάχτηκε την τέχνη του βιολιού.
Στις 2 Μαρτίου 1919 ξεκίνησε τις εργασίες της, στη Μόσχα, η Διεθνής Κομμουνιστική Συνδιάσκεψη, η οποία μετατράπηκε σε ιδρυτικό Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Πήραν μέρος 34 αντιπρόσωποι με θετική ψήφο και 18 με συμβουλευτική, που αντιπροσώπευαν 35 οργανώσεις (ανάμεσα σ΄ αυτές ήταν 13 κομμουνιστικά κόμματα και 6 κομμουνιστικές ομάδες).
«Η Ζόγια1 γύρισε από την αποστολή της αλλιώτικη - μπορούμε να πούμε. Εβαλε φωτιά στο στάβλο στο σπίτι και νόμιζε πως εκεί έκαψε τους χιτλερικούς.
- Αλλιώς νιώθεις τον εαυτό σου αν κάνεις πραγματική δουλειά! είπε.
- Αραγε ως τώρα δεν έκανες τίποτα; Πήγαινες για αναγνώριση, έκοβες τις γραμμές...
- Δεν είναι το ίδιο! με διέκοψε. Αυτό δεν είναι αρκετό!
Με την έγκριση του διοικητή πήγε στο Πετρίτσεβο ακόμα μια φορά. Την περιμέναμε τρεις μέρες, αλλά δε γύρισε»2.
