...και αναπόσπαστα δεμένη με την επίσης επίκαιρη και αναγκαία πάλη για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος

Γράφει: Ελισαίος Βαγενάς*

Πέρασαν 72 χρόνια από το έγκλημα των ΗΠΑ, της «ναυαρχίδας» του δήθεν «δημοκρατικού», «δυτικού κόσμου», στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Η ρίψη των ατομικών βομβών τον Αύγουστο του 1945, που έσπειρε για πρώτη φορά τον πυρηνικό όλεθρο σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και για πολλές δεκαετίες τυράννησε χιλιάδες άλλους με τις συνέπειες της ραδιενέργειας, δεν επιβαλλόταν από καμία άμεση στρατιωτική αναγκαιότητα. Άλλωστε, στις 9 Μάη 1945 η Κόκκινη Σημαία κυμάτιζε στο Βερολίνο και η ΕΣΣΔ είχε αρχίσει να μεταφέρει στρατεύματα στην Άπω Ανατολή, για να συμμετάσχει στην τελική επίθεση κατά της Ιαπωνίας.

Είναι φανερό πως την παρουσία της ΕΣΣΔ σε αυτό το μέτωπο ήθελαν να αποφύγουν οι ΗΠΑ και Βρετανία, που παρά την «αντιχιτλερική συμμαχία» ποτέ δεν έπαψαν να αντιμετωπίζουν την ΕΣΣΔ ως εχθρό τους. Έτσι, οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές, με τον εγκληματικό τρόπο του πυρηνικού ολοκαυτώματος της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, επέλεξαν να δείξουν στη Σοβιετική Ένωση πως έχουν στη διάθεσή τους ένα νέο φονικότατο όπλο. Ήταν μια σαφής προειδοποίηση στην ΕΣΣΔ, η οποία σηκώνοντας το μεγαλύτερο βάρος του πολέμου είχε γίνει ταυτόχρονα παγκόσμιο σύμβολο της πάλης της εργατικής τάξης και των λαών, για να περιορίσει αυτή τις απαιτήσεις της στους όρους διαμόρφωσης του μεταπολεμικού κόσμου.