* Εκατόν ενενήντα επτά χρόνια από τη γέννηση της κορυφαίας αυτής μορφής του κομμουνιστικού κινήματος

Φριντριχ Ένγκελς (28 Νοεμβρίου 1820 – 5 Αυγούστου 1895),μια κορυφαία μορφή του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Μαζί με τον Καρλ Μαρξ θεμελίωσαν τον επιστημονικό κομμουνισμό, έγραψαν κι έδρασαν για την κοινωνική απελευθέρωση του ανθρώπου από τα καπιταλιστικά δεσμά. Ο Ένγκελς και ο Μαρξ έδωσαν θεωρητική μάχη ενάντια στην ιδεαλιστική φιλοσοφία, τεκμηριώνοντας την υλιστική διαλεκτική. Ο Ένγκελς δεν ήταν μόνο μια από τις σημαντικότερες μορφές του πνεύματος, ήταν κι επαναστάτης στην πράξη, αφού πήρε μέρος σε πολλές επαναστατικές εξεγέρσεις, όπως στη Γερμανία και στη Γαλλία.

Ο Φρίντριχ Ένγκελς είχε πλούσιο συγγραφικό έργο. Επιλέγουμε να αναδημοσιεύσουμε σήμερα ένα εκτενές απόσπασμα από το έργο του «Η εξέλιξη του σοσιαλισμού από την ουτοπία στην επιστήμη» (οι υπογραμμίσεις δικές μας), θέλοντας να καταδείξουμε πως η κοινωνική απελευθέρωση του ανθρώπου, η κομμουνιστική προοπτική,  δεν είναι ένα γενικό «όραμα», αλλά «το πήδημα της ανθρωπότητας από το βασίλειο της ανάγκης στο βασίλειο της ελευθερίας» (Ένγκελς):

«Από τότε που εμφανίστηκε στην ιστορική σκηνή ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, μονωμένα πρόσωπα ή και ολόκληρες αιρέσεις συχνά φαντάζονταν λίγο-πολύ θολά σαν μελλοντικό ιδεώδες το πέρασμα στην κατοχή της κοινωνίας όλων των μέσων παραγωγής. Όμως αυτό θα γίνει μπορετό, θα γίνει ιστορική ανάγκη μοναχά όταν θα υπάρχουν οι πραγματικοί όροι της πραγμάτωσης του. Το πέρασμα αυτό, όπως και κάθε άλλη κοινωνική πρόοδος, μπορεί να γίνει όχι με την κατανόηση ότι η ύπαρξη των τάξεων αντιφάσκει στη δικαιοσύνη, την ισότητα κτλ., όχι με την απλή επιθυμία της κατάργησης των τάξεων, αλλά με ορισμένους νέους οικονομικούς όρους.

Γράφει: Χρ. Ανδρέου*

- Όταν οι Θεσμοί και οι πολιτικοί φοβούνται τους τραπεζίτες και αποσιωπούν ότι έχει να κάνει μαζί τους και αφήνουν τα σάπια να μας κλέβουν, ακόμη και τις ζωές μας, ενώ η ομερτά κυριαρχεί σ’ όλους τους τομείς της κοινωνίας.
- Όταν οι υπεύθυνοι για την Υγεία μάς παραπλανούν και αποκρύβουν τις αλήθειες, μας θεωρούν χάννους που εύκολα πέφτουμε στα αγκίστρια τους.
- Όταν ένα  κράτος αντί να βλέπει και να υπηρετεί τους πολίτες του, βλέπει πώς να εξυπηρετήσει μια φούχτα εμπόρους και κερδοσκόπους της υγείας, τότε έρχονται στο μυαλό μας τα αυτά που έγραφε το 1896 ο μέγιστος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για τα τεκταινόμενα επί των ημερών του:

* Σύμφωνα με ανάλυση του περιοδικού Σπίγκελ, που δημοσιεύθηκε χθες στην ιστοσελίδα του

Το σενάριο να είναι ο Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εξωτερικών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, εξετάζει ανάλυση του περιοδικού Σπίγκελ, που δημοσιεύθηκε χθες στην ιστοσελίδα του.

Όπως μεταδίδει από το Βερολίνο ο ανταποκριτής του ΚΥΠΕ, Παντελής Βαλασόπουλος, αναφέρει σχετικά το περιοδικό, στις διαπραγματεύσεις Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών για τη δημιουργία νέας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, είναι σίγουρο πως «μήλο της έριδος» θα αποτελέσει το υπουργείο Οικονομικών, καθώς θεωρείται το σπουδαιότερο κυβερνητικό αξίωμα μετά την Καγκελαρία. Είναι δε σίγουρο πως οι Σοσιαλδημοκράτες θα κάνουν αυτή τη φορά τα πάντα προκειμένου να το κατακτήσουν.

Το Σπίγκελ προχωρώντας στην ανάλυση του, υποστηρίζει πως εάν τελικά οι Σοσιαλδημοκράτες πάρουν το υπουργείο Οικονομικών, ο πιθανότερος υπουργός θα είναι ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.

* Παρουσιάστηκε χθες στον τ/κ Τύπο, αφού ταυτοποιήθηκε πρόσφατα

Η ιστορία - “οδοιπορικό” του Χουσείν Ρουσό, γνωστού ποδοσφαιριστή και καθηγητή γυμναστικής στην τ/κ κοινότητα, που σκοτώθηκε στην Ομορφίτα στις 25 Δεκεμβρίου 1963 και τα οστά του βρέθηκαν στην καρδιά της κατεχόμενης Λευκωσίας, στον κήπο του Τεκκέ όπου η ΔΕΑ διενήργησε εκταφές, παρουσιάζεται χθες από τουλάχιστον δύο τ/κ εφημερίδες.

Όπως μεταδίδει το ΚΥΠΕ, η «Αφρίκα» έχει την ιστορία κύριο θέμα και γράφει ότι τα οστά του Ρουσό εντοπίστηκαν σε τάφο που έγραφε άγνωστος. Είχαν, αναφέρει, μεταφερθεί εκεί από ομαδικό τάφο που είχαν κάνει οι Ε/κ στον Άγιο Βασίλειο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η σορός του Ρουσό αφού σκοτώθηκε, μεταφέρθηκε τότε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και οι Ε/κ είχαν ειδοποιήσει τους Τ/κ, όπως έπρατταν συνήθως, να την πάρουν. Κανείς όμως δεν εμφανίστηκε για να παραλάβει τη σορό του Ρουσό, έτσι θάφτηκε σε ομαδικό τάφο στον Άγιο Βασίλειο.

Όταν ο ομαδικός τάφος άνοιξε στον εν λόγω χώρο, τα οστά του Ρουσό μεταφέρθηκαν στον κήπο του Τεκκέ και θάφτηκαν κάτω από την επιγραφή «άγνωστος». Η Αφρίκα σημειώνει ότι για χρόνια αιωρείται στην τ/κ κοινότητα το ερώτημα γιατί δεν βρέθηκε ποτέ ο Χουσείν Ρουσό.