ΗΠΑ: Δυσκολίες, κόντρες και σκληρά παζάρια...

Ρευστότητα και δυσκολίες

Επιπροσθέτως, ο πρώτος χρόνος από την εκλογή Τραμπ βρίσκει το αμερικανικό αστικό πολιτικό σύστημα σε φάση αναβρασμού, ρευστότητας και αλλαγών. Βεβαίως, η λαϊκή δυσαρέσκεια από τις δυσκολίες αποτυπώνεται, αν και αντιφατικά σε διάφορες μετρήσεις, αλλά είναι εγκλωβισμένη ασφυκτικά στις «εναλλακτικές» που προσφέρει το ίδιο το σύστημα. Σε δημοσκόπηση που δημοσιοποιήθηκε στις αρχές της βδομάδας, το 37% των Αμερικανών απάντησε πως έχει θετική γνώμη για τους Δημοκρατικούς και μόλις το 30% απάντησε ότι βλέπει θετικά τους Ρεπουμπλικάνους...

Η εκλογή του τάχα «αντισυστημικού» μεγαλοκαπιταλιστή Τραμπ στο ύπατο αξίωμα των ΗΠΑ επιτεύχθηκε με τον εγκλωβισμό κρίσιμης μάζας ψηφοφόρων στην πλέον «κλασική» παγίδα του «αδιάφθορου» δισεκατομμυριούχου που ήρθε για να βάλει τάξη, κάτι αντίστοιχο είχε πρωτοεγκαινιάσει ο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία. Η προσπάθεια μέρους ορισμένων διεθνών αστικών Μέσων Ενημέρωσης να προβάλουν στοιχεία του απρόβλεπτου χαρακτήρα του Προέδρου Τραμπ, παρουσιάζοντάς τον ενίοτε σαν γραφικό, απλοϊκό ή και επικίνδυνο, εξυπηρετεί εκείνο το κομμάτι του μηχανισμού του καπιταλιστικού συστήματος που επιδιώκει την ενίσχυσή του με όποιον τρόπο.

Παράλληλα, οι ενδοαστικές δυσκολίες αποκαλύπτονται και από την κλιμακούμενη όξυνση της κόντρας μεταξύ διαφορετικών τμημάτων της αστικής τάξης, όπως φαίνεται και από τον «πόλεμο» που εντείνεται ανάμεσα στο λεγόμενο «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ, τις μυστικές υπηρεσίες και τον Πρόεδρο Τραμπ.

Η έρευνα του ανεξάρτητου ανακριτή με εξουσίες εισαγγελέα, Ρόμπερτ Μιούλερ, με πρόσχημα την πιθανή ανάμειξη της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές του 2016, κρέμεται σαν «δαμόκλειος σπάθη» πάνω από το κεφάλι του Προέδρου Τραμπ και ασκεί έντονα πίεση, όπως κάνουν και οι ανάλογες «έρευνες» αρμόδιων επιτροπών του Κογκρέσου. Μένει, βέβαια, να φανεί εάν στο μέλλον αυτές οι πιέσεις θα φτάσουν μέχρι το σημείο να πάρουν τη μορφή κίνησης μομφής και καθαίρεσης του νέου Προέδρου (impechment), καθώς κατά καιρούς διάφοροι αστοί πολιτικοί σχολιαστές συζητούν το ενδεχόμενο να μην μπορέσει ο Πρόεδρος να ολοκληρώσει έως το 2020 την προεδρική του θητεία ως μία αρκετά σοβαρή πιθανότητα. Τα παζάρια συνεπώς αναμένονται ακόμη σκληρότερα.

Σε κάθε περίπτωση, οι έντονες ενδοαστικές κόντρες εντείνονται ποικιλόμορφα, πριν αλλά και σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Μεταξύ άλλων, αντικατοπτρίζονται στις πολύμηνες και πρωτόγνωρες (για τα δεδομένα των ΗΠΑ) δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Πρόεδρος για να πετύχει κοινοβουλευτικά την έγκριση του υπουργικού του συμβουλίου. Διακρίνονται επίσης και στις δύο αποτυχημένες προσπάθειες να πετύχει στο Κογκρέσο την αντικατάσταση του συστήματος υγείας και ασφάλισης του προκατόχου του Μπαράκ Ομπάμα, που έχει μείνει γνωστό ως Obamacare, γιατί υπάρχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα στο χώρο των εταιρειών που πλουτίζουν από την Υγεία. «Εμπόδια» συναντούν οι προσπάθειες του Προέδρου Τραμπ για χρηματοδότηση του τείχους που σχεδιάζει να κτίσει στα σύνορα με το Μεξικό, ενώ προβλήματα συναντά ακόμη και η περιλάλητη φορολογική μεταρρύθμιση που ζυμώνεται αυτές τις μέρες στο Κογκρέσο, με την οποία επιχειρούνται γενναίες φορο-μειώσεις σε πάμπλουτους και μονοπώλια ώστε να επιστρέψει η έδρα αμερικανικών πολυεθνικών στις ΗΠΑ και μαζί τους ένα μέρος του πολύ μεγάλου κεφαλαίου... Σε δυσμενή θέση παραμένουν τα λαϊκά και μεσαία στρώματα, των οποίων η φορολογία (παρά τις υποσχέσεις του Προέδρου) προβλέπεται σύμφωνα με αναλογιστικές μελέτες του Κογκρέσου να αυξηθεί από 10% έως 27% από το 2019 έως το 2025.

