Γράφει: Αλεξάνδρα Χαραλάμπους*

Αλήθεια, πόσο κοντά ήμασταν (και) αυτήν τη φορά σε λύση στο Κυπριακό στον Κραν Μοντανά της Ελβετίας; Η Τουρκία αλήθεια προσήλθε για να δώσει λύση ή για να εξασφαλίσει το «ναυάγιο»; Τι λύση προσφέρθηκε και απορρίφθηκε «άδικα», όπως ισχυρίζονται κάποιοι σε Κύπρο και Ελλάδα, σπεύδοντας να δικαιολογήσουν την Τουρκία; Η πλήρης αλήθεια είναι γνωστή μόνο σε όσους συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις.

Ο πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ, Νίκος Κατσουρίδης, ο οποίος υπήρξε στο παρελθόν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Κύπρου, καθώς επίσης και επικεφαλής της Επιτροπής Μελέτης του Κυπριακού του κόμματος, μιλά στην «ΕΠΕΝΔΥΣΗ» για τους στόχους της Τουρκίας στο Κυπριακό, τον ρόλο των διαπραγματευτών, αλλά και για το τι μέλλει γενέσθαι...

• Περίπου τα μισά όπλα που εξήγαγαν οι ΗΠΑ, τα έστειλαν στη Μέση Ανατολή αποκομίζοντας τεράστια κέρδη από τις συχνές συρράξεις εκεί, τους πολέμους, τον θάνατο και τον φόβο

Τρελά κέρδη αποκόμισαν τα τελευταία πέντε χρόνια οι εταιρείες παραγωγής βαρέων όπλων και οπλικών συστημάτων, παρά την ύφεση και τη χαμηλή ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας.

Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιοποίησε τα τέλη του Φλεβάρη το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών της Στοκχόλμης για την Ειρήνη (SIPRI), το παγκόσμιο εμπόριο όπλων εκτοξεύθηκε την πενταετία 2012-2016 στο υψηλότερο επίπεδο από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Συγκεκριμένα, η διακίνηση βαρέων όπλων και οπλικών συστημάτων (πύραυλοι, αεροσκάφη, υποβρύχια και αντιαεροπορικά συστήματα) αυξήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο από το 1990 γεμίζοντας με απίστευτα κέρδη τις τσέπες των ιδιοκτητών αυτών των εταιρειών.

Με όποια πλευρά, παράταξη ή... στρατόπεδο είναι κάποιος στη συριακή κρίση, τα στοιχεία συγκλονίζουν -όπως συγκλονίζει κι η φωτογραφία- τους πάντες: πάνω από 330.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από την έναρξη του πολέμου στη Συρία το 2011, εκ των οποίων σχεδόν 100.000 άμαχοι, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται πάνω από 18.000 παιδιά και περίπου 11.500 γυναίκες.  

Τον νεότερο τραγικό απολογισμό έδωσε στη δημοσιότητα η μη κυβερνητική οργάνωση Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αναφέροντας μεταξύ άλλων τα εξής: 

Το Παρατηρητήριο μπόρεσε να τεκμηριώσει τον θάνατο 331.765 ανθρώπων στη συριακή επικράτεια, μεταξύ αυτών 99.617 άμαχων, το διάστημα από την 15η Μαρτίου του 2011 έως την 15η Ιουλίου του 2017... Μεταξύ των άμαχων βρίσκονται 18.243 παιδιά και 11.427 γυναίκες.

Γράφει: Σοφια Χουδαλάκη*

Στο δεύτερο μισό της 4^ηςδεκαετίας ξετυλίχτηκε στην Ισπανία ένοπλος αγώνας ανάμεσα στη δημοκρατία και στο φασισμό. Αρχισε σαν εμφύλιος πόλεμος που τον προκάλεσε η ανάπτυξη των εσωτερικών κοινωνικών αντιθέσεων στη χώρα και μετά την ιταλογερμανική επέμβαση και την ανοχή που έδειξαν τα δυτικά κράτη απέναντι στους φασίστες, έγινε εθνικοεπαναστατικός πόλεμος με τεράστια διεθνή σημασία.

Με τη νίκη του Λαϊκού Μετώπου (δημοκρατικοί, σοσιαλιστές, κομμουνιστές) στις εκλογές στις 16 Φλεβάρη του 1936 αρχίζει και η φασιστική συνωμοσία. Αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωσή της έπαιζαν οι μεγιστάνες του χρηματιστικού κεφαλαίου, η αριστοκρατία των γαιοκτημόνων, ο ανώτερος κλήρος και η ηγεσία του στρατού. Κύριοι ηγέτες της συνωμοσίας ήταν οι στρατηγοί Σαν Χούρχο, Φράνκο και Μόλα.