Ισλαμικά κόμματα στην Ευρώπη

Το θεμελιώδες αίτημα αυτών των κομμάτων είναι η αναίρεση του εκκοσμικευμένου και αντικληρικαλισμού θεσμικού πλαισίου, το οποίο καθιερώθηκε το 1905 βάση του οποίου επιβλήθηκε ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους και η απομάκρυνση των θρησκευτικών αναφορών και συμβολισμών από την δημόσια σφαίρα και αποσκοπούσε τότε στον περιορισμό επιρροής της καθολικής εκκλησίας.

Ισλαμιά κόμματα στη Γαλλία

Στη Γαλλία έχουμε τα ακόλουθα ισλαμικά κόμματα:

Το Ισλαμικό κόμμα των Γάλλων Μουσουλμάνων (PMF) ιδρύθηκε το 1997 και αποσκοπούσε στην πολιτική ένωση των Γάλλων Μουσουλμάνων και στόχος του ήταν να προωθήσει τις αξίες και αρχές στην μουσουλμανική κοινότητα και να αποξενώσει τα μετριοπαθή στοιχεία.

Το Δημοκρατικό Ισλαμικό Κόμμα (PDM) ιδρύθηκε το 2009 αλλά δεν παρουσίασε αξιόλογη δράση και ανέστειλε την λειτουργία του.

Η Νέα Γαλλική Ένωση (NUFR) ιδρύθηκε το 2010 και συμμετείχε στις εθνικές εκλογές του 2012 χωρίς εκλογικό αποτέλεσμα και ανέστειλε τη δράση της.

Η Ένωση Δημοκρατικών Μουσουλμάνων (UDMF) ιδρύθηκε το 2012 και έχει μακροπρόθεσμη στόχευση.  Στις περιφερειακές εκλογές του 2015 της Ile-de-France απέσπασε 12,528 ψήφους.

Το Κόμμα Ισότητας και Δικαιοσύνης (PEJ) ιδρύθηκε το 2015 και εκπροσωπεί μέλη της τουρκικής κοινότητας και σχετίζεται άμεσα με το κόμμα του Erdogan και έχει σχέση με άλλα ισλαμικά κόμματα σε άλλες χώρες της Ευρώπης.  Στόχος του είναι: 1) η χρήση των ισλαμικών ενδυμασιών στο γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα 2) παροχή του φαγητού χαλαλ στα μουσουλμανικά σχολεία 3) αναγνώριση των συλλογικών ταυτοτήτων με διαφοροποιημένα δικαιώματα.  Αυτό έλαβε μέρος στις περιφερειακές εκλογές των δήμων και έλαβε ικανοποιητικά ποσοστά γύρω στο 2,6 σε τοπικό επίπεδο.

Το κόμμα Γάλλοι και Μουσουλμάνοι (Francais et Musulmans) ιδρύθηκε το 2016 και εκφράζει την ισλαμική ηθική, σύμφωνα με τις ρεπουμπλικανικές αξίες και συνδέεται με την Ένωση Ισλαμικών Οργανώσεων της Γαλλίας, η οποία είναι η μήτρα της σύγχρονης Ισλαμικής τρομοκρατίας.

Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες

Στην Ολλανδία το Ισλαμικό πολιτικό κόμμα Denk (Σκέψου) έχει την μεγαλύτερη επιτυχία από τα ισλαμικά κόμματα της Ευρώπης με 3 κοινοβουλευτικές έδρες και η δράση του περιστρέφεται γύρω από την πολιτική ενσωμάτωση των μεταναστευτικών πληθυσμών στην Ολλανδική κοινωνία κι στην καταπολέμηση της αντισλαμικής ιδεολογίας.

Στο Βέλγιο ιδρύθηκε το 2012 το κόμμα ISLAM και σ’ αυτό συμμετάσχουν Σουνίτες και Σιίτες.  Στις δημοτικές εκλογές του Άντερλεχτ και Μόλενμπεκ έκλεισαν με δυο δημοτικούς σύμβουλους.  Στις διακηρύξεις του τονίζει πως στόχος του είναι η μετατροπή του Βελγίου σε ισλαμικό κράτος με βάση την σαΐρα και τον ισλαμικό νόμο.

Στην Ισπανία πολιτικά ισλαμικά κόμματα λειτουργούν μόνο στις πόλεις Θεουντα  και Μέλιλα που είναι θυλακες μουσουλμάνων που προέρχονται από τις βόρειο αφρικάνικες ακτές.  Στη Μέλιλα έχουν εκλέξει 7 αντιπροσώπους στο δημοτικό συμβούλιο.

Στην Αυστρία το τουρκικής καταγωγής κόμμα, Νέο Κίνημα για το Μέλλον (ΝΒΖ) δραστηριοποιείται στο περιορισμό της αντισλαμικής επιρροής στην αυστριακή κοινωνία και εκπροσωπεί τα συμφέροντα όλων των μουσουλμανικών μειονοτήτων στη χώρα.

Στην Γερμανία υπάρχουν δυο μουσουλμανικά κόμματα με την Συμμαχία Γερμανών Δημοκρατών (ADD) το οποίο ιδρύθηκε το 2016 και είναι εναντίον του κόμματος Ερντογάν και της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο.  Το άλλο μουσουλμανικό κόμμα η Ένωση για την Ανανέωση και τη Δικαιοσύνη (BIG) που ιδρύθηκε το 2010 αλλά η επιρροή και των δυο κομμάτων είναι περιορισμένη λόγω της απαγόρευσης τη χρηματοδότησης από το εξωτερικό.

Λόγω της νομοθεσίας που υπάρχει στη Σουηδία για τις μεταναστευτικές ροές και παροχής ασύλου ο μουσουλμανικός πληθυσμός έχει αυξηθεί σημαντικά και το 2017 ιδρύθηκε το κόμμα Jasin και απευθύνεται στους Μουσουλμάνους και στους μετανάστες γενικότερα.  Αυτό εκφράζει την προσήλωση στις θεολογικές αρχές του Κορανιού και επιδιώκει την επέκταση των ισλαμικών αξιών στην σουηδική κοινωνία.

Τα μουσουλμανικά κόμματα παρά την εθνοτική ετερογένεια και την δογματική απόκλιση των ισλαμικών κοινοτήτων σε θρησκευτικά θέματα εντούτοις λειτουργούν ως υπερεθνική δύναμη και ως αντιστατικός ταυτοτικός αυτοπροσδιορισμός σε σχέση με τους εκκοσμικευμένους γηγενείς Ευρωπαίους κατοίκους.

Αυτά, υπεραμύνονται της προβολής της ιδιαίτερης κουλτούρας των πολιτογραφημένων μεταναστών και αγωνίζονται κατά της ισλαμοφοβίας που την θεωρούν ως αναπαραγωγής ενός έντεχνου ρητορικού λόγου για να θυματοποιηθούν τα συλλογικά δικαιώματα.

Ο Αλγερινός συγγραφέας Kamel  Daoud σημειώνει πως παρόλο η ύπαρξη ενός ισλαμικού κόμματος είναι μια αναγκαιότητα και μια πολιτική εντολή, εντούτοις όταν καταλάβουν την εξουσία στο όνομα της δημοκρατίας, αυτοί την καταλύουν και εξασκούν την ισχύ τους, αντί της συμπόρευσης με τις δημοκρατικές κοινωνίες που αποδέχονται με ταναστεντικές ροές.  Αυτές οι αντιδράσεις προέρχονται από μέλη της δεύτερης και τρίτης γενεάς μεταναστών.