Αναμονή και δράση

Σε φάση αναμονής δείχνουν να είναι επίσης αρκετά από τα μεγαλύτερα μονοπώλια κατασκευών, οδοποιίας, Ενέργειας, μεταφορών, συγκοινωνιών κ.λπ., που αναμένουν εδώ και καιρό το ξεκάθαρο σχέδιο της κυβέρνησης για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών της χώρας ύψους ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Με εξαίρεση ίσως τα μονοπώλια πολεμικών βιομηχανιών, που δεν είναι καθόλου σε φάση αναμονής. Χάρη και στον Πρόεδρο Τραμπ (όπως έγινε προηγούμενα και με τους προηγούμενους Προέδρους Κλίντον, Μπους, Ομπάμα), τα πολεμικά μονοπώλια κάνουν χρυσοφόρες μπίζνες γεμίζοντας τα ντόπια και ξένα οπλοστάσια με φονικά όπλα και πυρομαχικά. Μέσα μόνο στη βδομάδα, για παράδειγμα, Γερουσία και Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκριναν προϋπολογισμό ύψους 700 δισεκατομμυρίων για «αμυντικές» δαπάνες του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2018!

Την ψήφιση τεράστιων κονδυλίων για τα πολεμικά μονοπώλια δεν την πετυχαίνει μόνη της η κυβέρνηση Τραμπ, αλλά με την αγαστή συνεργασία του Κογκρέσου, το οποίο, όπως έκανε και στις προηγούμενες κυβερνήσεις, εγκρίνει χωρίς πολλά - πολλά τεράστια κονδύλια «για την άμυνα και την εθνική ασφάλεια», προς υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στον πλανήτη (Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Αφρική) και στήριξη των λεγόμενων «αντιτρομοκρατικών συνασπισμών». Χαρακτηριστικές ήταν οι μπίζνες εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που έκλεισε ο Πρόεδρος Τραμπ για το στρατιωτικο-βιομηχανικό τραστ, στο πρώτο ταξίδι που έκανε στο εξωτερικό την περασμένη άνοιξη στη Σαουδική Αραβία.

«Ξαναμοίρασμα τράπουλας»

Σε κάθε περίπτωση, ο Πρόεδρος Τραμπ δείχνει αποφασισμένος να «ξαναμοιράσει την τράπουλα» σε διάφορα επίπεδα και να προωθήσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων που τον στηρίζουν με κάθε τρόπο. Με απειλές, με εκβιασμούς, με προστατευτικές εμπορικές πολιτικές, με πιέσεις, με πολεμικές επιχειρήσεις, με υποσχέσεις ή ακόμη και με αντιφατικά μηνύματα, που μπερδεύουν ενίοτε ταυτόχρονα αντιπάλους και συμμάχους.

Ετσι, ενώ αποχωρεί από τη «Διειρηνική Συμφωνία για τη Συνεργασία και το Εμπόριο» (ΤΡΡ), στη συνέχεια επιχειρεί να προωθήσει τα συμφέροντα των αμερικανικών μονοπωλίων με νέες, ενισχυμένες διμερείς συμφωνίες. Ανακοινώνει ότι αποχωρεί από τη διεθνή Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, αλλά αφήνει ταυτόχρονα και ένα περιθώριο για μελλοντικούς ελιγμούς και παζάρια. Αναγκάζει τον Καναδά και το Μεξικό να επαναδιαπραγματευτούν τη «Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Βόρειας Αμερικής» (NAFTA), αξιοποιώντας τη διάθεση μονοπωλίων και από τις άλλες πλευρές για «επικαιροποίηση» της συμφωνίας, σε βάρος βεβαίως των λαϊκών στρωμάτων και στις τρεις χώρες.

πηγή: Ριζοσπάστης