Στο μέσο σφοδρών ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο για τις πηγές και τους δρόμους της Ενέργειας, βγάζει «μάτι» το επικίνδυνο παραμύθι που πλασάρει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ότι η συμμετοχή σε ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι ασπίδα προστασίας για τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου. Και αυτό, όταν η εμπειρία έχει δείξει ότι όσο πιο βαθιά βρίσκεσαι χωμένος στο ιμπεριαλιστικό παζάρι, τόσο πιο εκτεθειμένος είσαι σε σχεδιασμούς για συνεκμεταλλεύσεις, για αλλαγές συνόρων κ.λπ., που στους λαούς φέρνουν μόνο δεινά.

Άλλωστε, η ιστορία του ΝΑΤΟ είναι καταρχάς γνωστή: Οπλισμένο χέρι του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, ισχυρός κατασταλτικός μηχανισμός κατά των λαών, οργανώνει επεμβάσεις, πολέμους, στηρίζει πραξικοπήματα, συνεχίζει την εγκληματική του δράση σε όλα τα μέτωπα των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Κομμάτι των οποίων είναι και η κυπριακή ΑΟΖ, όπως και η ανάπτυξη στο Αιγαίο της ΝΑΤΟικής αρμάδας SNMG2, τάχα προς διαχείριση των προσφυγικών ροών, ενώ στην πράξη αφορά στη συγκέντρωση δυνάμεων στον άξονα που διαπλέουν τα ρωσικά πολεμικά πλοία καθ' οδόν για Συρία.

* Κομμάτια του «παζλ» της σύγκρουσης και ορισμένα σημεία από τις τοποθετήσεις του ΚΚ Βενεζουέλας

Ανεβαίνει το «θερμόμετρο» της έντασης στην Βενεζουέλα, μια βδομάδα πριν τη διενέργεια στις 30 Ιούλη της εκλογής για τους αντιπροσώπους της Συντακτικής Συνέλευσης που έχει προτείνει ο σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος της χώρας Νικολάς Μαδούρο, μια πρόταση που εντάσσει στο πλαίσιο της «εμπέδωσης του κλίματος ειρήνης, εθνικής συμφιλίωσης και συμμετοχικής δημοκρατίας». Συνοπτικά η κυβερνητική πρόταση, που βασίζεται σε άρθρα του Συντάγματος, προτείνει την εκλογή 545 αντιπροσώπων με δύο κριτήρια, το κλαδικό (173) και το εδαφικό (364), ενώ οι αυτόχθονες ινδιάνικοι πληθυσμοί έχουν 8 αντιπροσώπους και μπορούν να υποβάλουν υποψηφιότητα και αξιωματούχοι του κράτους, εφόσον πρώτα παραιτηθούν (τέτοια είναι η περίπτωση της πρώην υπουργού Εξωτερικών Ντέλσι Ροντρίγκεζ).

Η αντιδραστική αντιπολίτευση, που συσπειρώνεται στο λεγόμενο «Τραπέζι Δημοκρατικής Ενότητας» (ΜUD) αποτελείται από κάπου 21 κόμματα, παλιά και νέα (νεοφιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά), κλιμακώνει επίσης τις ενέργειές της με στόχο τη ματαίωση της εκλογής Συντακτικής Συνέλευσης, επικαλούμενη άλλα άρθρα του Συντάγματος του 1999, που θυμίζουμε προώθησε ο τότε Πρόεδρος Ούγκο Τσάβες, ο οποίος είχε ανέβει στην εξουσία με πρόγραμμα φιλολαϊκών διακηρύξεων, που στηρίζονταν κυρίως στην αξιοποίηση από το κράτος των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες.