Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*

Δεν έχω πρόβλημα με καμιά καινοτομία. Το πρόβλημα προκύπτει απ' την κενολογία περί αυτής. Τα δημοκρατικά ευρωπαϊκά κι αμερικανικά παρτάλια του πλούτου τη χρησιμοποιήσανε σαν τυράκι στη φάκα της υπεραξίας. Παγιδεύουν όλη τη φρεσκάδα, τις agooglάριστες ιδέες εκατομμυρίων ανθρώπων, κυρίως νέων, όπου Γης και την κατευθύνουν στην τσέπη τους με τρόπο κυνικό, βαθιά εκμεταλλευτικό.

Η απάτη ξεκινάει με τη διαβεβαίωση ότι υπηρετώντας την αγορά και όχι τους ανθρώπους οι καινοτόμοι θα ξεφύγουν από την ένταξή τους σ' ένα τεράστιο υπερμορφωμένο μεταβιομηχανικό προλεταριάτο. Έρχεται κι ένας ιδιόκτητος των πολυεθνικών οργανισμός ή σύνδεσμος που τους βραβεύει, ένας ηγετίσκος που τάχα μου δήθεν χαλαρώνει εντυπωσιασμένος σε ζωντανή κουβεντούλα μαζί τους (live chat) και η αγορά πάει μπροστά κατασκευάζοντας μιλιούνια μικρούς εκμεταλλευτές με την υπόσχεση ότι θα γίνει μεγάλη.

Γράφει: Ισαάκ Σούσης*

Φυσάει και έβαλε και ψύχρα
έτσι σαν μια δικαιολογία
Στον κόσμο αυτόν έχω αργία
το που και αν θα εργαστώ
δεν μου το λένε τα δελτία

• Ή, όταν η... γηραιότερη πρόσφυγας του κόσμου κινδυνεύει με απέλαση*

“Όμορφος” κόσμος -ή, λέτε, άμορφος, ίσως και δύσμορφος;- δυτικά πλασμένος. Σχήμα λόγου; Όχι, δα... Και ιδού γιατί:

Γεννημένη το 1910 η Μπιμπικάλ Ουζμπέκ από το Αφγανιστάν είναι η γηραιότερη πρόσφυγας στον κόσμο, τώρα όμως οι αρχές της Σουηδίας, όπου έφτασε το 2015, αποφάσισαν να την απελάσουν.

Το φθινόπωρο του 2015 η Ουζμπέκ προκάλεσε το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης όταν, στο απόγειο της προσφυγικής κρίσης, έφτασε στη Σουηδία αφού πέρασε από την Τουρκία στην Ευρώπη και από εκεί διασχίζοντας την Κροατία και τη Γερμανία στην πλάτη του γιου και του εγγονού της βρέθηκε στη Σουηδία.

Ωστόσο η αίτηση για την παροχή ασύλου που είχε υποβάλει η οικογένειά της απορρίφθηκε, γεγονός που σημαίνει ότι λίγες εβδομάδες προτού γίνει 107 ετών η Ουζμπέκ θα πρέπει να επιστρέψει στο Αφγανιστάν.

* Στη Μιανμάρ, ενώ σχεδόν 400 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις συγκρούσεις που έχουν ξεσπάσει στο βόρειο τμήμα της Πολιτείας Ραχίν

Περίπου 120.000 εκτοπισμένοι, κυρίως μουσουλμάνοι Ροχίνγκια, που ζουν σε καταυλισμούς στην Πολιτεία Ραχίν της Μιανμάρ δεν λαμβάνουν επισιτιστική και υγειονομική βοήθεια, αφού ο ΟΗΕ και άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις ανέστειλαν τις επιχειρήσεις τους στην περιοχή μετά τις κατηγορίες της κυβέρνησης ότι στηρίζουν τους αντάρτες.

Σχεδόν 400 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις συγκρούσεις που έχουν ξεσπάσει στο βόρειο τμήμα της Πολιτείας, αφού αντάρτες Ροχίνγκια επιτέθηκαν εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας πριν μία εβδομάδα, με την αστυνομία και τον στρατό να απαντούν με σκληρή καταστολή. Οι συνέπειες των συγκρούσεων έχουν επεκταθεί μέχρι και την πρωτεύουσα της Πολιτείας, τη Σίτουε που βρίσκεται πιο νότια, όπου περίπου 90.000 Ροχίνγκια ζουν σε καταυλισμούς από το 2012 οπότε διαθρησκευτικές συγκρούσεις ξέσπασαν στην πόλη, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν σχεδόν 200 άνθρωποι.

Επιπλέον 30.000 Ροχίνγκια έχουν βρει καταφύγιο αλλού στην Πολιτεία Ραχίν, ενώ ένας μικρός αριθμός βουδιστών που επίσης εκτοπίστηκαν από τα βίαια επεισόδια του 2012 ζουν σε άλλους καταυλισμούς.