11 Νοέμβριου 1918: Το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Οι όροι της ανακωχής που πρότειναν οι νικητές στους Γερμανούς, ήταν ιδιαίτερα σκληροί. Στη γερμανική αντιπροσωπεία δόθηκε προθεσμία τριών μερών για να απαντήσει. Στο διάστημα των τριών μερών οι Γερμανοί διπλωμάτες επιχείρησαν να βελτιώσουν τους όρους. Το βασικό τους επιχείρημα ήταν πως έπρεπε να διατηρηθεί ένα σημαντικό μέρος του γερμανικού στρατού για την αντιμετώπιση του «μπολσεβίκικου κινδύνου». Οι σύμμαχοι, όπως ήταν φυσικό, έδειξαν κατανόηση.

Μέσα στους όρους της ανακωχής περιλαμβάνονταν και σημεία που στρέφονταν ευθέως κατά της Σοβιετικής Ρωσίας. Παραδείγματος χάριν, το άρθρο 12 προέβλεπε πως τα γερμανικά στρατεύματα θα εγκαταλείψουν το ρωσικό έδαφος μόνο όταν «οι σύμμαχοι θα κρίνουν πως έφτασε γι’ αυτό η στιγμή, αφού πάρουν υπόψη τους την εσωτερική κατάσταση στα εδάφη αυτά». Το άρθρο 16 όριζε πως «για την τήρηση της τάξης» οι σύμμαχοι θα έχουν το δικαίωμα να μένουν ελεύθερα στα ανατολικά εδάφη που θα άφηναν οι Γερμανοί.

Στις 11 Νοέμβρη, το πρωί, η γερμανική αντιπροσωπεία υπέγραψε την πράξη ανακωχής. Οι πολεμικές επιχειρήσεις τελείωναν με την ολοκληρωτική ήττα της Γερμανίας και των συμμάχων της.

Η ανακωχή της Κομπιέν προσδιορίζει το τυπικό τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου που διήρκεσε από το 1914 ως το 1918. Στον πόλεμο αυτό πήραν μέρος 34 κράτη με συνολικό πληθυσμό πάνω από ένα δισεκατομμύριο, δηλαδή το 67% του συνολικού πληθυσμού της Γης. Υπό τα όπλα ήταν 70 εκατομμύρια άνδρες. Οι νεκροί ξεπέρασαν τα 10 εκατομμύρια και πάνω από 20 εκατομμύρια υπολογίστηκαν οι τραυματίες. Από την άποψη των απωλειών, στην πρώτη γραμμή ήταν η Ρωσία με 2.300.000 νεκρούς στρατιώτες στα πεδία των μαχών.

Η Γερμανία είχε 2 εκατομμύρια νεκρούς, η Αυστρουγγαρία 1,4 εκ., η Γαλλία 1,383 εκ., η Αγγλία 747 χιλ., η Ιταλία 700 χιλ. και οι ΗΠΑ 53 χιλ.

Οι πολεμικές επιχειρήσεις έγιναν σε έδαφος που η έκτασή του ξεπερνούσε τα 4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μόνο οι καθαρά στρατιωτικές δαπάνες των εμπολέμων κρατών έφτασαν τα 208 δισεκατομμύρια δολάρια.

Στην πλάτη των εργαζομένων έπεσαν αναρίθμητα βάρη. Το βιοτικό επίπεδο των εργατών έπεσε πολύ χαμηλά, οι όροι εργασίας χειροτέρευσαν πολύ, η εκμετάλλευση δυνάμωσε. Από την άλλη μεριά ο πόλεμος ήταν μια πολύ προσοδοφόρα πηγή για τους κεφαλαιοκράτες που τα κέρδη τους αυξήθηκαν σε πρωτοφανέρωτη έκταση. 

Ο πόλεμος δεν στερέωσε το καπιταλιστικό σύστημα, όπως λογάριαζαν οι ιθύνοντες ιμπεριαλιστικοί κύκλοι, αλλά αντίθετα το εξασθένισε πάρα πολύ και όξυνε όλες τις αντιθέσεις του. Το βάθος των αντιθέσεων αυτών φάνηκε καθαρά όταν οι νικήτριες δυνάμεις άρχισαν να εφαρμόζουν τα σχέδια τους για το μεταπολεμικό μοίρασμα του κόσμου. 

Αναδημοσίευση από Ημεροδρόμο - Πηγή: Παγκόσμια Ιστορία της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.