Ο συριακός στρατός, επικουρούμενος από τις σφοδρούς βομβαρδισμούς που εξαπολύει η πολεμική αεροπορία της Ρωσίας, πήρε υπό τον έλεγχό του μια σειρά πετρελαιοπηγών στο νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας Ράκα το Σάββατο, καθώς οι μαχητές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος συνεχίζουν να αντιστέκονται υπερασπιζόμενοι τα εδάφη που παραμένουν υπό τον έλεγχό τους στην χώρα.

Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ikhbariyah επικαλέστηκε μια πηγή από τον στρατό, σύμφωνα με την οποία οι κυβερνητικές δυνάμεις κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές Ουαχάμπ, αλ Φαχντ, Ντμπαϊσάν, αλ Κσιρ, Αμπου αλ Κατάτ και Αμπου Κατάς όπως και πολλά άλλα χωριά στην περιοχή.

* Η άφιξη του πλοίου - γεωτρύπανου «West Capella» στην κυπριακή ΑΟΖ έφερε ξανά στην επιφάνεια τις βαθιές ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που αφορούν όλη την περιοχή

Σκηνικό συνδεδεμένο με την όξυνση ευρύτερων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών είναι αυτό που διαμορφώνεται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπου οι σχεδιαζόμενες γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) έριξαν νέο «λάδι στη φωτιά» των αντιλαϊκών μεθοδεύσεων, σε πολλά επίπεδα.

Τα ξημερώματα της περασμένης Τετάρτης έφτασε στην κυπριακή ΑΟΖ το πλοίο - γεωτρύπανο «West Capella» («Γουέστ Καπέλα»), για λογαριασμό της κοινοπραξίας του ιταλικού κολοσσού «ΕΝΙ» («Ενι») και του γαλλικού «Total» («Τοτάλ»), που έχουν άδεια ερευνών και γεωτρήσεων στο «οικόπεδο 11». Το πλοίο ήρθε ελάχιστες μέρες μετά την ολοκλήρωση - χωρίς αποτέλεσμα - της Διάσκεψης για το νέο διχοτομικό σχέδιο για την Κύπρο στην Ελβετία, που είχε κι αυτή με τη σειρά της φέρει στην επιφάνεια βαθιές αντιθέσεις και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, που επιδρούν πολλαπλά στις ισορροπίες σε όλη την περιφέρεια.

* Ξεδιάντροπος και προκλητικός ο Μπουλέντ Γκεντικλί, πρωτοσούμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν

Η Τουρκία επιθυμεί ειρήνη και ευημερία στην Κύπρο και γι’ αυτό ο τουρκικός στρατός θα συνεχίσει να βρίσκεται στο νησί! Αυτό υποστήριξε προκλητικά και ξεδιάντροπα, ο πρωτοσύμβουλος της τουρκικής προεδρίας, Μπουλέντ Γκεντικλί κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στα κατεχόμενα για την επέτειο της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία.

Όπως μεταδίδει το ΚΥΠΕ από τα κατεχόμενα, την εκδήλωση, έξω από την λεγόμενη πρεσβεία της Τουρκίας στην κατεχόμενη Λευκωσία, πραγματοποίησε η πλατφόρμα «15η Ιουλίου, Δημοκρατική Νίκη και Πλατφόρμα Μνήμης Μαρτύρων».

Γράφει: Ισαάκ Σούσης*

Παίρνει ο άλλος δέκα, είκοσι τραγούδια,  που είναι ολοφάνερη (και εξάλλου δεν κρύφτηκε) η προέλευσή τους και βγάζει μούφα όλο το έργο του Σαββόπουλου, και μέσα στο έργο συμπεριλαμβάνεται και η ικανότητά του σαν περφόρμερ. Ενώ ο Χατζιδάκις ας πούμε, κάθε χρόνο που συμπληρώνει σαν πεθαμένος, όλο και πιο της αριστεράς γίνεται και ως εκ τούτου δεν έχει κατακλέψει το μουσικό σύμπαν, από Μίκλος Ρόζα μέχρι τους κλασικούς.

Όμως, ακριβώς, το θέμα (με μπόλικα επί μέρους θέματα) είναι αλλού. Στο ότι ο Σαββόπουλος προσφέρει μια επίφαση προοδευτικότητας, ενώ προ πολλού είναι ενσωματωμένος. Ότι  έχει ξεχειλώσει το εμπόριο των ιδεών, εμπορευόμενος το γόνιμο παρελθόν του επί μακρόν. Ότι δεν τραγούδησε, όπως ο προσφιλής Καλατζής, τον «Σταμούλη τον λοχία», για να τον συμπεριλάβεις στο προ-πολιτικό στάδιο της τέχνης. Πάντα είχε θέσεις και μοίραζε αξιώματα και ποινές, σε αντίθεση με το προχθεσινό στάδιο, που μοίρασε χαμόγελα και ζαχαρωμένα τραγουδάκια άλλων, που κάποτε απέρριπτε μετά βδελυγμίας, αλλά η πολιτική οικονομία τον δίδαξε να τα σέβεται.