* Το Χρονογράφημα της Δευτέρας: Η αληθινή νίκη...

Γράφει: Μάκης Αντωνόπουλος

Στους τελευταίους Ολυμπιακούς Αγώνεςτου Σιάτλ, 9 αθλητές, όλοι ανάπηροι σωματικά ή πνευματικά, ήταν στην γραμμή εκκίνησης της κούρσας των 100 μέτρων.

Στο σύνθημα της εκκίνησης, η κούρσα ξεκίνησε. Δεν έτρεχαν όλοι αλλά όλοι είχαν την επιθυμία να συμμετέχουν και να κερδίσουν. Έτρεχαν ανά 2, ένα αγόρι έπεσε στην πίστα, έκανε κάποιες τούμπες και άρχισε να κλαίει. Οι άλλοι 8 τον άκουσαν να κλαίει. Επιβράδυναν και κοίταξαν πίσω τους. Σταμάτησαν και άρχισαν να επιστρέφουν πίσω…. ΟΛΟΙ!

• Ένας χρόνος από την εκλογή Τραμπ

Γράφει: Δέσποινα Ορφανάκη*

Ο πρώτος χρόνος από την εκλογή του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ βρίσκει τα μονοπώλια και τις χρηματαγορές σε φάση αυξημένων προσδοκιών, αναμονής και βραχυπρόθεσμων κερδών, εάν κρίνει κανείς από την κατά 16% αύξηση του δείκτη Dow Jones μέσα στο τελευταίο 10μηνο στο χρηματιστήριο της Ν. Υόρκης.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ διαλαλεί, με την παραμικρή αφορμή, ότι οι «τολμηρές» τακτικές του και οι πιέσεις σε αντιπάλους, συμμάχους και πολυεθνικές έχουν αρχίσει να «καρποφορούν», τάχα για «το καλό σκληρά εργαζόμενων Αμερικανών». Θεωρεί επιτυχία της δικής του κυβέρνησης το χαμηλότερο (εδώ και 17 χρόνια) ποσοστό ανεργίας που κυμαίνεται κάτω από το 5%, αποσιωπώντας ότι αυτό οφείλεται στις ελαστικές μορφές εργασίας, στην ημιαπασχόληση και στην καταστροφή εκατομμυρίων μόνιμων θέσεων εργασίας, που μετέτρεψαν πολλούς εργάτες σε «αυτοαπασχολούμενους» ή μισθωτούς πενιχρών αποδοχών, κάτι που ξεκίνησε και από την προηγούμενη κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα.

Ο ίδιος, βέβαια, παραδέχεται ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί εργαζόμενοι «έχουν να δουν αύξηση στους μισθούς τους τα τελευταία 20 χρόνια», όμως τάζει σταδιακές «αυξήσεις», την ώρα που τα μονοπώλια και οι πάμπλουτοι θησαυρίζουν συσσωρεύοντας ακόμη περισσότερο πλούτο σε βάρος των λαϊκών αναγκών...

Γράφει: Νεοκλής Συλικιώτης*

Είναι πολύ σημαντικό για την Κύπρο να φιλοξενεί το συνέδριο της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας δράσης για το δικαίωμα στην κατοικία. Εάν επιτύχουμε συντονισμό στον αγώνα μας θα αποκτήσουμε νέα δυναμική στον αγώνα που δίνουμε ενάντια στις εκποιήσεις, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της γης και ενάντια στην εμπορευματοποίηση της κατοικίας. Με την ανταλλαγή εμπειριών, ως μια γροθιά, θα μπορέσουμε πιο εύκολα να προστατεύσουμε το ανθρώπινο δικαίωμα στην στέγη και να παρεμποδίσουμε την προσπάθεια φτωχοποίησης και εξαθλίωσης των λαών μας από τα ντόπια και ξένα κέντρα αποφάσεων.

Εν μέσω οικονομικής κρίσης και με την επιβολή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της σκληρής λιτότητας στην Ευρώπη, το δικαίωμα στη στέγαση τείνει να επικρατήσει ως ένα εμπορικό καταναλωτικό αγαθό-εργαλείο για κερδοσκοπία. Ως αποτέλεσμα γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες του κανιβαλισμού των τραπεζίτων εις βάρος των ανθρώπων που εξαναγκάστηκαν να γίνουν δανειολήπτες. Έτσι και στην Κύπρο ως αποτέλεσμα του ξηλώματος του κοινωνικού κράτος, των τροποποιήσεων των σχετικών δικλείδων ασφαλείας στα διάφορα νομοθετήματα, του κουρέματος των μικροοφειλετών και της κοινωνικοποίησης των ζημιών των τραπεζών, η οικογενειακή στέγη αλλά και η μικρή οικογενειακή επιχείρηση μετατρέπεται σε εμπόρευμα-αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους τραπεζίτες και τους ιδιώτες επενδυτές.

• «Η χώρα μου είναι ένα προϊόν, προσφέρω ένα προϊόν που λέγεται Περού»...

Γράφει: Κώστα Λουλουδάκης (Ιουλιανός)*

Έχετε ακούσει το όνομα Αλμπέρτο Φουτζιμόρι;

Το θέμα όμως δεν είναι αν το έχετε ακούσει, αλλά από δω και πέρα να μην το αγνοήσετε ανοήτως...

Ο Φουτζιμόρι, εκτός από πρόεδρος του Περού, ήταν για μια ολόκληρη δεκαετία το «πρότυπο ηγέτη» του μεγάλου αφεντικού της Γής και το «αγαπημένο παιδί» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενώ τα φιλελεύθερα προγράμματα δομικής προσαρμογής που εφάρμοζε προκαλούσαν ρίγη σεβασμού σε όλα τα τσιράκια των «ελεύθερων αγορών». Ο ίδιος ο Φουτζιμόρι δήλωνε πως «Η χώρα μου είναι ένα προϊόν, προσφέρω ένα προϊόν που λέγεται Περού».(Εντουάρτο Γκαλεάνο: «Ένας Κόσμος Ανάποδα», σελ. 178 Εκδόσεις Πιρόγα). Έτσι, κατάφερε να ιδιωτικοποιήσει όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις και να θέσει τα θεμέλια για την «ελεύθερη αγορά».

Συμμετοχή σε αυτήν την φιλελεύθερη μεταμόρφωση μιας χώρας σε προϊόν των αγορών είχε η πρώην βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Έλενα Παναρίτη. Η εξαιρετική κυρία Παναρίτη ως εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Τράπεζας πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως η μεταρρύθμιση του Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απονεμήθη η διάκριση της διεθνούς βέλτιστης πρακτικής και καινοτομίας. Η γεννημένη μέσα στην φιλελεύθερη αριστεία και στις  νεοφιλελεύθερες δοξασίες Έλενα Παναρίτη κατέκτησε την παγκόσμια διάκριση, γιατί εργάστηκε με ζήλο για την δημιουργία «ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος», δημιουργώντας κτηματολόγιο και επίσημους τίτλους ιδιοκτησίας στο Περού.