Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Διευκρίνηση πρώτη: Κατά πρώτον ζητώ συγνώμη για την αναφορά στον τίτλο «ο γιος της πουτάνας», αλλά διευκρινίζω πως η φράση αυτή δεν είναι δική μου, αλλά του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Διευκρίνηση δεύτερη: Ξεκαθαρίζω ότι η θέση μου για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τον εκεί διεξαγόμενο πόλεμο είναι κάθετα και οριζόντια ενάντια και στα δύο. Με εκφράζει δε απόλυτα αυτό που ανέφερε την περασμένη βδομάδα η δημοφιλής τραγουδίστρια Νατάσσα Μποφίλιου (φωτό κέντρο δεξιά): «Η θέση μου είναι ολιστική ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Για μένα αυτό είναι το αίτημα. Καταδικάζω την άθλια εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία. Είμαι με τους Λαούς και τους πρόσφυγες που άλλη μια φορά στην ιστορία πληρώνουν το τίμημα για τα συμφέροντα των ισχυρών. Είμαι με την αλληλεγγύη. Δεν επιθυμώ καμία εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας».

Κι αφού ξεκαθαρίσαμε τα βασικά, να έλθω στο δια ταύτα. Τον γρίφο, δηλαδή -όσο βέβαια είναι γρίφος- που κρύβει -αν τον κρύβει- ο τίτλος του σημερινού εν τύποις πονήματος. Και πρωτίστως ποια η σχέση των κυπριακών ΜΜΕ με την Ουκρανία, τον Μπάιντεν και την αναφορά του σε «γιο της πουτάνας».

• Και από αυτούς που διακήρυτταν ανένδοτο “εθνικό” αγώνα για «ένωση και μόνο ένωση», αλλά προσχεδιασμένα στόχευαν στη διπλή ένωση...

Του Κύπρου Κουρτελλάρη*

Η έκδοση του βιβλίου «Απρίλης 1964: Η (εγ)κατάληψη της Ονίσιας - Από αυτούς που τάχθηκαν να την… προστατεύσουν», στόχο είχε να φωτιστεί πλήρως η σκοτεινή εκείνη περίοδος. Και να καταγραφεί η ιστορία -η οποία ασφαλώς δεν αφορούσε μόνο την Ονίσια και το γειτονικό Δίκωμο, αλλά ολόκληρη την Κύπρο και το λαό μας- όπως ακριβώς διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στα πρώτα χρόνια του ανεξάρτητου δικοινοτικού κυπριακού κράτους και που οδήγησαν στα αιματηρά γεγονότα του 1963/64.