Να αναγεννηθεί η Σοσιαλδημοκρατία και η προοδευτική σύγκλιση
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Από τον Φρίντριχ Έρμπερτ και τον Λεόν Μπλαμ μέχρι σήμερα η Σοσιαλδημοκρατία έχει υποστεί πολλές μεταμορφώσεις και ανέκαθεν σηματοδότησε την πολιτική ιδεολογία και τον πολιτικό χώρο ανάμεσα στην φιλελεύθερη συντηρητική Δεξιά και την ριζοσπαστική ή κομουνιστική Αριστερά.
Η Σοσιαλδημοκρατία γεννήθηκε στην Ευρώπη αλλά διαχρονικά συμπιέζεται από την Δεξιά και Αριστερά και αυτή η συρρίκνωση απογοήτευσε τον κόσμο της γιατί θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την φάση της παγκοσμιοποίησης όπως και στην μεταπολεμική περίοδο όπου η ανάδειξη σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην εξουσία επέφερε πολιτική ισορροπία κάτι το οποίο χρειάζεται και η σημερνή Ευρώπη λόγω του γεγονότος η δημοκρατία βρίσκεται υπό αμφισβήτηση.
Θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτή δέχθηκε βαρύ πλήγμα από την πρόσφατη οικονομική κρίση και έχασε την εξουσία στις πλείστες χώρες για να προωθήσουν στα σύνθετα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα τον πολιτικό και οικονομικό εθνικισμό και την ξενοφοβία.
Η πολιτική επιστήμονας Sheri Birney τονίζει πως η συνεισφορά της Σοσιαλδημοκρατίας μετά τον πόλεμο ήταν μεγάλη γιατί εξασφάλισε την συνύπαρξη καπιταλισμού και δημοκρατίας.
Οι σημερινές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του 2017 δεν είναι οι ίδιες με εκείνες του Μεσοπολέμου και Ψυχρού Πολέμου όπου η Σοσιαλδημοκρατία ήταν άρρηκτα δεμένη με αυτές γιατί τα πάντα έχουν υποστεί τρομακτική αλλαγή ένεκα της παγκοσμιοποιημένης αγοράς υπερεθνικών οργανισμών, της υποχώρησης των συνδικαλιστικών οργανισμών και της μετανάστευσης.
Μπροστά στην ανοδική τάση του παγκόσμιου καπιταλισμού και της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων η Σοσιαλδημοκρατία μπορεί να αναγεννηθεί πάνω σε θεμελιώδεις αρχές που απαιτούνται για να αντιμετωπίσει τα σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, όπως των φορολογικών παραδείσων, φοροδιαφυγής, αθέμιτου φορολογικού ανταγωνισμού, αντιμετώπισης της ανεργίας και καταπολέμησης των ανισοτήτων αυξανόμενης φτώχειας όπου όλες ενισχύθηκαν την τελευταία δεκαετία.
Σήμερα απαιτείται ένας διαφορετικός λόγος, ηπιότητα και θεσμική διεκδικητική κοινωνική πολιτική, κι οι παρούσες συνθήκες βοηθούν την γερασμένη Σοσιαλδημοκρατία να αλλάξει από τα πρόσφατα λάθη και να ανταποκριθεί πρώτιστα στις ανάγκες της κοινωνίας μέσα από προγραμματικές συγκλίσεις Αριστερών, Σοσιαλιστών, Πράσινων όπου αυτές οι δυνάμεις μπορούν να δώσουν προοδευτικές λύσεις σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Η Σοσιαλδημοκρατία απογοητευμένη από τα αποτελέσματα της ακραίας λιτότητας και οικονομικής κρίσης ιδιαίτερα στην Ευρώπη οφείλει να αναπροσδιορίσει την πολιτική της με ουσιαστικό προοδευτικό περιεχόμενο και να απεγκλωβιστεί από τον νεοφιλελευθερισμό.
Οφείλει να θέσει πάλι το αίτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και να αντιπαλέψει το συνεχώς διευρυμένο έλλειμμα αλληλεγγύης μέσα στις κοινωνίες ούτως ώστε να βρει την ταυτότητα και την προοπτική της.
Η στροφή της Σοσιαλδημοκρατίας θα πρέπει να ακουμπά τις δυναμικές κοινωνικές ομάδες και να αφήσει το άμορφο Κέντρο που ασχολείται μόνο με τα δυναμικά στρώματα της κοινωνίας, στρέφοντας την προσοχή της στις κοινωνικές ομάδες που βίαια περιθωριοποιούνται καθώς επίσης και σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση, ισχυρή πολιτικά, οικονομικά με ενεργές πολιτικές για ανάπτυξη, απασχόληση, κοινωνικό κράτος, κατοχυρισμό των ατομικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών κλπ.
Επιβάλλεται όπως έχουμε προαναφέρει και σύγκλιση όλων των προοδευτικών δυνάμεων που αναδείχτηκαν μέσα από την κρίση ως εναλλακτικοί φορείς διακυβέρνησης γιατί ζούμε σε μια περίοδο που όλα τα μέσα παραγωγής, παραγωγικές σχέσεις και με την έκρηξη της τεχνολογίας, επικοινωνίας, αλλάζουν ραγδαία και μεταβάλλουν το θεσμικό, πολιτικό και κοινωνικό, οικοδόμημα καθώς επίσης και τις σχέσεις ανθρώπων.
Μπροστά σ’ αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να ξεφύγουμε από την βιομηχανική κοινωνία του περασμένου αιώνα και να απεγκλωβιστούμε από τις προκαταλήψεις και αντιπαραθέσεις του παρελθόντος με μια προοδευτική σύγκλιση όπου θα προστατεύονται οι αξίες της δημοκρατίας, ισότητας, αλληλεγγύης όπου θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα μελλούμενα νέα γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα μέσα από δημοκρατικούς θεσμούς, όπως και τη παραγωγή, εργασία και το νέο τρόπο ζωής.
Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι βρισκόμαστε κοντά σε νέα οικονομική κρίση σύμφωνα με ειδική μελέτη της Deutsch Bank και θα πρέπει να γρηγορούν όλες οι προοδευτικές δυνάμεις για να αντιμετωπίσουν συλλογικά τα νέα δεινά με συλλογικές προτάσεις και με αγώνες.









