Γράφει: Παναγιώτης Θεοδωρόπουλος*

Το 1933, η τότε νεοσύστατη αυτοκινητοβιομηχανία Πόρσε ήταν στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Ο ιδρυτής της, Φέρντιναντ Πόρσε, αναζητά κεφάλαια για να σώσει την εταιρεία του. Απευθύνεται στους Ναζί. Το Μάη του 1933 συναντά τον Χίτλερ. Το «θαύμα» της Πόρσε ξεκινά. Ο Φ. Πόρσε αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα των Γερμανών κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι μέσω των «δεσμών αίματος» που δημιούργησαν με το Ναζιστικό κόμμα, «έχτισαν» τις «αυτοκρατορίες» τους.

Στις σχέσεις του Φ. Πόρσε με τους Ναζί, ρίχνει φως  το νέο βιβλίο του γνωστού ιστορικού Βόλφραμ Πιτά, με τον τίτλο «Πόρσε: από γραφείο σχεδιασμού σε παγκόσμια εταιρεία».  Σύμφωνα με τον ιστορικό, ο Φέρντιναντ Πόρσε διεκδίκησε επιχορηγήσεις, τις οποίες ο Χίτλερ σχεδίαζε να διαθέσει αποκλειστικά στην Daimler-Benz. Όμως ο Γερμανός μηχανολόγος κατάφερε να πείσει τον Ναζί ηγέτη και έτσι ένα μεγάλο μέρος της κρατικής βοήθειας διοχετεύθηκε τελικά σε ένα πρόγραμμα σχεδιασμού αγωνιστικών αυτοκινήτων, στο οποίο συμμετείχε η Πόρσε.

Οι επιχορηγήσεις απέτρεψαν τη χρεοκοπία της γερμανικής εταιρίας. Αυτή όμως ήταν μόνο η αρχή. Ο Φέρντιναντ Πόρσε, το 1937, γίνεται μέλος του Ναζιστικού κόμματος και στην πορεία τοποθετείται ανάμεσα στους συμβούλους του Χίτλερ. Όπως προκύπτει από το βιβλίο, το οποίο αποτελεί την πρώτη επιστημονική έρευνα για τα πρώτα βήματα του Φέρντιναντ Πόρσε και του «εναγκαλισμού» του με τους ναζί, δεν χωρά αμφιβολία ότι την συγκεκριμένη περίοδο ο κύκλος εργασιών της Πόρσε εκτοξεύθηκε.

• Διπλό Έψιλον – Οι Μινωίτες Ήξεραν τα Πάντα για το Σύμπαν;

Γράφει Μάκης Αντωνόπουλος:

Την πεποίθησή του ότι οι Μίνωες είχαν μεγάλη αστρονομική γνώση εκφράζει για μία ακόμα φορά ο διδάκτορας, ερευνητής αιγαιακών γραφών Μηνάς Τσικριτσής. Όπως τόνισε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο δρ. Τσικριτσής μετρώντας σε κάθε παράσταση τις κουκίδες που περιβάλλουν τους πελέκεις μπορεί να γίνει ένας άμεσος συσχετισμός με την ετήσια κίνηση του Ήλιου, ώστε να γίνει κατανοητό το κοσμολογικό Μινωικό μοντέλο, με τον συμβολισμό του διπλού πέλεκυ και τον παράξενο συμβολισμό των δυο έψιλον τα οποία εμφανίζονται δίπλα από το μινωικό θρόνο αλλά και χαραγμένο στο έδαφος σε πολλές πομπικές πλάκες.

Ένα από τα θρησκευτικά Μινωικά σύμβολα είναι ο διπλός πέλεκυς, όπως και ο σταυρός σήμερα στον Χριστιανισμό. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι οι «Λυδοί γάρ ‘λάβρυν’ τoν πέλεκυν ονομάζουσι» και ίσως από την λέξη Λάβρυς να προέρχεται η λέξη λαβύρινθος = οίκος του λάβρυος, σημειώνει ο δρ. Τσικριτσής.

Γράφει: Χρ. Ανδρέου*

Τόσα χρόνια μας κορόιδευαν και ψευδολογούσαν ότι τάχατες δεν χρειαζόμαστε άλλα ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα γιατί είχαμε χαμηλό ποσοστό κρουσμάτων καρκίνου, 40% του μέσου όρου της Ευρώπης μας έλεγαν, ή 2% ετησίως ενώ στην Ευρώπη είναι 4.1%-4,5%. Εμείς δε που τα καταγγέλλαμε, μάς απέδιδαν ένα σωρό επίθετα, γιατί αυτοί ήταν επιστήμονες και ξέρουν (πως να ψευδολογούν). Τώρα που σχεδόν διέλυσαν τα Κρατικά Ογκολογικά, με δήθεν σοβαρότητα, μάς λένε ότι χρειαζόμαστε κι άλλα πολλά ακτινοθεραπευτικά για να καλυφθούν οι ντόπιες ανάγκες των Καρκινοπαθών αλλά και του ιατρικού τουρισμού που θααααα φέρουμε.

• Ένα βιβλίο για την αισιόδοξη προοπτική της Ιστορίας

Γράφει: Σοφία Χουδαλάκη*

«Ιστορία και Κομμουνισμός», το νέο βιβλίο του Περικλή Παυλίδη, επίκουρου  καθηγητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ένα βιβλίο-μελέτη για το πρώτο Κομμουνιστικό εγχείρημα του 20ου αιώνα, θεμελιωμένο στη θέση του συγγραφέα ότι «από τη δραματική και μεγαλειώδη ιστορική εμπειρία της Οκτωβριανής Επανάστασης και της οικοδόμησης της Σοβιετικής Ένωσης πρέπει να κρατήσουμε την επιβεβαίωση της ιδέας ότι η ζωή αποκτά αληθινό νόημα και μέγιστη ομορφιά, όταν είναι αφιερωμένη στην πανανθρώπινη πρόοδο και ευημερία, όταν υπηρετεί την υπόθεση της κομμουνιστικής ενοποίησης της ανθρωπότητας».

Η μελέτη του Περικλή Παυλίδη μόλις ξεκίνησε να κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις ΚΨΜ, και έχει ήδη ανοίξει τη συζήτηση για το ζήτημα του Κομμουνισμού, όπως αυτό ετέθη από τους θεωρητικούς του μαρξισμού, όπως αναδείχτηκε από την πορεία οικοδόμησης του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ένωση και όπως τίθεται σήμερα, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά την ανατροπή του πρώτου σοσιαλιστικού καθεστώτος. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην κερκυραϊκή εφημερίδα Ενημέρωση (φύλλο 19/10/2017, http://enimerosi.com/), ο συγγραφέας υποστηρίζει και αιτιολογεί με σαφήνεια τη διαχρονικότητα του ζητήματος του σοσιαλισμού/κομμουνισμού.